IniciobalizaAna Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didáctica del Arte | taller abierto gestión...

[:es]Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didáctica del Arte | taller abierto gestión cultural[:gl]Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didáctica da Arte | taller abierto gestión cultural[:en]Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didactic of the Art | taller abierto gestión cultural[:]

[:es]

Si hace unos días “cruzábamos” la calle, como quien dice, para charla con los integrantes de Costa Comunicación audiovisual, hoy nos vamos hasta el sur de Galicia, concretamente a la ciudad de Pontevedra para conocer a taller abierto gestión cultural.

Taller abierto es un proyecto creado e impulsado por tres jóvenes arquitectas, Ana Barreiro, Marta Guirado y África Martínez, que han decido “darse una oportunidad para construir” arquitectura.  A pesar de que algunas ya tenían las maletas preparadas, al final se han decantado por “quedarse”, así comienzan su presentación en la web.

Como todo proyecto surge del encuentro fortuito, y de tener unas inquietudes comunes y una visión compartida de lo que podría hacerse en una ciudad como Pontevedra.

“Queremos enseñar a ver con ojos nuevos aquello sobre lo que no reparamos a fuerza de verlo con ojos indiferentes. Con ellos más abiertos podremos disfrutar más de lo que tenemos, en unos momentos en que el deseo de novedades se va haciendo imposible de satisfacer.”

Han entender y desarrollar la arquitectura desde diferente enfoques encuentran en la gestión cultural un punto de encuentro para generar y desarrollar sus proyectos. Gracias a las visiones y a los intereses personales que consiguen acercar a diferentes públicos su pasión por el arte, la arquitectura, la educación y las ciencias sociales, campos que se plasman en los diferentes eventos y talleres que tienen en marcha.

Les dejamos con la entrevista que tuvimos la suerte para realizar en su propio estudio en la Plaza de la Estrella.

Ana Barreiro, Marta Guirado y África Martínez forman taller abierto | Fotografía: Carlos Puga

¿Cuál ha sido vuestra formación y trayectoria profesional previa a taller abierto?

Aunque las tres somos arquitectas de formación, hemos trabajado en ámbitos muy diversos, no necesariamente ligados a la construcción. La arquitectura ha sido indiscutiblemente una base sobre la que situar nuestros principios, entendida como el espacio de la vida, muy vinculada a las ciencias sociales.

¿Qué os llevó a abriros camino en la educación? ¿Por qué principalmente con niños?

Pues el principio de pensar globalmente y actuar localmente. Le dimos vueltas durante casi un año a la idea de conectar arte, cultura y patrimonio. Y nos dimos cuenta de que lo que se necesitaba era pedagogía. Y desde el principio. Pedagogía para conocer y valorar el entorno.

Un alumno durante un taller de taller abierto | Fotografía: taller abierto

¿Os encontrásteis con muchas dificultades? ¿Cuáles fueron las más problemáticas?

La gestión cultural es un campo que se reactualiza constantemente, así que no conviene pararse, y esto es a veces incompatible con la reflexión. Cada vez hay menos espacio para las artes y menor reconocimiento social hacia la arquitectura en particular, y así las humanidades están más y más arrinconadas. Mientras los nuevos planes educativos elitizan la enseñanza de las artes, los padres están más preocupados porque sus hijos dediquen tiempo a otras disciplinas.

¿Estáis contentas con los objetivos alcanzados?

Aunque hay una hoja de ruta, somos más de procesos que de metas. Estamos disfrutando el camino, desviándolo, haciendo pausas, pero sin abandonarlo. Destacaríamos nuestro trabajo con los niños como una fuente de satisfacciones que a veces rebasa nuestras expectativas. Se plantean preguntas interesantes, hay clases muy productivas y ganas de aprender. En cuanto al público adulto, trabajamos con profesores y talleristas excelentes, por lo que hay un creciente interés por las actividades que se van dando.

Alumnos durante uno de los curso de taller abierto | Fotografía: Justo Fernández

¿Consideráis que estudiar Arquitectura ha sido un pasaporte fundamental para haber llegado a vuestro trabajo actual?

Sin duda. El proceso proyectual, con sus condicionantes y su multidimensionalidad, son la base del desarrollo y la materialización de cualquier idea.

¿Qué expectativas y proyectos de futuro tenéis para taller abierto?

Tenemos un proyecto de aprendizaje colaborativo sobre el que venimos trabajando desde el año pasado, con talleres intergeneracionales para familias que estamos a punto de reanudar. También proyectos de comisariado de exposiciones, intervenciones en la ciudad, organización de actos y visitas culturales.

¿Compagináis o complementáis esta actividad con otras labores o en otros campos?

Sí. Estudiamos Pedagogía y mantenemos contacto con otras áreas. Gestionamos un foro de Fotografía con cerca de 60 participantes, con el que en abril organizamos una muestra en la Galería Sargadelos de Pontevedra.

¿Son rentables este tipo de iniciativas? ¿Os sentís bien remuneradas por la labor que realizáis?

Gran parte de la población no paga por cultura y los presupuestos de las instituciones son muy limitados, así que no es muy rentable si la idea es hacer negocio. Existe la falsa ilusión de que las cosas son gratis y no es así, hay un gran capital humano, mucho tiempo y esfuerzo que debe ser remunerado.

¿Animarías a otros arquitectos a seguir vuestros pasos? ¿Qué pasos consideráis que deberían dar? ¿Cómo completar sus estudios? ¿Qué otros consejos les darías?

Sí, los animamos a abrir nuevos caminos, de divulgar el conocimiento del mundo edificado que nos rodea. El primer paso es conocer el campo de juego para detectar necesidades, salir de los viejos esquemas y reescribir el guión, entendiendo la profesión como algo más abierto. Trabajar en equipo y hacer red, haciendo del colectivo algo más humano y solidario.

Maquetas de los alumnos durante uno de los curso de taller abierto | Fotografía: Justo Fernández

¿Creéis que los arquitectos en España deberíamos seguir abriendo nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más «tradicional» de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?

Vivimos en una sociedad en permanente cambio, y dado que los arquitectos tenemos una amplia formación debemos ser profesionales adaptativos. Otros colectivos han colonizado campos que tradicionalmente ocupaban los arquitectos, como es el caso del diseño de interiores, y debemos tomar buena nota. El arquitecto siempre ha diseñado a todas las escalas, oportunidad que deberíamos transformar en fortaleza. El campo de la docencia también necesita a los arquitectos, y hay toda una serie de actividades que tienden a hacerse interdisciplinares en las que colaborar con otros expertos.

¿Qué opináis de los que se han ido a trabajar al extranjero?

Dada la situación, hay que tener valor tanto si te quedas como si te vas, pero el que se va corre el riesgo de no volver, y eso es una desgracia si se hace exclusivamente por necesidad.

¿Cómo veis el futuro de la profesión?

Hay tanto por hacer, desde la rehabilitación a la ordenación territorial, que un futuro activo de la profesión es imprescindible. Pero se requiere compromiso por parte de todos los agentes, en especial de la Administración. Las nuevas vías de trabajo amplían el arco profesional, el papel del arquitecto es cada vez más necesario en nuevos sectores.

Alumnos durante uno de los curso de taller abierto | Fotografía: taller abierto

Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didáctica del Arte | taller abierto
Mayo 2015

Entrevista realizada por Alberto Alonso Oro. Agradecer a Ana, Marta y África su tiempo y su predisposición con este espacio.

[:en]

If a few days ago “we were crossing” the street, as whom he says, for chat with the members of Coast audio-visual Communication, today we go away up to the south of Galicia, concretely to the city of Pontevedra to know to taller abierto gestión cultural.

Taller abierto is a project created and stimulated by three young women arquitectas, Ana Barreiro, Marta Guirado and África Martínez, which exist I decide “to give him an opportunity to construct” architecture. In spite of the fact that some of them already had the prepared suitcases, ultimately they have be of sung for “remaining”, like that they begin his presentation in the web.

Since any project arises from the fortuitous meeting, and of having a few common worries and a shared vision of what might be done in a city as Pontevedra.

“We want to teach to see with new eyes that one on what we do not repair by force of seeing it with indifferent eyes. Them more opened we will be able to enjoy more than we have, in a few moments in which the desire of innovations is becoming impossible to satisfy.”

They are necessary to understand and to develop the architecture from differently approaches find in the cultural management a point of meeting to generate and to develop his projects. Thanks to the visions and the personal interests that manage to bring his passion over to different public for the art, the architecture, the education and the social sciences, fields that take form of the different events and workshops that have in march.

We leave you with the interview that we were lucky to realize in his own study in the Estrella Square.

Ana Barreiro, Marta Guirado and África Martínez forman taller abierto | Photography: Carlos Puga

Which has been your formation and professional path before taller abierto?

Though the three we are arquitectas of formation, we have been employed at very diverse areas not necessarily tied to the construction. The architecture has been indisputably a base on which to place our beginning, understood as the space of the life, very linked to the social sciences.

What did lead you to opening way you in the education? Why principally with children?

So the beginning of thinking globally and acting locally. We turned him for almost one year to the idea of connecting art, culture and heritage. And we realized that what was needed was a pedagogy. And from the beginning. Pedagogy to know and to value the environment.

A pupil during one of them workshop of the taller abierto | Photography: taller abierto

Do you meet with many difficulties? Which were the most problematic?

The cultural management is a field that is re-updated constant, so it does not suit to stop, and this to be sometimes incompatible with the reflection. Every time there is less space for the arts and minor social recognition towards the architecture especially, and this way the humanities are more and more cornered. While the new educational plans elitizan the education of the arts, the parents are more worried because his children dedicate time to other disciplines.

Are you satisfied with the reached aims?

Though there is a roadmap, we are more of processes that of goals. We are enjoying the way, turning it aside, doing pauses, but without leaving it. We would emphasize our work with the children as a source of satisfactions that sometimes exceeds our expectations. Interesting questions appear, there are very productive classes and you win of learning. As for the adult public, we work with teachers and talleristas excellent, for what there is an increasing interest for the activities that are given.

A pupils during one of them workshop of the taller abierto | Photography: Justo Fernández

Do you think that to study Architecture has been a fundamental passport to have come to your current work?

Undoubtedly. The process proyectual, with his determining ones and his multidimensionalidad, it are the base of the development and the materialization of any idea.

What expectations and projects of future have you for taller abierto?

We have a project of collaborative learning on which we come working from last year, with intergenerational workshops for families that we are on the verge of resuming. Also projects of comisariado of exhibitions, interventions in the city, organization of acts and cultural visits.

Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?

Yes. We study Pedagogy and support contact with other areas. We manage a forum of Photography with near 60 participants, with that in April we organize a sample in the Gallery Sargadelos of Pontevedra.

Are this type of initiatives profitable? Do you feel good remunerated by the labor that you realize?

Great part of the population does not pay for culture and the budgets of the institutions are very limited, so it is not very profitable if the idea is to do business. There exists the false illusion of which the things are free and is not like that, there is the great human capital, a lot of time and effort that it must be remunerated.

Would you encourage other architects to follow your steps? What steps do you consider that they should give? How to complete his studies? What other advices would you give them?

Yes, we encourage them to open new ways, of spreading the knowledge of the built-up world that surrounds us. The first step is to know the playground to detect needs, to go out of the old schemes and to rewrite the script, understanding the profession as something more opened. To be employed at equipment and to do network, doing of the group something more human and solidary.

Models of the pupils during one of them workshop of taller abierto | Photography: Justo Fernández

Do you think that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most «traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?

We live in a company in permanent change, and provided that the architects we have a wide formation must be adaptative professionals. Other groups have colonized fields that traditionally the architects were occupying, since it is the case of the design of interiors, and we must take good note. The architect always has designed to all the scales, opportunity that we should transform into strength. The field of the teaching also needs the architects, and there is the whole series of activities that tend to be done you will interdiscipline in that to collaborate with other experts.

What do you think of those that they have been going to work abroad?

Given the situation, it is necessary to have value so much if you remain as if you go away, but the one that goes away traverses the risk of not returning, and it is a misfortune if it is done exclusively by need.

How do you see the future of the profession?

It is so much for doing, from the rehabilitation to the territorial arrangement, that an active future of the profession is indispensable. But commitment is needed on the part of all the agents, especially of the Administration. The new routes of work extend the professional arch, the paper of the architect is increasingly necessary in new sectors.

A pupils during one of them workshop of the taller abierto | Photography: taller abierto

Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didactic of the Art | taller abierto

May 2015

Interview realized by Alberto Alonso Oro. To be grateful for Ana, Martha and Africa his time and his predisposition with this space.

[:gl]

Se hai uns días “cruzabamos” a rúa, como quen di, para charla cos integrantes de Costa Comunicación audiovisual, hoxe ímonos ata o sur de Galicia, concretamente á cidade de Pontevedra para coñecer a taller abierto gestión cultural.

Taller abierto é un proxecto creado e impulsado por tres novas arquitectas, Ana Barreiro, Marta Guirado e África Martínez, que teñen decido “darse unha oportunidade para construír” arquitectura. A pesar de que algunhas xa tiñan as maletas preparadas, ao final se teñen decantado por “quedarse”, así comezan a súa presentación na web.

Como todo proxecto xorde do encontro fortuíto, e de ter unhas inquietudes comúns e unha visión compartida do que podería facerse nunha cidade como Pontevedra.

“Queremos ensinar a ver con ollos novos aquilo sobre o que non reparamos a forza de velo con ollos indiferentes. Con eles máis abertos poderemos gozar máis do que temos, nuns momentos en que o desexo de novidades se vai facendo imposible de satisfacer.”

Teñen entender e desenvolver a arquitectura dende diferente enfoques encontran na xestión cultural un punto de encontro para xerar e desenvolver os seus proxectos. Grazas ás visións e aos intereses persoais que conseguen achegar a diferentes públicos a súa paixón pola arte, a arquitectura, a educación e as ciencias sociais, campos que se plasman nos diferentes eventos e talleres que teñen en marcha.

Deixámolos coa entrevista que tivemos a sorte para realizar no seu propio estudo na Praza da Estrela.

Ana Barreiro, Marta Guirado e África Martínez forman taller abierto | Fotografía: Carlos Puga

Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a taller aberto?

Aínda que as tres somos arquitectas de formación, traballamos en ámbitos moi diversos, non necesariamente ligados á construción. A arquitectura foi indiscutiblemente unha base sobre a que situar os nosos principios, entendida como o espazo da vida, moi vinculada ás ciencias sociais.

Que vos levou a abrirvos camiño na educación? Por que principalmente con nenos?

Pois o principio de pensar globalmente e actuar localmente. Démoslle voltas durante case un ano á idea de conectar arte, cultura e patrimonio. E decatámonos de que o que se necesitaba era pedagoxía. E dende o principio. Pedagoxía para coñecer e valorar o ámbito.

Un alumno durante o obradoiro de taller abierto | Fotografía: taller abierto

Encontrástesvos con moitas dificultades? Cales foron as máis problemáticas?

A xestión cultural é un campo que se reactualiza constantemente, así que non convén pararse, e isto é ás veces incompatible coa reflexión. Cada vez hai menos espazo para as artes e menor recoñecemento social cara á arquitectura en particular, e así os humanidades están máis e máis acantoadas. Mentres os novos plans educativos elitizan o ensino das artes, os pais están máis preocupados porque os seus fillos dediquen tempo a outras disciplinas.

Estades contentas cos obxectivos alcanzados?

Aínda que hai unha folla de ruta, somos máis de procesos que de metas. Estamos a gozar o camiño, desviándoo, facendo pausas, pero sen abandonalo. Destacariamos o noso traballo cos nenos como unha fonte de satisfaccións que ás veces supera as nosas expectativas. Formúlanse preguntas interesantes, hai clases moi produtivas e ganas de aprender. En canto ao público adulto, traballamos con profesores e talleristas excelentes, polo que hai un crecente interese polas actividades que se van dando.

Alumnos durante un dos curso de taller abierto | Fotografía: Justo Fernández

Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?

Sen dúbida. O proceso proyectual, cos seus condicionantes e a súa multidimensionalidade, son a base do desenvolvemento e a materialización de calquera idea.

Que expectativas e proxectos de futuro tedes para taller aberto?

Temos un proxecto de aprendizaxe colaboradora sobre o que vimos traballando dende o ano pasado, con talleres interxeracionais para familias, que estamos a punto de continuar. Tamén proxectos de comisariado de exposicións, intervencións na cidade, organización de actos e visitas culturais.

Compaxinades ou complementades esta actividade con outros labores ou noutros campos?

Si. Estudamos Pedagoxía e mantemos contacto con outras áreas. Xestionamos un foro de Fotografía con preto de 60 participantes, co que en abril organizamos unha mostra na Galería Sargadelos de Pontevedra.

Son rendibles este tipo de iniciativas? Sentídesvos ben remuneradas polo labor que realizades?

Gran parte da poboación non paga por cultura e os presupostos das institucións son moi limitados, así que non é moi rendible se a idea é facer negocio. Existe a falsa ilusión de que as cousas son gratis e non é así, hai un gran capital humano, moito tempo e esforzo que debe ser remunerado.

Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? Que pasos considerades que deberían dar? Como completar os seus estudos? Que outros consellos lles darías?

Si, animámolos a abrir novos camiños, de divulgar o coñecemento do mundo edificado que nos rodea. O primeiro paso é coñecer o campo de xogo para detectar necesidades, saír dos vellos esquemas e reescribir o guión, entendendo a profesión como algo máis aberto. Traballar en equipo e facer rede, facendo do colectivo algo máis humano e solidario.

Maquetas dos alumnos durante un dos curso de taller abierto | Fotografía: Justo Fernández

Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Vivimos nunha sociedade en permanente cambio, e dado que os arquitectos temos unha ampla formación debemos ser profesionais adaptativos. Outros colectivos colonizaron campos que tradicionalmente ocupaban os arquitectos, como é o caso do deseño de interiores, e debemos tomar boa nota. O arquitecto sempre deseñou a todas as escalas, oportunidade que deberiamos transformar en fortaleza. O campo da docencia tamén necesita os arquitectos, e hai toda unha serie de actividades que tenden a facerse interdisciplinares nas que colaborar con outros expertos.

Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Dada a situación, hai que ter valor tanto se quedas coma se te vas, pero o que se vai corre o risco de non volver, e iso é unha desgracia se se fai exclusivamente por necesidade.

Como vedes o futuro da profesión?

Hai tanto por facer, dende a rehabilitación á ordenación territorial, que un futuro activo da profesión é imprescindible. Pero requírese compromiso por parte de todos os axentes, en especial da Administración. As novas vías de traballo amplían o arco profesional, o papel do arquitecto é cada vez máis necesario en novos sectores.

Alumnos durante uno de los curso de taller abierto | Fotografía: taller abierto

Ana Barreiro-Marta Guirado-África Martínez · Didáctica da Arte | taller abierto

Maio 2015

Entrevista realizada por Alberto Alonso Oro. Agradecer a Ana, Marta e África o seu tempo e a súa predisposición con este espazo.

 [:]

Ana Barreiro Blanco
Ana Barreiro Blancohttps://tallerabierto.gal/gl/
Arquitecta y socia fundadora de gestión cultural taller abierto
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

2 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
2 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
11 years ago
Reply to  Julian Ulpiano

¡Gracias por tus opiniones!¡Nos alegra que te guste la entrevista!¡Saludos!

Julian Ulpiano
Julian Ulpiano
11 years ago

Me parecen unas respuestas generosas e inteligentes. Con respecto a lo de emigrar me parece que unos años trabajando en el extranjero no le vienen mal a nadie incluyendo aquí el factor aprender un idioma de manera efectiva, por supuesto también suscribo que si es sólo por necesidad puede ser una desgracia debido a los condicionantes de cada cual. Y con respecto a la Arquitectura de Interiores creo que fue un gran negocio el cambio de nombre a lo antes conocido como «decorador», aunque creo que ya les ha llegado su hora, se ha cumplido su ciclo, y como las cucarachas, nacen, se reproducen …(pausa)… y mueren. (Suena un Gong)

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS