IniciofaroEl Arquitecto Actor | Íñigo García OdiagaO Arquitecto Actor | Íñigo García...

El Arquitecto Actor | Íñigo García OdiagaO Arquitecto Actor | Íñigo García OdiagaThe Architect Actor | Íñigo García Odiaga

How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?.

El Zinemaldi donostiarra proyectó durante esta su 58ª edición del festival la película documental How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?. Una película documental sobre la trayectoria del arquitecto Norman Foster, que visitó el festival como si de una estrella hollywoodiense se tratase.

Que la arquitectura ha sucumbido ante el poder de lo mediático, no es ningún secreto. Tanto los edificios, como sus arquitectos se han convertido en iconos de una modernidad en la que el poder de la imagen es capaz de convertir el barro en oro y viceversa. Imbuido en esta condición de estrella de la arquitectura mundial, Norman Foster autor de obras como el metro de Bilbao, la polémica reforma del Reichstag alemán o el aeropuerto de Pekín considerado el más grande del mundo, compitió en la alfombra del festival de cine de Donostia con la mismísima Julia Roberts, siendo su visita una de las más esperadas por el público.

La película, que anteriormente se había presentado en la sección Panorama de la Berlinale, es un recorrido por la obra, vida y viajes de un hombre obsesionado con su trabajo, los aviones y el esquí, y narra la trayectoria vital de un hombre que desde sus orígenes humildes hasta convertirse en una mega-estrella de la arquitectura ha tenido que superar entre otros obstáculos un cáncer que le robó un valioso tiempo.

Un joven Norman Foster junto a Buckminster Fuller

Bajo un formato documental los directores Norberto López Amado y Carlos Carcas diseccionan a uno de los pocos arquitectos que ha construido en todos los continentes y cuya fama y prestigio alcanzan el rango de planetarios.

La cinta que toma como título una pregunta que el legendario Buckminster Fuller lanzó al entonces joven arquitecto que en aquel entonces colaboraba en su estudio. «¿Cuánto pesa su edificio?, señor Foster«; sorprendido no supo qué decir. Al día siguiente, tenía la respuesta. Pesaba demasiado. Y la mayor parte de los kilos se encontraban en los cimientos. En ese momento, Foster lo vio claro, el arquitecto nacido en la ciudad de Manchester en 1935, iniciaría su carrera proponiendo una arquitectura que aprovecharía la tecnología al máximo para aligerar sus edificios.

De esta manera y tras la catarsis que le supuso su encuentro con Fuller, Foster lideró la denominada arquitectura del high-tech, una arquitectura en la que menos peso, significa menos energía y por lo tanto menor coste y mayor equilibrio medioambiental. Pero se trata también de una arquitectura que en ocasiones reivindica su condición de tecnológica por encima de la racionalidad, es decir se convierte en una arquitectura sobre actuada, tal vez como su propio proyectista que de su condición de arquitecto pasa a la de un actor que interpreta a un arquitecto, con lo que esto supone.

Sketches of Frank Gehry

Esta no es la primera transformación de un arquitecto en actor. El cineasta Sydney Pollack ya realizó un documental sobre el famoso arquitecto Frank O. Gehry, en la que el arquitecto del museo Guggenheim de Bilbao, llenaba con su personalidad y energía toda la pantalla.

A partir de la profunda amistad que une al arquitecto y al famoso director de cine, se establecen una serie de encuentros y conversaciones que van esbozando las maneras y el proceso creativo de Gehry. El rodaje de la película que había empezado en el año 2000 se alargó durante cinco años.

Sydney Pollack graba a Frank Gehry en la terraza del Museo Guggenheim de Bilbao

Frank Gehry en LOS SIMPSONS

Frank Gehry en LOS SIMPSONS

A Frank Gehry le gusta hacer apuntes; así empiezan sus trabajos de arquitectura y esa inclinación por los apuntes guió a Sydney Pollack hacia el estilo del documental.

Tomando como punto de partida los apuntes originales que Gehry realizó para cada uno de sus grandes proyectos, el documental explora el proceso que sigue el arquitecto para transformar ese primer apunte abstracto en materia tangible, en una maqueta tridimensional construida normalmente con cartón y celo a una escala muy grande, que permita en un proceso de acercamientos sucesivos ir modelando la forma v descubriendo su geometría, antes de convertirlo en un edificio de titanio y vidrio, de hormigón y acero, de madera y piedra.

Nathaniel Khan y Louis I. Kahn

Pero sin duda el gran documental sobre un arquitecto es el realizado sobre la figura de Louis Khan uno de los grandes maestros de la arquitectura del siglo XX. Un hombre lleno de contradicciones que pasó de crear importantes edificios a morir solo, pobre y abandonado en el baño de la estación Penn en Nueva York, y cuyos restos mortales no pudieron ser identificados durante días. Kahn logró una extraordinaria carrera en la arquitectura, sin embargo llevaba una desordenada y controvertida vida personal.

Mi Arquitecto: El viaje de un hijo

Tal vez este desencuentro entre lo personal y lo profesional es lo que llevo a su hijo ilegítimo Nathaniel Khan a retratar la vida de su padre a través de sus obras, entrevistas con arquitectos colaboradores o expertos en sus obras así como con familiares, en un documental que fue nominado al Oscar en el año 2003 bajo el título, Mi Arquitecto: El viaje de un hijo.

La cinta es más que un simple documental sobre su obra, es la búsqueda de respuestas de un hijo sobre su padre, a quien veía más como un mito que como a un hombre. Durante cinco años investigó para entender la figura de su padre ausente y concluir que en el caso de Kahn, una actor se convertía de vez en cuando en un brillante arquitecto.

íñigo garcía odiaga . arquitecto
san sebastián. septiembre 2010

Publicado en el MUGALARI 24.09.10

How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?.

The Zinemaldi donostiarra projected during this his 58ª edition of the festival the documentary film How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?. A documentary film on the path of the architect Norman Foster, that visited the festival as if of a star hollywoodiense treated .

That the architecture has sucumbido in front of the power of the mediático, is not any secret. So much the buildings, as his architects have turned into icons of a modernity in which the power of the image is able to convert the mud in gold and vice versa. Imbuido In this condition of star of the world-wide architecture, Norman Foster author of works like the metre of Bilbao, the controversial reform of the Reichstag German or the airport of Peking considered the biggest of the world, competed in the carpet of the film festival of Donostia with the same Julia Roberts, being his visit one of the most expected by the public.

The film, that previously had presented  in the section Panorama of the Berlinale, is a route by the work, life and trips of an obsessed man with his work, the aeroplanes and the ski, and tells the vital path of a man that from his humble origins until turning into  a mega-star of the architecture has had to surpass amongst other obstacles a cancer that stole him a valuable time.

A young person Norman Foster together with Buckminster Fuller

Under a documentary format the directors Norberto Lopez Amado and Carlos Carcas diseccionan to one of few architects that he has constructed in all the continents and whose reputation and prestige reach the range of planetary.

The tape that takes a question as a title that the legendary Buckminster Fuller was thrown to the young woman at the time by architect who in those days was collaborating in his study. «Does how much weigh his building?, gentleman Foster»; surprised it did not know what to say. The following day, it had the response. It was weighing too much. And most of the kilos was in the foundations. In this moment, Foster saw it clear, the architect born in the city of Manchester in 1935, it would initiate his career proposing an architecture that would take advantage of the technology to the maximum to lighten his buildings.

Hereby and after the catharsis that supposed his meeting with Fuller, Foster led the architecture called of the high-tech, an architecture in which less I weigh, it means less energy and therefore minor cost and major environmental balance. But it is a question also of an architecture that in occasions it claims his condition of technological over the rationality, that is to say turns into an architecture on operated, maybe as his own designer who from his architect’s condition happens to that of an actor who interprets an architect, with what this supposes.

Sketches of Frank Gehry

This one is not the first transformation of an architect in actor. The filmmaker Sydney Pollack already realized a documentary on the famous architect Frank O. Gehry, in which the architect of the museum Guggenheim of Bilbao, was filling with his personality and energy the whole screen.

From the deep friendship that joins the architect and the famous director of cinema, there are established a series of meetings and conversations that are outlining the ways and Gehry’s creative process. The filming of the movie that it had begun in the year 2000 got longer for five years.

Sydney Pollack records Frank Gehry in the terrace of the Museum Guggenheim of Bilbao

Frank Gehry in The SIMPSONS

Frank Gehry in The SIMPSONS

To Frank Gehry it likes to do notes; this way they begin his works of architecture and this tendency to the notes he guided Sydney Pollack towards the style of the documentary.

Taking as a point of item the original notes that Gehry realized for each of his big projects, the documentary explores the process that the architect follows to transform this first abstract note into tangible matter, into a three-dimensional model constructed normally with carton and I watch to a very big scale, which allows in a process of successive approximations to be shaping the form v discovering his geometry, before turning it into a building of titanium and glass, of concrete and steel, of wood and stone.

Nathaniel Khan and Louis I. Kahn

But undoubtedly the great documentary on an architect is the realized one on Louis Khan’s figure one of the big teachers of the architecture of the 20th century. A man full of contradictions who happened of creating important buildings to dying alone, poor and left in the bath of the station Penn in New York, and whose mortal remains could not be identified for days. Kahn achieved an extraordinary career in the architecture, nevertheless it was taking an untid and controversial personal life.

My Arquitecto: A son´s journey

Maybe this misunderstanding between the personal thing and the professional thing is what I lead to his illegitimate child Nathaniel Khan to portraying the life of his father across his works, you interview with architects collaborators or experts in his works as well as with relatives, in a documentary that was nominated to the Oscar in the year 2003 under the title, My Architect: A son´s journey.

The tape is more than a simple documentary on his work, is the search of answers of a son on his father, whom it saw more as a myth that as to a man. For five years it investigated to understand the figure of his absent father and to conclude that in case of Kahn, an actor it was turning occasionally into a brilliant architect.

íñigo garcía odiaga . architect

san sebastián. september 2010

It´s published in MUGALARI 24.09.10

How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?.

O Zinemaldi donostiarra proxectou durante esta a súa 58ª edición do festival a película documental How Much Does Your Building Weigh, Mr Foster?. Unha película documental sobre a traxectoria do arquitecto Norman Foster, que visitou o festival coma se dunha estrela hollywoodiense tratásese.

Que a arquitectura sucumbiu ante o poder do mediático, non é ningún segredo. Tanto os edificios, como os seus arquitectos convertéronse en iconas dunha modernidade na que o poder da imaxe é capaz de converter o barro en ouro e viceversa. Imbuído nesta condición de estrela da arquitectura mundial, Norman Foster autor de obras como o metro de Bilbao, a polémica reforma do Reichstag alemán ou o aeroporto de Pequín considerado o máis grande do mundo, competiu na alfombra do festival de cinema de Donostia coa mismísima Julia Roberts, sendo a súa visita unha das máis esperadas polo público.

A película, que anteriormente se presentou na sección Panorama da Berlinale, é un percorrido pola obra, vida e viaxes dun home obsesionado co seu traballo, os avións e o esquí, e narra a traxectoria vital dun home que desde as súas orixes humildes até converterse nunha mega-estrela da arquitectura tivo que superar entre outros obstáculos un cancro que lle roubou un valioso tempo.

Un joven Norman Foster junto a Buckminster Fuller

Baixo un formato documental os directores Norberto López Amado e Carlos Carcas diseccionan un dos poucos arquitectos que construíu en todos os continentes e cuxa fama e prestixio alcanzan o rango de planetarios.

A fita que toma como título unha pregunta que o lendario Buckminster Fuller lanzou ao entón novo arquitecto que naquel entón colaboraba no seu estudo. «¿Canto pesa o seu edificio?, señor Foster»; sorprendido non soubo que dicir. Ao día seguinte, tiña a resposta. Pesaba demasiado. E a maior parte dos quilos encontrábanse nos alicerces. Nese momento, Foster viuno claro, o arquitecto nacido na cidade de Manchester en 1935, iniciaría a súa carreira propoñendo unha arquitectura que aproveitaría a tecnoloxía ao máximo para alixeirar os seus edificios.

Deste xeito e tras a catarse que lle supuxo o seu encontro con Fuller, Foster liderou a denominada arquitectura do high-tech, unha arquitectura na que menos peso, significa menos enerxía e polo tanto menor custo e maior equilibrio ambiental. Pero trátase tamén dunha arquitectura que en ocasións reivindica a súa condición de tecnolóxica por enriba da racionalidade, é dicir convértese nunha arquitectura sobre actuada, talvez como o seu propio proxectista que da súa condición de arquitecto pasa á dun actor que interpreta un arquitecto, co que isto supón.

Sketches of Frank Gehry

Esta non é a primeira transformación dun arquitecto en actor. O cineasta Sydney Pollack xa realizou un documental sobre o famoso arquitecto Frank O. Gehry, na que o arquitecto do museo Guggenheim de Bilbao, enchía coa súa personalidade e enerxía toda a pantalla.

A partir da profunda amizade que une ao arquitecto e ao famoso director de cine, establécense unha serie de encontros e conversacións que van esbozando as maneiras e o proceso creativo de Gehry. A rodaxe da película que empezara no ano 2000 alongouse durante cinco anos.

Sydney Pollack graba a Frank Gehry na terraza do Museo Guggenheim de Bilbao

Frank Gehry en LOS SIMPSONS

Frank Gehry en LOS SIMPSONS

A Frank Gehry gústalle facer apuntamentos; así empezan os seus traballos de arquitectura e esa inclinación polos apuntamentos guiou a Sydney Pollack cara ao estilo do documental.

Tomando como punto de partida os apuntamentos orixinais que Gehry realizou para cada un dos seus grandes proxectos, o documental explora o proceso que segue o arquitecto para transformar ese primeiro apuntamento abstracto en materia tanxible, nunha maqueta tridimensional construída normalmente con cartón e celo a unha escala moi grande, que permita nun proceso de achegamentos sucesivos ir modelando a forma v descubrindo a súa xeometría, antes de convertelo nun edificio de titanio e vidro, de formigón e aceiro, de madeira e pedra.

Nathaniel Khan e Louis I. Kahn

Pero sen dúbida o gran documental sobre un arquitecto é o realizado sobre a figura de Louis Khan un dos grandes mestres da arquitectura do século XX. Un home cheo de contradicións que pasou de crear importantes edificios a morrer só, pobre e abandonado no baño da estación Penn en Nova York, e cuxos restos mortais non puideron ser identificados durante días. Kahn logrou unha extraordinaria carreira na arquitectura, non obstante levaba unha desordenada e controvertida vida persoal.

O meu Arquitecto: A viaxe dun fillo

Talvez este desencontro entre o persoal e o profesional é o que levo ao seu fillo ilexítimo Nathaniel Khan a retratar a vida do seu pai a través das súas obras, entrevistas con arquitectos colaboradores ou expertos nas súas obras así como con familiares, nun documental que foi nomeado ao Oscar no ano 2003 baixo o título, O meu Arquitecto: A viaxe dun fillo

A fita é máis que un simple documental sobre a súa obra, é a busca de respostas dun fillo sobre o seu pai, a quen vía máis como un mito que como a un home. Durante cinco anos investigou para entender a figura do seu pai ausente e concluír que no caso de Kahn, unha actor se convertía de cando en vez nun brillante arquitecto.

íñigo garcía odiaga. arquitecto

san sebastián. setembro 2010

Publicado en el MUGALARI 24.09.10

Íñigo García Odiaga
Íñigo García Odiagahttp://vaumm.com/
Doctor Arquitecto y profesor asociado de Proyectos Arquitectónicos, ETSASS. Editor de NOMU. 1/5 del estudio de arquitectura VAUMM. Vivo en Donosti.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

2 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
2 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
12 years ago

Una historia a medias
Aunque denostada y arrinconada para el consumo masificado, la erróneamente denominada por la intelectualidad de turno como ‘televisión basura’, compuesta por realities, corazón, sucesos…ha calado profundamente en las formas de narratividad de nuestra cultura. How much does your building weigh, Mr.Foster? es el documental recientemente estrenado sobre la persona y obra de Norman Foster. Dirigido por Norberto López Amado y Carlos Carcas, producido por Art Comissioners (consultoría de arte dirigida por Elena Ochoa, esposa de Foster), ha sido filmado durante los dos últimos años. En palabras del productor ejecutivo del filme, Antonio Sanz, el proyecto
surgió como la idea de “editar un libro con imágenes en movimiento, una gran exposición cinematográfica sobre la obra de uno de los más grandes arquitectos contemporáneos”.

[…]
Fredy Massad
Publicada originalmente en EXIT-Express, 55, Noviembre 2010
http://goo.gl/qdV7qU

Alberto Alonso Oro
Alberto Alonso Oro
12 years ago

Frank O. Gehry y el One Hit Wonder de la arquitectura contemporánea | jotdown

— ¿Por qué la gente piensa que los artistas son especiales? Es sólo otro trabajo.
Andy Warhol

Estaba buscando palabras grandilocuentes
para comenzar el artículo, a modo de presentación de Frank Gehry, y no
acabo de encontrar la combinación perfecta; la frase prácticamente se
construye sola sabiendo que ha de contener, invariablemente, el poker
formado por “arquitecto/autor/museo/Guggenheim”, y si jugamos con
comodines, añadiríamos “Bilbao” para obtener el repoker. A estas
alturas, la imagen —que no la frase— que se ha formado en la mente del
lector es instantánea:

Hasta hace unos veinte años, las cuatro
primeras palabras sugerían al oyente iniciado en el arte y/o la
arquitectura el nombre de otro Frank, Lloyd Wright, que fue el autor del
Museo Solomon R. Guggenheim de Nueva York, en 1959, una excepcional
obra del creador de la vivienda unifamiliar más famosa de la historia de
la arquitectura: Fallingwater (La Casa de la Cascada).

[…]
Octavio Domosti
http://goo.gl/JqNPQF

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS