IniciocapturasarquitectosWright y el negocio cinematográfico | Jorge GorostizaWright e o negocio cinematográfico...

[:es]Wright y el negocio cinematográfico | Jorge Gorostiza[:gl]Wright e o negocio cinematográfico | Jorge Gorostiza[:en]Wright and the cinematographic business | Jorge Gorostiza[:]

[:es]

Wright at 70, 1937
John Lautner trabajando detrás de Frank Lloyd Wrigh, 1937

Las relaciones de Frank Lloyd Wright con el cine son numerosas, en este blog ya se han tratado las de cineastas como Nicholas Ray y David Lynch con el arquitecto, además sus edificios se han usado como lugares para rodar películas y en mi tesis doctoral escribí sobre la Casa Ennis-Brown y sus numerosas apariciones en las pantallas como escenario en películas muy variadas.

Ahora estoy estudiando el trabajo de John Lautner y en una entrevista he encontrado una curiosa anécdota sobre Wright y el negocio de los grandes estudios gracias a la distribución.

Lautner declaró que Wright:

«Tenía su propio teatro en Wisconsin y también en Arizona, y mientras yo estaba allí como aprendiz, teníamos todas las películas europeas, que eran fantásticas. Mr. Wright amaba los dibujos animados rusos y las películas francesas de René Clair, y vimos lo mejor. Pero no pudimos conseguir las mejores películas americanas debido a sus sistemas de distribución. Requieren que alquiles una mala, junto a una buena. Por lo que acabó por decir al diablo con ellos, desde hace años.

Pero, finalmente, hizo un viaje aquí [se refiere a Hollywood] y lo llevé con el expreso propósito de romper el sistema de distribución de películas; lo que nadie más podría intentar. Era muy divertido. Sin ninguna cita en absoluto, entrábamos en todas las principales oficinas de los grandes estudios de cine.

Mr. Wright decía:

«Bueno, no creo que usted sepa quién soy, pero soy Frank Lloyd Wright, y tengo un lugar en Arizona y un pequeño teatro».

Casi todos sabían quién era y le decían,

«Oh, sí. Por supuesto que lo conocemos, porque ha sido una celebridad durante cincuenta años, mientras que el promedio de una estrella cinematográfica sólo es de cinco o diez años».

Así se ven las cosas desde el punto de vista empresarial. Por eso tenía un montón de interesantes conversaciones con diferentes personas acerca de romper el sistema de distribución. Sin embargo, a pesar de que eran dirigentes de determinados estudios, los primeros cuatro o cinco que fuimos a ver no pudieron hacer nada.

Estaban atados a causa de ese sistema. Pero lo que ocurrió fue que finalmente fuimos a ver a un hombre que era dirigente -no sé si de la MGM u otro estudio-, y tenía el verdadero control de la distribución de las películas a los cines y podría hacer lo que fuera. Era el jefe. Así que Mr. Wright empezó a hablar con él sobre el problema, él lo interrumpió y dijo:

«Yo sé todo sobre usted porque he mantenido un registro de toda su vida. Yo iba en un barco a Yokohama con usted»

-cuando estaba construyendo el Hotel Imperial- este hombre tenía el hobby de hacer el seguimiento de todos los pasajeros de ese barco a Yokohama. Frank Lloyd Wright era uno, Franz Werfel y varias otras personas estaban en ese barco. Tenía todo lo que le había pasado a todas estas personas, su historia completa. Así que naturalmente nos dio una buena acogida y después dijo,

«Bueno, ¿Qué quiere?»

Mr. Wright dijo que quería tener buenas películas sin tener que alquilar las malas o tener que hacer cualquier otro negocio absurdo. El hombre dijo:

«Todo lo que quiera, sin cargo, en cualquier momento».

Así rompió el sistema de distribución y pudo conseguir buenas películas americanas».

Este sistema de distribución que en España se llamaba «por lotes» estuvo vigente durante muchos años y aunque lo prohibió la Comunidad Económica Europea, los distribuidores siguieron obligando a los exhibidores -a los dueños de los cines- a que alquilasen películas malas y poco comerciales, si querían tener otras más comerciales.

Jorge Gorostiza, Doctor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, septiembre 2008
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad

[:gl]

Wright at 70, 1937
John Lautner traballando detrás de Frank Lloyd Wrigh, 1937

As relacións de Frank Lloyd Wright co cinema son numerosas, neste blogue xa se trataron as de cineastas como Nicholas Ray e David Lynch co arquitecto, ademais os seus edificios usáronse como lugares para rodar películas e na miña tese doutoral escribín sobre a Casa Casa Ennis-Brown e as súas numerosas aparicións nas pantallas como escenario en películas moi variadas.

Agora estou a estudar o traballo de John Lautner e nunha entrevista atopei unha curiosa anécdota sobre Wright e o negocio dos grandes estudos grazas á distribución.

Lautner declarou que Wright:

«Tiña o seu propio teatro en Wisconsin e tamén en Arizona, e mentres eu estaba alí como aprendiz, tiñamos todas as películas europeas, que eran fantásticas. Mr. Wright amaba os debuxos animados rusos e as películas francesas de René Clair, e vimos o mellor. Pero non puidemos conseguir as mellores películas americanas debido aos seus sistemas de distribución. Requiren que alugues unha mala, xunto a unha boa. Polo que acabou por dicir ao diaño con eles, desde hai anos.

Pero, finalmente, fixo unha viaxe aquí [refírese a Hollywood] e leveino co expreso propósito de romper o sistema de distribución de películas; o que ninguén máis podería tentar. Era moi divertido. Sen ningunha cita en absoluto, entrabamos en todas as principais oficinas dos grandes estudos de cinema.

Mr. Wright decía:

«Bo, non creo que vostede saiba quen son, pero son Frank Lloyd Wright, e teño un lugar en Arizona e un pequeno teatro».

Case todos sabían quen era e dicíanlle,

«Oh, si. Por suposto que o coñecemos, porque foi unha celebridade durante cincuenta anos, mentres que a media dunha estrela cinematográfica só é de cinco ou dez anos».

Así ven as cousas desde o punto de vista empresarial. Por iso tiña unha chea de interesantes conversacións con diferentes persoas acerca de romper o sistema de distribución. Con todo, a pesar de que eran dirixentes de determinados estudos, o primeiros catro ou cinco que fomos ver non puideron facer nada.

Estaban atados por mor dese sistema. Pero o que ocorreu foi que finalmente fomos a ver a un home que era dirixente -non se se da MGM ou outro estudo-, e tiña o verdadeiro control da distribución das películas aos cinemas e podería facer o que fose. Era o xefe. Así que Mr. Wright empezou a falar con el sobre o problema, el interrompeuno e dixo:

«Eu se todo sobre vostede porque mantiven un rexistro de toda a súa vida. Eu ía nun barco a Yokohama con vostede»

-cando estaba a construír o Hotel Imperial- este home tiña o hobby de facer o seguimento de todos os pasaxeiros dese barco a Yokohama. Frank Lloyd Wright era un, Franz Werfel e varias outras persoas estaban nese barco. Tiña todo o que lle pasaba a todas estas persoas, a súa historia completa. Así que naturalmente deunos unha boa acollida e despois dixo

«Bo, Que quere?»

Mr. Wright dixo que quería ter boas películas sen ter que alugar as malas ou ter que facer calquera outro negocio absurdo. O home dixo:

«Todo o que queira, sen cargo, en calquera momento».

Así rompeu o sistema de distribución e puido conseguir boas películas americanas».

Este sistema de distribución que en España chamábase «por lotes» estivo vixente durante moitos anos e aínda que o prohibiu a Comunidade Económica Europea, os distribuidores seguiron obrigando aos exhibidores -aos donos dos cinemas- a que alugasen películas malas e pouco comerciais, se querían ter outras máis comerciais.

Jorge Gorostiza, Doutor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, setembro 2016
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad

[:en]

Wright at 70, 1937
John Lautner working behind Frank Lloyd Wrigh, 1937

Frank Lloyd Wright‘s relations with the cinema are numerous, in this blog already those of filmmakers have treated each other as Nicholas Ray and David Lynchwith the architect, in addition his buildings have been used as places to roll movies and in my doctoral thesis I wrote on the Ennis-Brown House and his numerous appearances on the screens as scene in very varied movies.

Now I am studying John Lautner‘s work and in an interview I have found a curious anecdote on Wright and the business of the big studies thanks to the distribution.

Lautner declared that Wright:

«It had his own theatre in Wisconsin and also in Arizona, and while I was there as apprentice, we had all the European movies, which were fantastic. Mr. Wright loved the Russian cartoon and René Clair’s French movies, and we saw the better thing. But we could not obtain the best American movies due to his systems of distribution. They need that you rent the bad one, together with the good one. For what finished for saying to the devil with them, for years.

But, finally, it did a trip here [it refers to Hollywood] and I took it with the express intention of breaking the distribution system of movies; what nobody any more might try. It was very enterteining. Without any appointment by no means, we were entering all the principal offices of the big studies of cinema.

Mr. Wright decía:

«Well, I do not believe that you know whom I am, but I am Frank Lloyd Wright, and take place in Arizona and a small theatre».

Casi todos sabían quién era y le decían,

«Oh, yes. Certainly that we know, because it has been a celebrity for fifty years, whereas the average of a cinematographic star only is five or ten years».

This way the things are seen from the managerial point of view. Because of it it had a heap of interesting conversations with different persons it brings over of breaking the distribution system. Nevertheless, in spite of the fact that they were leaders of certain studies, the first ones four or five that we went to see could not do anything.

They were tied because of this system. But what happened was that finally we went to see a man who was leader – do not be if of the MGM or another study-, and it had the real control of the distribution of the movies for the cinemas and it might do what was. He was the chief. So Mr. Wright started speaking with him on the problem, he interrupted and said it:

«I know everything on you because I have supported a record of all his life. I was going in a ship to Yokohama with you»

-when he was constructing the Imperial Hotel – this man had the hobby of doing the follow-up of all the passengers of this ship to Yokohama. Frank Lloyd Wright was one, Franz Werfel and several other persons were in this ship. It had everything what him had happened to all these persons, his history completes. So naturally it gave to us a good reception and later he said,

«Well, what does want?»

Mr. Wright said that it wanted to have good movies without having to rent the bad ones or have to do any other absurd business. The man said:

«Everything what wants, without post, at any time».

This way it broke the distribution system and could obtain good American movies».

This system of distribution that in Spain was calling » for lots » was in force for many years and though it was prohibited by the Economic European Community, the distributors continued forcing to the exhibitors -the owners of the cinemas- to that were renting bad and slightly commercial movies, if they wanted to have others more commercial.

Jorge Gorostiza, PhD architecto
Santa Cruz de Tenerife, september 2016
Author of the blog Arquitectura+Cine+Ciudad

[:]

Jorge Gorostiza
Jorge Gorostizahttp://cinearquitecturaciudad.blogspot.com.es/
Doctor arquitecto por la UPM, 2015. He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD. En este blog se irán recogiendo artículos y textos dispersos por la Web, así como otros publicados y libres de derechos, que traten sobre Cine, Arquitectura y Ciudad. Así quienes estén interesados por las relaciones entre la ficción y la realidad, podrán tener más argumentos para profundizar en esas relaciones. No es un blog en el que se vayan a hacer comentarios sobre las vivencias personales de su responsable, que además a nadie interesan. Por supuesto que está abierto a cualquiera que le gusten estos temas, sirviendo como foro de debate y como lugar donde todos podamos aprender con las ideas de los demás.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS