[:es]
En el mes de noviembre de 2011, hace justo ahora dos años, cuando recién había concluido la V edición de los Premios de Arquitectura Ascensores Enor, creímos que era el momento ideal para tomarnos un tiempo, hacer balance y valorar críticamente lo que había supuesto el Premio tanto para la empresa, desde una lectura interna, como para el sector de la arquitectura en general y para los arquitectos y arquitectas en particular.
Nos pareció entonces que después de cinco ediciones habíamos adquirido el conocimiento y la experiencia suficientes para poder examinar si el Premio había cumplido con los objetivos y las motivaciones que estuvieron detrás de su origen en el año 2005, y también para detectar si existía alguna inercia que nos alejase de ellas y que fuese necesario rectificar.
Por el camino, en sus cinco convocatorias, desde la primera en 2005, hasta la quinta en 2011, el Premio fue evolucionando de manera natural. Con la intención primera, y mantenida a lo largo de todas las ediciones, de reconocer el trabajo de todo el sector y de prestigiar la arquitectura de calidad entre la sociedad, el Premio pasó de tener una repercusión limitada territorialmente a consolidarse como uno de los premios de arquitectura de referencia en toda la Península Ibérica.
Desde la segunda edición, en la que se incluyó entre los galardones el Premio de Arquitectura Joven, o desde la cuarta en el año 2009, en la que se amplió su ámbito geográfico, y a partir de la cual se pudo presentar a concurso cualquier obra realizada en todo el territorio de España y Portugal, el Premio de Arquitectura Ascensores Enor no hizo más que ir dando respuesta a los comentarios y sugerencias que nos llegaban desde todo el sector. Comentarios que siempre hemos recibido con gratitud y que ahora, con perspectiva, los valoramos como una de las herramientas más útiles que hemos tenido a nuestro servicio para ir mejorando el Premio en cada nueva edición.
Entre las muchas alegrías que nos había reportado la organización del Premio de Arquitectura Ascensores Enor hasta el año 2011, identificamos algunas que nos hacían sentir especialmente satisfechos. En primer lugar la alta participación de arquitectos y la calidad de los proyectos recibidos; la gran cantidad de obras presentadas a concurso en la última edición sin duda superaban con creces las expectativas que depositamos en el Premio en el año 2005. En segundo término haber sido capaces de editar, de manera ininterrumpida, un libro con todas la obras premiadas, finalistas y seleccionadas, y que este fuera recibido además de manera tan positiva por parte de la comunidad de arquitectos, reconociéndolo como una de las mejores referencias disponibles para conocer la arquitectura realizada en España y Portugal. Y por último, haber tenido la oportunidad de conocer, compartir experiencias y aprender de muchos de los mejores profesionales de la Península Ibérica, empezando por todos los arquitectos que han formado parte del Jurado, a los que les estamos especialmente agradecidos por haber querido colaborar con esta iniciativa y en los que depositamos la mayor parte del prestigio que el Premio haya podido adquirir.
En el lado de las incertidumbres, si bien en el año 2011 lo complicado del contexto actual ya se percibía como algo inevitable, los dos últimos años no han venido si no a confirmar una realidad de acusada complejidad para todo el sector. Esta situación, tanto desde el punto de vista humano como profesional, no resulta ajena para el Grupo Ascensores Enor, además de tener implicaciones lógicas, en mayor o menor medida, en su actividad empresarial.
Y sin embargo, y quizás motivado precisamente por esas mismas incertidumbres, y con el ánimo de ayudar a mitigarlas en la medida de lo posible, o de hacerles frente desde la celebración de la calidad y del compromiso por la buena arquitectura, es por lo que convocamos el VI Premio de Arquitectura Ascensores Enor 2014.
En base al contexto actual entendimos oportuno introducir una serie de modificaciones en la estructura del Premio que garanticen su sostenibilidad aunque manteniendo el compromiso con los que para nosotros son valores irrenunciables del Premio: independencia, calidad y rigor, ejemplarizados en cada uno de los miembros del Jurado de la presente edición: Eduardo Souto de Moura –Presidente del Jurado–, Juan Domingo Santos –Gran Premio Enor 2011—, Fredy Massad, Luis Martínez Santa-María, Juan Creus andrade y Carlos Quintáns —Secretario del Jurado—.
A partir de esta convocatoria, que comienza desde este momento recibiendo las propuestas a concurso —ya se pueden consultar las bases y el calendario del Premio—, se suprimen los premios territoriales —Galicia, Portugal, Madrid y Castilla-León— y se mantienen como premios únicos el Gran Premio Enor, a la mejor obra realizada en España o Portugal durante los últimos años, y el Premio Enor de Arquitectura Joven, a la mejor obra realizada en España o Portugal por un arquitecto menor de 40 años. Esta decisión, que también tiene su reflejo en la composición del Jurado, viene fundamentada además en la consolidación del carácter peninsular del Premio. Otra novedad es la variación en la periodicidad del Premio, que se celebrará cada tres años en lugar de dos.
Por último, al igual que en todas las ediciones anteriores, y por tratarse de una de sus señas de identidad, se seguirá publicando un libro que explicará en detalle, y con abundante material gráfico, todas las obras premiadas y finalistas, además de incluir un texto crítico de las obras reconocidas, manteniendo los mismos estándares de calidad en su edición.
El Premio de Arquitectura Ascensores Enor ha sido un premio concebido desde la arquitectura, para los arquitectos y con los arquitectos, y a partir del firme convencimiento de que la buena arquitectura enriquece nuestros territorios, nuestras ciudades y, en definitiva, nuestra sociedad. En el Grupo Ascensores Enor creemos que un Premio con estos valores sigue siendo necesario, quizás más ahora que nunca, y por eso os animamos a participar con el mismo ánimo e ilusión de otras veces en esta sexta edición, de la que sólo esperamos que siga siendo recibida como la fiesta de la arquitectura que siempre ha querido ser.
[:gl]
No mes de novembro de 2011, fai xusto agora dous anos, cando recén concluíra a V edición dos Premios de Arquitectura Ascensores Enor, cremos que era o momento ideal para tomar un tempo, facer balance e valorar criticamente o que supuxera o Premio tanto para a empresa, dende unha lectura interna, como para o sector da arquitectura en xeral e para os arquitectos e arquitectas en particular.
Pareceunos entón que despois de cinco edicións adquiriramos o coñecemento e a experiencia suficientes para poder examinar se o Premio cumprira cos obxectivos e as motivacións que estiveron detrás da súa orixe no ano 2005, e tamén para detectar se existía algunha inercia que nos afastase delas e que fose necesario rectificar.
Polo camiño, nas súas cinco convocatorias, dende a primeira en 2005, ata a quinta en 2011, o Premio foi evolucionando de xeito natural. Coa intención primeira, e mantida ao longo de todas as edicións, de recoñecer o traballo de todo o sector e de prestigiar a arquitectura de calidade entre a sociedade, o Premio pasou de ter unha repercusión limitada territorialmente a consolidarse como un dos premios de arquitectura de referencia en toda a Península Ibérica.
Dende a segunda edición, na que se incluíu entre os galardóns o Premio de Arquitectura Nova, ou dende a cuarta no ano 2009, na que se ampliou o seu ámbito xeográfico, e a partir da cal se puido presentar a concurso calquera obra realizada en todo o territorio de España e Portugal, o Premio de Arquitectura Ascensores Enor non fixo máis que ir dando resposta aos comentarios e suxestións que nos chegaban dende todo o sector. Comentarios que sempre recibimos con gratitude e que agora, con perspectiva, os valoramos como unha das ferramentas máis útiles que tivemos ao noso servizo para ir mellorando o Premio en cada nova edición.
Entre as moitas alegrías que nos reportara a organización do Premio de Arquitectura Ascensores Enor ata o ano 2011, identificamos algunhas que nos facían sentir especialmente satisfeitos. En primeiro lugar a alta participación de arquitectos e a calidade dos proxectos recibidos; a gran cantidade de obras presentadas a concurso na última edición sen dúbida superaban de sobra as expectativas que depositamos no Premio no ano 2005. En segundo termo ter sido capaces de editar, de xeito ininterrompido, un libro con todas a obras premiadas, finalistas e seleccionadas, e que este fose recibido ademais de xeito tan positivo por parte da comunidade de arquitectos, recoñecéndoo como unha das mellores referencias dispoñibles para coñecer a arquitectura realizada en España e Portugal. E por último, ter tido a oportunidade de coñecer, compartir experiencias e aprender de moitos dos mellores profesionais da Península Ibérica, empezando por todos os arquitectos que formaron parte do Xurado, aos que lles estamos especialmente agradecidos por ter querido colaborar con esta iniciativa e nos que depositamos a maior parte do prestixio que o Premio puidese adquirir.
No lado das incertezas, se ben no ano 2011 o complicado do contexto actual xa se percibía como algo inevitable, os dous últimos anos non viñeron se non a confirmar unha realidade de acusada complexidade para todo o sector. Esta situación, tanto dende o punto de vista humano como profesional, non resulta allea para o Grupo Ascensores Enor, ademais de ter implicacións lóxicas, en maior ou menor medida, na súa actividade empresarial.
E non obstante, e quizais motivado precisamente por esas mesmas incertezas, e co ánimo de axudar a mitigalas na medida do posible, ou de facerlles fronte dende a celebración da calidade e do compromiso pola boa arquitectura, é polo que convocamos o VI Premio de Arquitectura Ascensores Enor 2014.
Sobre a base do contexto actual entendemos oportuno introducir unha serie de modificacións na estrutura do Premio que garantan a súa sostibilidade aínda que mantendo o compromiso cos que para nós son valores irrenunciables do Premio: independencia, calidade e rigor, exemplificados en cada un dos membros do Xurado da presente edición: Eduardo Souto de Moura -Presidente do Xurado-, Juan Domingo Santos -Gran Premio Enor 2011-, Fredy Massad, Luis Martínez Santa-María, Juan Creus andrade e Carlos Quintáns -Secretario do Xurado-.
A partir desta convocatoria, que comeza dende este momento recibindo as propostas a concurso -xa se poden consultar as bases e o calendario do Premio-, se suprimen os premios territoriais -Galicia, Portugal, Madrid e Castela-León- e se manteñen como premios únicos o Gran Premio Enor, á mellor obra realizada en España ou Portugal durante os últimos anos, e o Premio Enor de Arquitectura Joven, á mellor obra realizada en España ou Portugal por un arquitecto menor de 40 anos. Esta decisión, que tamén ten o seu reflexo na composición do Xurado, vén fundamentada ademais na consolidación do carácter peninsular do Premio. Outra novidade é a variación na periodicidade do Premio, que se celebrará cada tres anos en lugar de dous.
Por último, ao igual que en todas as edicións anteriores, e por tratarse dun dos seus sinais de identidade, seguirase publicando un libro que explicará en detalle, e con abundante material gráfico, todas as obras premiadas e finalistas, ademais de incluír un texto crítico das obras recoñecidas, mantendo os mesmos estándares de calidade na súa edición.
O Premio de Arquitectura Ascensores Enor foi un premio concibido dende a arquitectura, para os arquitectos e cos arquitectos, e a partir do firme convencemento de que a boa arquitectura enriquece os nosos territorios, as nosas cidades e, en definitiva, a nosa sociedade. No Grupo Ascensores Enor cremos que un Premio con estes valores segue sendo necesario, quizais máis agora que nunca, e por iso vos animamos a participar co mesmo ánimo e ilusión doutras veces nesta sexta edición, da que só esperamos que siga sendo recibida como a festa da arquitectura que sempre quixo ser.
[:en]
In November, 2011, it does rightly now two years, when newly the V had concluded edition of the Prizes of Architecture Elevators Enor, we believed that it was the ideal moment to take a time, to do balance sheet and to value critically what had supposed the Prize so much for the company, from an internal reading, since for the sector of the architecture in general and for the architects and arquitectas especially.
It seemed to us to be at the time that after five editions we had acquired the sufficient knowledge and the experience to be able to examine if the Prize had expired with the aims and the motivations that were behind his origin in the year 2005, and also to detect if there existed some inertia that was removing us from them and that was necessary to rectify.
For the way, in his five summons, from the first one in 2005, up to the fifth one in 2011, the Prize was evolving in a natural way. With the first intention, and supported along all the editions, of recognizing the work of the whole sector and of prestigiar the qualit architecture between the company, the Prize happened of territorialmente had a limited repercussion to be consolidated as one of the prizes of architecture of reference in the whole Iberian Peninsula.
From the second edition, in which there was included between the awards the Prize of Young Architecture, or from the fourth one in the year 2009, in which his geographical area was extended, and from which it was possible to present to contest any work realized in the whole territory of Spain and Portugal, the Prize of Architecture Elevators Enor did not do any more that to be giving response to the comments and suggestions that were coming to us from the whole sector. Comments that always we have received with gratitude and that now, with perspective, we value as one of the most useful tools that we have had to our service to be improving the Prize in every new edition.
Between many happy moments that us there had brought the organization of the Prize of Architecture Elevator Enor until the year 2011, we identify some who were making us feel specially satisfied. First the architects’ high participation and the quality of the received projects; the great quantity of works presented to contest in the last edition undoubtedly they were overcoming fully the expectations that we deposit in the Prize in the year 2005. In the second term to have been capable of editing, in an uninterrupted way, a book with all you her work rewarded, finalists and selected, and that this one was received besides so positive way on the part of the architects’ community, recognizing it as one of the best available references to know the architecture realized in Spain and Portugal. And finally, to have had the opportunity to know, sharing experiences and learning of many of the best professionals of the Iberian Peninsula, beginning for all the architects who have formed a part of the Juror, to that we they are be specially grateful for having wanted to collaborate with these initiative and in whom we deposit most of the prestige that the Prize could have acquired.
In the side of the uncertainties, though in the year 2011 complicated of the current context already it was perceived as slightly inevitable, last two years have not come if not to confirming a reality of marked complexity for the whole sector. This situation, so much from the point of view I humanize like professionally, it does not turn out to be foreign for the Group Elevators Enor, beside having logical implications, in major or minor measure, in his managerial activity.
And nevertheless, and probably motivated precisely by the same uncertainties, and with the intention of helping them mitigate as far as possible, or of facing them from the celebration of the quality and of the commitment for the good architecture, it is for what we summon the Prize VI of Architecture Elevators Enor 2014.
On the basis of the current context we dealt opportunely to introduce a series of modifications in the structure of the Prize that they guarantee his sustainability though supporting the commitment with those who for us are those cannot be waived values of the Prize: independence, quality and rigor exemplified in each of the members of the Juror of the present edition: Eduardo Souto de Moura – president of the Juror-, Juan Domingo Santos – great Prize Enor 2011-, Fredy Massad, Luis Martínez Santa-María, Juan Creus Andrade and Carlos Quintáns – Secretary of the Juror-.
From these summons, which begins from this moment receiving the offers to contest – already they can consult the bases and the calendar of the Prize-, the territorial prizes are suppressed – Galicia, Portugal, Madrid and Castile – León – and they support as the only prizes the Great Prize Enor, to the best work realized in Spain or Portugal during last years, and the Prize Enor of Young Architecture, to the best work realized in Spain or Portugal by a 40-year-old minor architect. This decision, which also has his reflection in the composition of the Juror, comes based in addition on the consolidation of the peninsular character of the Prize. Another innovation is the variation in the periodicity of the Prize, which will be celebrated every three years instead of two.
Finally, as in all the previous editions, and for treating itself about one of his signs about identity, will continue published a book that will explain in detail, and with abundant graphical material, all the winning works and finalists, beside including a critical text of the recognized works, supporting the same standards of quality in his edition.
The Prize of Architecture Elevators Enor has been a prize conceived from the architecture, for the architects and with the architects, and from the firm conviction of which the good architecture enriches our territories, our cities and, definitively, our company. In the Group Elevators Enor we believe that a Prize with these values continues being necessary, probably more now that, and because of it we never encourage you to take part with the same spirit and illusion of other times in this sixth edition, from which only we hope that she continues being received as the holiday of the architecture that always has wanted to be.
[:]





