[:es]
Aunque Aristide Antonas (@antonas) tiene web, de esa propias de un arquitecto, que recogen sus escritos, sus proyectos y similar; y aunque esta debidamente publicado, tanto en papel como por internet; he de decir que yo no lo conocí por esos medios, sino a través de su cuenta de Flickr, mucho antes de que esta misma web estuviera en mi cabeza, cuando mi única relación con internet se hacia a través de las fotografías que colgaba en mi propia página.
Pero no nos descentremos. Si entramos en su Flickr encontraremos tanto fotos realizadas por el mismo Antonas como proyectos de arquitectura ¿experimental?.
Si empezamos por mirar exclusivamente sus fotos hay un par de cosas que llaman la atención: el uso practicamente constante del blanco y negro, contrastando luz y sombra; y el punto de vista y lo que se retrata: esquinas, fragmentos, elementos industriales, paisajes transformados…; aspectos que juntos acaban por rebosar plasticidad y delicadeza en la mirada.

Esta misma mirada acaba por materializarse en sus propios proyectos, que Antonas explica mediante la utilización del dibujo a mano y especialmente del fotomontaje y donde vuelven aparecer temáticas similares a las que retrata con la cámara. La representación de sus proyectos es aparentemente fría y extraña, pero que acaban por construir una atmósfera que invita a investigar, como si las propias imágenes nos contaran historias más allá de lo que se puede ver.
Sus proyectos acaban por construir mundos cercanos al reciclaje o a la arqueología tanto de materiales, de máquinas, de medios de transporte o de espacios industriales y degradados que parecen acabar por cuestionar la condición de desecho y, en última instancia, la propia manera del habitar.
Pedro Hernández · arquitecto
ciudad de méxico. febrero 2014
[:en]
Though Aristide Antonas (@antonas) has web, of this own of an architect, that they gather his writings, his projects and similar; and though this one due published, so much in paper as for Internet; I have to say that I did not know it for these means, but across his Flickr’s account, a long before the same web was in my head, when my only relation with Internet towards across the photographies that it was hanging on my own page.
But not us descentremos. If we enter his Flickr we will find so much photos realized by the same Antonas as projects of architecture experimental?.
If we begin for looking exclusively at his photos there is a couple of things that call the attention: the use practically constant of the white and black, confirming light and shade; and the point of view and what is portrayed: corners, fragments, industrial elements, transformed landscapes …; aspects that united finish for overflowing plasticity and sensitivity with the look.

The same look finishes for materializing in his own projects, which Antonas explains by means of the utilization of the drawing to hand and specially of the photomontage and where they return appear subject matters similar to those that it portrays with the chamber. The representation of his projects is seemingly cold and surprises, but that finish for constructing an atmosphere that it invites to investigate, as if the own images were telling us histories beyond what it is possible to see.
His projects finish for construct worlds near to the recycling or to the archaeology so much of materials, of machines, of means of transport or of industrial and degraded spaces that seem to finish for questioning the condition of waste and, in last instance, the own way of to live.
Pedro Hernández · architect
ciudad de méxico. february 2014
[:gl]
Aínda que Aristide Antonas (@antonas) ten web, desa propias dun arquitecto, que recollen os seus escritos, os seus proxectos e similar; e aínda que esta debidamente publicado, tanto en papel coma en internet; hei de dicir que eu non o coñecín por eses medios, senón a través da súa conta de Flickr, moito antes da cal esta mesma web estivese na miña cabeza, cando a miña única relación con internet se cara á través das fotografías que colgaba na miña propia páxina.
Pero non nos descentremos. Se entramos no seu Flickr atoparemos tanto fotos realizadas polo mesmo Antonas como proxectos de arquitectura ¿experimental?.
Se empezamos por mirar exclusivamente as súas fotos hai un par de cousas que chaman a atención: o uso practicamente constante do branco e negro, contrastando luz e sombra; e o punto de vista e o que se retrata: esquinas, fragmentos, elementos industriais, paisaxes transformadas…; aspectos que xuntos rematan por rebordar plasticidade e delicadeza na mirada.

Esta mesma mirada remata por materializarse nos seus propios proxectos, que Antonas explica mediante a utilización do debuxo a man e especialmente da fotomontaxe e onde volven aparecer temáticas similares ás que retrata coa cámara. A representación dos seus proxectos é aparentemente fría e estraña, pero que rematan por construír unha atmosfera que invita a investigar, coma se as propias imaxes nos contasen historias máis alá do que se pode ver.
Os seus proxectos rematan por construír mundos próximos á reciclaxe ou á arqueoloxía tanto de materiais, de máquinas, de medios de transporte ou de espazos industriais e degradados que parecen acabar por cuestionar a condición de refugallo e, en última instancia, o propio xeito do habitar.
Pedro Hernández · arquitecto
ciudad de méxico. febreiro 2014
[:]










