InicioobrasarquitecturaLa caja de resonancias de Daiamanti | Elisa Díaz LorenzoA caixa de...

[:es]La caja de resonancias de Daiamanti | Elisa Díaz Lorenzo[:gl]A caixa de resonancias de Daiamanti | Elisa Díaz Lorenzo[:en]The resonance box of Daiamanti | Elisa Díaz Lorenzo[:]

[:es]

“El término RESONANCIA se refiere a un conjunto de fenómenos relacionados con los movimientos periódicos en que se produce reforzamiento de una oscilación. Aumento de la amplitud de movimiento de un sistema”.

LOS CLIENTES.

Amandine y Baldomero son dos opuestos compatibles cuyo entorno inmediato es singular y muy exigente: ambos son músicos intérpretes especialistas en la música de cámara del período barroco y tienen gustos, necesidades e intereses muy particulares. Tienen además una niña con discapacidad psicomotora _ DAIA_ que necesita atención especializada y que requiere que su hábitat se adapte por completo a ella y a sus movimientos periódicos.

Todas estas condiciones influyen desde el principio en la organización funcional y en el aspecto formal del proyecto.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 01_-ESTADO-INICIAL

EL ESTADO INICIAL.

Al entrar en el piso, un séptimo, se respira un ambiente de los años 70: un piso muy compartimentado, con largos pasillos, combinaciones cromáticas oscuras y apagadas, un espacio para cocinar desaprovechado, muchas puertas….

Es prácticamente todo exterior, siendo lo más destacable unas espectaculares panorámicas sobre la ría de Vigo y una circulación envolvente que favorece la interconexión de las estancias y puntuales sorpresas espaciales.

LA PROPUESTA FORMAL.

El proyecto optimiza los movimientos periódicos del sistema funcional requerido, reforzando esa oscilación y aumentando su amplitud de recorrido, de forma que DAIA pueda desplazarse con mayor libertad.

Mediante unos mínimos gestos vertebradores se refuerza ese movimiento de fricción constante entre los espacios. Estos gestos mantienen el espíritu inicial del piso y organizan el almacenamiento general _ tan necesario para ellos_ buscando la luz y la flexibilidad espacial todo el tiempo.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 00_-PORTADA

LA PROPUESTA MATERIAL.

Desde siempre he considerado esencial que la materialidad y las texturas de LA CASA reflejen el carácter de quien la habita. El esfuerzo por conseguirlo en este caso sería mayor, debido a la constante contradicción compatible entre estos dos opuestos.

La propuesta tenía que respirar naturalidad, frescura, optimismo, contemporaneidad, mucha personalidad… y mucha, mucha música.

La búsqueda de la practicidad constante provocó un diálogo inevitable entre arquitectura y diseño de mobiliario, adquiriendo este último un protagonismo tal que pasaría a articular los espacios y a favorecer sus secuencias casi por completo.

Tabiques de tablero madera-cemento VIROC, de policarbonato celular traslúcido y de contrachapado de pino, troquelado y lacado al agua, dan forma a unas PARTICIONES ÚTILES que son mucho más que simples paredes divisorias.

La luz.

La LUZ NATURAL es uno de los materiales principales de la propuesta. Tenía que invadirlo todo y llegar hasta el último rincón.

La ILUMINACIÓN ARTIFICIAL no iba a ser menos: llenaría el techo de un mar de estrellas y puntos de luz organizados de tal forma que escapasen de una racionalidad predefinida y estática.

El suelo.

Ambos tenían el claro deseo de conservar el suelo de madera existente e incluso el de utilizarla nuevamente.

Este suelo tendría mucho protagonismo pues se trataba de pequeñas lamas de eucalipto rojo colocadas en espiga. Además el dibujo de la espiga era diferente en cada habitación.

Al retirar la vieja tabiquería descubrimos también que había diferencia de cota entre las estancias, y esta particularidad condicionó por completo el resultado final. Ante esta inesperada circunstancia, la fórmula que decidimos aplicar fue la siguiente:

Nueva distribución + mantener suelos + utilizar madera + evitar diferencia de cotas = El suelo debía ser tratado como un único tapiz independiente, continuo y completamente orgánico para poder atender a todas las demandas.

La nueva tabiquería se posaría sobre él con total naturalidad, dando como resultado una base horizontal creativa, divertida y sin complejos.

Obra: La caja de resonancias de Daiamanti
Localización: Pi y Margall, Vigo (Galicia)
Cliente: Amandine Beyer + Baldomero Barciela Varela
Año: 2018
Autora: Elisa Díaz Lorenzo
Jefa de obra: Margarita Méndez Damorín
Construye: Desarrolla Obras y Servicios S.L.
Duración de la obra: 5 meses
Fotografía: Desarrolla Obras y Servicios S.L | Elisa Díaz Lorenzo
+ elisadiazarquitecta.com[:gl]

“O termo RESONANCIA refírese a un conxunto de fenómenos relacionados cos movementos periódicos en que se produce reforzamento dunha oscilación. Aumento da amplitude de movemento dun sistema”.

OS CLIENTES.

Amandine e Baldomero son dous opostos compatibles cuxo contorna inmediata é singular e moi esixente: ambos son músicos intérpretes especialistas na música de cámara do período barroco e teñen gustos, necesidades e intereses moi particulares. Teñen ademais unha nena con discapacidade psicomotora _ DAIA_ que necesita atención especializada e que require que o seu hábitat adáptese por completo a ela e aos seus movementos periódicos.

Todas estas condicións inflúen desde o principio na organización funcional e no aspecto formal do proxecto.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 01_-ESTADO-INICIAL

O ESTADO INICIAL.

Ao entrar no piso, un sétimo, respírase un ambiente dos anos 70: un piso moi compartimentado, con longos corredores, combinacións cromáticas escuras e apagadas, un espazo para cociñar desaproveitado, moitas portas….

É practicamente todo exterior, sendo o máis destacable unhas espectaculares panorámicas sobre a ría de Vigo e unha circulación envolvente que favorece a interconexión das estancias e puntuais sorpresas espaciais.

A PROPOSTA FORMAL.

O proxecto optimiza os movementos periódicos do sistema funcional requirido, reforzando esa oscilación e aumentando a súa amplitude de percorrido, de forma que DAIA poida desprazarse con maior liberdade.

Mediante uns mínimos xestos vertebradores refórzase ese movemento de fricción constante entre os espazos. Estes xestos manteñen o espírito inicial do piso e organizan o almacenamento xeral _ tan necesario para eles_ buscando a luz e a flexibilidade espacial todo o tempo.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 00_-PORTADA

A PROPOSTA MATERIAL.

Desde sempre considerei esencial que a materialidad e as texturas da CASA reflictan o carácter de quen a habita. O esforzo por conseguilo neste caso sería maior, debido á constante contradición compatible entre estes dous opostos.

A proposta tiña que respirar naturalidade, frescura, optimismo, contemporaneidad, moita personalidade… e moita, moita música.

A procura da practicidad constante provocou un diálogo inevitable entre arquitectura e deseño de mobiliario, adquirindo este último un protagonismo tal que pasaría a articular os espazos e a favorecer as súas secuencias case por completo.

Tabiques de taboleiro madeira-cemento VIROC, de policarbonato celular traslúcido e de contrachapado de piñeiro, troquelado e lacado á auga, dan forma a unhas PARTICIÓNS ÚTILES que son moito máis que simples paredes divisorias.

A luz.

A LUZ NATURAL é un dos materiais principais da proposta. Tiña que invadilo todo e chegar ata o último recuncho.

A ILUMINACIÓN ARTIFICIAL non ía ser menos: enchería o teito dun mar de estrelas e puntos de luz organizados de tal forma que escapasen dunha racionalidade predefinida e estática.

O chan.

Ambos tiñan o claro desexo de conservar o chan de madeira existente e mesmo o de utilizala novamente.

Este chan tería moito protagonismo pois se trataba de pequenas lamas de eucalipto vermello colocadas en espiga. Ademais o debuxo da espiga era diferente en cada habitación.

Ao retirar a vella tabiquería descubrimos tamén que había diferenza de cota entre as estancias, e esta particularidade condicionou por completo o resultado final. Ante esta inesperada circunstancia, a fórmula que decidimos aplicar foi a seguinte:

Nova distribución + manter chans + utilizar madeira + evitar diferenza de cotas = O chan debía ser tratado como un único tapiz independente, continuo e completamente orgánico para poder atender a todas as demandas.

A nova tabiquería pousaríase sobre el con total naturalidade, dando como resultado unha base horizontal creativa, divertida e sen complexos.

Obra: A caixa de resonancias de  Daiamanti
Emprazamento: Pi e Margall, Vigo (Galicia)
Cliente: Amandine Beyer + Baldomero Barciela Varela
Ano: 2018
Autora: Elisa Díaz Lorenzo
Xefa de obra: Margarita Méndez Damorín
Construe: Desarrolla Obras y Servicios S.L.
Duración da obra: 5 meses
Fotografía: Desarrolla Obras e Servizos S.L | Elisa Díaz Lorenzo
+ elisadiazarquitecta.com[:en]

“The term RESONANCE refers to a set of phenomena related to the periodic movements in which reinforcement of an oscillation takes place. Increase of the extent of movement of a system”.

LOS CUSTOMERS.

Amandine and Baldomero are opposite two compatible whose immediate environment is singular and very demanding: both are musical interpreters specialists in the chamber music of the baroque period and have tastes, needs and very particular interests. They have in addition a girl with psychomotor disability _ DAIA_ that needs specialized attention and that needs that his habitat adapts completely to her and to his periodic movements.

All these conditions influence from the beginning the functional organization and the formal aspect of the project.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 01_-ESTADO-INICIAL

THE INITIAL STATE.

On having entered the floor, the seventh one, an environment of the 70s is breathed: a floor very compartimentado, with long corridors, chromatic dark and subdued combinations, a space to cook failed to take advantage, many doors…

It is practically quite exterior, being the most prominent thing the spectacular panoramic some on her laugh at Vigo and a surrounding traffic that favors the interconnection of the stays and punctual spatial surprises.

THE FORMAL PROPOSAL.

The project optimizes the periodic movements of the functional needed system, reinforcing this oscillation and increasing his extent of tour, so that DAIA could move with major freedom.

By means of a few minimal gestures supportives there is reinforced this movement of constant friction between the spaces. These gestures support the initial spirit of the floor and organize the general storage _ so necessarily for ellos_ looking for the light and the spatial flexibility all the time.

La caja de resonancias de Daiamanti Elisa Díaz Lorenzo 00_-PORTADA

THE MATERIAL PROPOSAL.

From always I have considered to be essential that the materiality and the textures of THE HOUSE should reflect the character of the one who lives it. The effort for obtaining it in this case would be major, due to the constant compatible contradiction between these two objected ones.

The offer had to breathe naturalness, freshness, optimism, contemporaneousness, many personality … and great, a lot of music.

The search of the constant practicidad provoked an inevitable dialog between architecture and design of furniture, acquiring the latter such protagonism that would happen to articulate the spaces and to favor his sequences almost completely.

Partitions of board wood – cement VIROC, of cellular translucent polycarbonate and of plywood of pine, troquelado and lacquer to the water, gives form to a few USEFUL PARTITIONS that are much more than simple dividing walls.

The light.

The NATURAL LIGHT is one of the principal materials of the offer. It had to invade everything and come up to the last corner.

The ARTIFICIAL LIGHTING was not going to be less: it would fill the ceiling of a sea of stars and points of light organized in such a way that they were escaping of a predefined and static rationality.

The floor.

Both had the clear desire to preserve the soil of existing wood and enclosedly of using it again.

This soil would have a lot of protagonism since it was a question of small muds of red eucalyptus placed in spike. In addition the drawing of the spike was different in every room.

When the old woman withdraws tabiquería we discover also that there was difference of level between the stays, and this particularity determined completely the final result. Before this unexpected circumstance, the formula that we decide to apply was the following one:

New distribution + to support soils + to use wood + to avoid difference of levels = The soil must be treated as the only independent, constant and completely organic tapestry to be able to attend to all the demands.

The new tabiquería would settle on him with total naturalness, giving like proved a horizontal creative, enterteining base and without complexes.

Work: The resonance box of Daiamanti
Location: Pi y Margall, Vigo (Galicia)
Client: Amandine Beyer + Baldomero Barciela Varela
Year: 2018
Author: Elisa Díaz Lorenzo
Boss of work: Margarita Méndez Damorín
Constructor: Desarrolla Obras y Servicios S.L.
Duration of the work: 5 months
Photography: Desarrolla Obras y Servicios S.L | Elisa Díaz Lorenzo
+ elisadiazarquitecta.com[:]

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS