InicioartículosLa cocina de la abuela de Oíza | José Ramón Hernández CorreaA...

[:es]La cocina de la abuela de Oíza | José Ramón Hernández Correa[:gl]A cociña da avóa de Oíza | La choricera de Segovia[:en]The kitchen of the Oíza´s grandmother | La choricera de Segovia[:]

[:es]

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-modulacion-bauhaus
La cocina de la abuela de Oíza | José Ramón Hernández Correa

Hace años escuché a Sáenz de Oíza hablar contra el diseño excesivamente funcional, y puso un ejemplo muy convincente. Habló de que la cocina funcional de la Bauhaus tenía previstos exhaustivamente todos los elementos necesarios, hasta el último detalle, y todo ello perfectamente modulado y optimizado.

Era una maravilla que en los años veinte, mientras la casa de su abuela en Cáseda, Navarra, no tenía ni agua corriente ni electricidad, la cocina de la Bauhaus tuviera lavadora, horno, lavaplatos… y todos los adelantos tecnológicos.

Pero… eran todos los adelantos tecnológicos de los años veinte.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o1
La cocina de la abuela de Oíza | José Ramón Hernández Correa

Si luego se inventaba algún nuevo electrodoméstico no cabía en esa cocina tan diseñada, tan cerrada. Si las lavadoras cambiaban de sistema de funcionamiento, o de modelo, ya no encajaban en esa cocina que tenía previstas todas las tomas, todos los huecos, todos los comportamientos.

Vamos, que con que cambiara la tensión de suministro de 125 V a 220 V, prácticamente había que tirar la casa y volverla a construir.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o3
Bauhaus, cocina

Todo estaba tan cerradamente organizado que no permitía ninguna improvisación, ninguna introducción de elementos no previstos.

Mientras que la casa de su abuela tenía una cocina que consistía en una buena lumbre, una pila, una gran mesa y unos muros de piedra.

Como la casa de su abuela no tenía ni agua ni electricidad, cuando llegó la una se instaló normalmente, como si tal cosa; y cuando llegó la otra, lo mismo.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o2
Bauhaus, cocina

Y, por la misma razón, en un momento dado se pudo instalar un frigorífico, y una lavadora, y una secadora, y lo que hiciera falta. Hasta, llegado el caso, un horno microondas y una placa vitrocerámica o de inducción; aparatos estos que no son posibles en la moduladísima cocina de la Bauhaus.

Porque la cocina de su abuela era un mero contenedor abierto, indefinido, adaptable, que permitía asumir lo que fuera viniendo.

El diseño funcional en arquitectura a menudo consiste en no diseñar nada especialmente y dejar que la gente lo vaya usando y lo adapte. Es decir:

«El diseño consiste en no estorbar».

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-caseda-navarra
Caseda, Navarra

Soy funcionalista a rabiar, pero creo que esta consideración es necesaria. Hay que pensar en ella a menudo.

En todo caso, me acojo a las sabias palabras de Walt Whitman:

«¿Me contradigo? Pues bien, sí, me contradigo. En mí moran multitudes».

José Ramón Hernández Correa
Doctor Arquitecto y autor de Arquitectamos locos?
Toledo · diciembre 2011

[:gl]

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-modulacion-bauhaus

Fai anos escoitei a Sáenz de Oíza falar contra o deseño excesivamente funcional, e puxo un exemplo moi convincente. Falou de que a cociña funcional da Bauhaus tiña previstos exhaustivamente todos os elementos necesarios, ata o último detalle, e todo iso perfectamente modulado e optimizado.

Era unha marabilla que nos anos vinte, mentres a casa da súa avóa en Cáseda, Navarra, non tiña nin auga corrente nin electricidade, a cociña da Bauhaus tivese lavadora, horno, lavaplatos… e todos os adiantos tecnolóxicos.

Pero… eran todos os adiantos tecnolóxicos dos anos vinte.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o1

Se logo inventábase algún novo electrodoméstico non cabía nesa cociña tan deseñada, tan pechada. Se as lavadoras cambiaban de sistema de funcionamento, ou de modelo, xa non encaixaban nesa cociña que tiña previstas todas as tomas, todos os ocos, todos os comportamentos.

Imos, que con que cambiase a tensión de subministración de 125 V a 220 V, practicamente había que tirar a casa e volvela a construír.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o3

Todo estaba tan cerradamente organizado que non permitía ningunha improvisación, ningunha introdución de elementos non previstos.

Mentres que a casa da súa avoa tiña unha cociña que consistía nun bo lume, unha pila, unha gran mesa e uns muros de pedra.

Como a casa da súa avoa non tiña nin auga nin electricidade, cando chegou a unha instalouse normalmente, coma se tal cousa; e cando chegou a outra, o mesmo.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o2

E, pola mesma razón, nun momento dado púidose instalar un frigorífico, e unha lavadora, e unha secadora, e o que fixese falta. Ata, chegado o caso, un forno microondas e unha placa vitrocerámica ou de indución; aparellos estes que non son posibles na moduladísima cociña da Bauhaus.

Porque a cociña da súa avoa era un mero colector aberto, indefinido, adaptable, que permitía asumir o que fose vindo.

O deseño funcional en arquitectura a miúdo consiste en non deseñar nada especialmente e deixar que a xente o vaia usando e adápteo. É dicir:

«O deseño consiste en non estorbar».

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-caseda-navarra

Son funcionalista a rabiar, pero creo que esta consideración é necesaria. Hai que pensar nela a miúdo.

En todo caso, acóllome ás sabias palabras de Walt Whitman:

«Contradígome? Pois ben, si, contradígome. En min moran multitudes».

José Ramón Hernández Correa
Doutor Arquitecto e autor de Arquitectamos locos?
Toledo · decembro 2011

[:en]

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-modulacion-bauhaus

Years ago I listened to Sáenz de Oíza to speak against the excessively functional design, and it put a very convincing example. He spoke that the functional kitchen of the Bauhaus had all the necessary elements foreseen exhaustively, up to the last detail, and all this perfectly modulated and optimized.

It was a marvel that in the twenties, while the house of his grandmother in Cáseda, Navarre, had neither current water nor electricity, the kitchen of the Bauhaus had washer, oven, dishwasher … and all the technological advances.

But … they were all the technological advances of the twenties.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o1

If then some new domestic appliance was invented it was not fitting in this so designed, so closed kitchen. If the washers were changing system of functioning, or model, already they were not fitting in this kitchen that had foreseen all the captures, all the hollows, all the behaviors.

We go, that with that it was changing the tension of supply of 125 V to 220 V, practically was necessary to throw the house and turn it to constructing.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o3

Everything was so cerradamente organized that was not allowing any improvisation, any introduction of not foreseen elements.

Whereas the house of his grandmother had a kitchen that was consisting of a good fire, a battery, a great table and a few walls of stone.

Since the house of his grandmother had neither water nor electricity, when it came the one established herself normally, as if such a thing; and when other one, the same thing came.

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-bauhaus-cocina-o2

And, for the same reason, at any one time a refrigerator could install to him, and a washer, and a tumble dryer, and what was needing. Even, come the case, an oven microwave and a plate vitrocerámica or of induction; these devices that are not possible in the moduladísima kitchen of the Bauhaus.

Because the kitchen of his grandmother was a mere container opened, indefinite, adaptable, that was allowing to assume what was coming.

The functional design in architecture often consists of not designing anything specially and of allowing that the people should be using it and adapting it. It is to say:

«he design consists of not hindering».

la-cocina-de-la-abuela-de-oiza-%c2%b7-caseda-navarra

I am funcionalista to being furious, but I think that this consideration is necessary. It is necessary to think about her often.

In any case, I take refuge in Walt Whitman’s wise words:

«Do I contradict myself? Well then, yes, I contradict myself. In me multitudes dwell».

José Ramón Hernández Correa
PhD ARchitect and author of Arquitectamos locos?
Toledo · december 2011

[:]

José Ramón Hernández Correa
José Ramón Hernández Correahttp://arquitectamoslocos.blogspot.com.es/
Nací en 1960. Arquitecto por la ETSAM, 1985. Doctor Arquitecto por la Universidad Politécnica de Madrid, 1992. Soy, en el buen sentido de la palabra, bueno. Ahora estoy algo cansado, pero sigo atento y curioso. Arquitecto, bloguero, saxofonero, escritor... pero todo mal.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

2 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
2 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
Eduardo José Chico Ortega
Eduardo José Chico Ortega
9 years ago

Muchas gracias por este artículo que me ha recordado que escuché la misma lección del maestro Oíza. Hace años ya.. Un saludo cordial. Eduardo Chico.

Iago López
9 years ago

Muy buena reflexión, José Ramón. Me recuerda aquellas reveladoras palabras de la señora Jaoul qe tenía la desgracia de habitar una casa en la que no era la cocina lo que estaba sobre-diseñado sino toda la casa: “Esa casa siempre la encontré muy triste, bella y triste como un museo. Era la casa la que hacía la ley. El lugar de cada cosa estaba designado de antemano y aún el de las personas. Era difícil estar vivos, éramos como esculturas” (https://tinyurl.com/jbmu93p)

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS