InicioartículosLa adecuación de la arquitectura moderna al Perú | Fernando Freire...

[:es]La adecuación de la arquitectura moderna al Perú [II] | Fernando Freire Forga[:gl]A adecuación da arquitectura moderna al Perú [II] | Fernando Freire Forga[:en]The adequacy of the modern architecture to Peru [II] | Fernando Freire Forga[:]

[:es]https://veredes.es/blog/la-adecuacion-de-la-arquitectura-moderna-al-peru-i-fernando-freire-forga/

Las costumbres locales

Las costumbres y tradiciones peruanas en todo momento se verán reflejadas en la proyección de edificaciones modernas. Costumbres que muestran una realidad nacional, una manera de vivir particular y distinta a los lugares donde se gestó esta arquitectura moderna, lo que permitirá dotar, a los proyectos modernos desarrollados en el Perú, de una identidad local inminente.

El arquitecto español José Luís Sert y su socio Paúl Lester Wiener en el proyecto para el Plan Regulador de Chimbote hacia 1948, luego de varios estudios, desarrollan una serie de propuestas arquitectónicas y urbanas modernas que se adecuaban a las costumbres locales que encontraron en Chimbote. Estas costumbres lleva a los proyectistas a proponer un tipo de hábitat nuevo basado en el “tapiz urbano”, esto es, un compacto tejido de casas de una, dos y tres plantas con patios cerrados por muros. Estos patios suelen ser mayores que las propias viviendas, apropiados para que los habitantes conserven sus hábitos de vida al exterior. Los viales de servicio y calles de peatones se definen con los muros de escasa altura y prácticamente sin aberturas.

Se introdujo un nuevo tipo de vivienda urbana, eran casas basadas en las casas con patio de la arquitectura local, cuyo origen se remonta a la antigüedad. Estas simples estructuras de ladrillo requerían menos sofisticación tecnológica y causaban menos alteración social que la ordenación en bloques, y más factibles para viviendas de bajo costo. Como estaba previsto que los residentes de Chimbote procedieran de regiones rurales montañosas, se incluyo un espacio en las casas para guardar animales. Giedion aludió posteriormente a estas casas como “formas transitorias entre el pasado y el futuro”, pero en su propia presentación del proyecto, Wiener y Sert, subrayan la estrecha relación con las costumbres locales.

Casa patio, Chimbote

En el Perú, gracias a sus costumbres que demandan necesidades arquitectónicas específicas, se ha desarrollado una arquitectura moderna con características tipológicas y funcionales propias de una determinada sociedad y lugar. Como factor importante de esta identidad en la arquitectura nacional –y quizás la más importante dentro del movimiento moderno, ya que se da por motivos de función y no de forma- es la distribución de las viviendas modernas desarrolladas a nivel nacional, la cual muestra espacios destinados al personal de servicio; aquellos espacios que pudieron ser excluidos en las viviendas modernas del primer mundo.

El área de servidumbre, a diferencia de los países desarrollados, es hasta la fecha un requerimiento indispensable para la proyección de viviendas en el Perú. Dentro de las clases media y alta de la sociedad peruana la existencia de personal de servicio en las viviendas es un hecho cotidiano que ha generado una particularidad arquitectónica de nuestro medio. Hecho que demuestra una realidad económica nacional, donde la mano de obra sigue siendo muy barata, permitiendo el acceso a tener personal de servicio dentro de las viviendas, generando de esta manera soluciones funcionales propias de la arquitectura local.

Finalmente, el auge arquitectónico moderno se observa en el primer gobierno del Presidente Fernando Belaúnde Terry 1963 – 1968, el cual fue interrumpido por el golpe militar en el año 1968.

Con Juan Velasco Alvarado como presidente del Perú, las principales obras arquitectónicas cambiaron de rubro, pasando de la vivienda al edificio institucional. Se proyectaron y construyeron ministerios, observándose el uso de concreto caravista perteneciente a la etapa llamada “Brutalista”.

Fernando Freire Forga · Doctor Arquitecto
Lima · mayo 2013 · Autor del Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

Nota:

Ensayos Personales, 2012. Esta  segunda parte forma parte de un texto que se expone el resultado de casi 10 años de estudios relacionados al desarrollo de la arquitectura moderna en el Perú. Es importante mencionar que para lograr completar este ensayo relacionado a la arquitectura moderna en el Perú se han utilizado estudios y opiniones de destacados profesionales. Al final se hace una breve reseña bibliográfica.

Fuentes Bibliográficas

1. Córdova, Adolfo “La Agrupación Espacio y la Arquitectura Peruana” – 2005.
2. blog.pucp.edu.pe
3. Ludeña, Wiley «Piqueras – Belaunde – La Agrupación Espacio: TRES BUENOS TIGRES. Vanguardia y Urbanismo en el Perú del Siglo XX». Editado por el CAP Regional Junín y Urbe ediciones – Huancayo 2004. Pag. 186.
4. José Bentín Diez Canseco Extracto de Libro: Enrique Seoane Ros, Una Búsqueda de raíces peruanas. Lima, 1989.
5. arqandina.com[:en]

The local customs. The customs and Peruvian traditions at all time will meet reflected in the projection of modern buildings. Customs that show a national reality, a way of living particular and different to the places where this modern architecture was in preparation, which will allow to provide, to the modern projects developed in Peru, with a local imminent identity.

The Spanish architect Jose Luís Sert and his partner Paúl Lester Wiener in the project for Chimbote’s Regulatory Plan about 1948, after several studies, develop a series of architectural and urban modern offers that were adapted to the local customs that they found in Chimbote. These customs it leads the designers to proposing a type of new habitat based on the » urban tapestry «, this is, a compact fabric of houses of one, two and three plants with courts closed by walls. These courts are in the habit of being major that the own housings, adapted in order that the inhabitants preserve his habits of life on the outside. The road ones of service and pedestrians’ streets are defined by the walls of scanty height and practically without openings.

There interfered a new type of urban housing, they were houses based on the houses with court of the local architecture, which origin goes back to the antiquity. These simple structures of brick were needing less technological sophistication and were causing less social alteration than the arrangement in blocks, and more feasible for housings of low cost. Since it was foreseen that the residents of Chimbote were coming from rural mountainous regions, I include a space in the houses to guard animals. Giedion alluded later to these houses as «transitory forms between the past and the future», but in his own presentation of the project, Wiener and Sert, they underline the narrow relation with the local customs.

Court house, Chimbote

In Peru, thanks to his customs that demand architectural specific needs, a modern architecture has developed with characteristics tipológicas and functional own of a certain company and place. As important factor of this identity in the national architecture – and probably the most important inside the modern movement, since it is given for motives of function and not of form – it is the distribution of the modern developed national housings, which shows spaces destined for the staff; those spaces that could be excluded in the modern housings of the first world.

The area of servitude, unlike the developed countries, is up to the date an indispensable requirement for the projection of housings in Peru. Inside the classes it happens and discharge of the Peruvian company the existence of staff in the housings is a daily fact that has generated an architectural particularity of our way. Fact that demonstrates an economic national reality, where the workforce continues being very cheap, allowing the access to have staff inside the housings, generating hereby functional own solutions of the local architecture.

Finally, the architectural modern summit is observed in the first government of the President Fernando Belaúnde Terry 1963 – 1968, which was interrupted by the military coup in the year 1968.

With Juan Velasco Alvarado as president of Peru, the principal architectural works changed item, going on from the housing to the institutional building. Departments were projected and constructed, the use being observed of I make concrete caravista belonging to the stage called «Brutalist».

Fernando Freire Forga · Doctor Architect

Lima · may 2013 · Author of the Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

Note:

Personal tests, 2012. This second part forms a part of a text that exposes the result of almost 10 years of studies related to the development of the modern architecture in Peru. It is important to mention that to manage to complete this test related to the modern architecture in Peru there have been in use studies and opinions of out-standing professionals. Ultimately a brief bibliographical review is done.

Bibliographical sources

1. Córdova, Adolfo “La Agrupación Espacio y la Arquitectura Peruana” – 2005.

2. blog.pucp.edu.pe

3. Ludeña, Wiley «Piqueras – Belaunde – La Agrupación Espacio: TRES BUENOS TIGRES. Vanguardia y Urbanismo en el Perú del Siglo XX». Editado por el CAP Regional Junín y Urbe ediciones – Huancayo 2004. Pag. 186.

4. José Bentín Diez Canseco Extracto de Libro: Enrique Seoane Ros, Una Búsqueda de raíces peruanas. Lima, 1989.

5. arqandina.com

[:gl]

Os costumes locais. Os costumes e tradicións peruanas en todo momento veranse reflectidas na proxección de edificaciones modernas. Costumes que mostran unha realidade nacional, un xeito de vivir particular e distinta aos lugares onde se gestó esta arquitectura moderna, o que permitirá dotar, aos proxectos modernos desenvolvidos no Perú, dunha identidade local inminente.

O arquitecto español José Luís Sert e o seu socio Paúl Lester Wiener no proxecto para o Plan Regulador de Chimbote cara a 1948, logo de varios estudos, desenvolven unha serie de propostas arquitectónicas e urbanas modernas que se adecuaban aos costumes locais que atoparon en Chimbote. Estes costumes leva aos proyectistas a propoñer un tipo de hábitat novo baseado no “tapiz urbano”, isto é, un compacto tecido de casas dunha, dúas e tres plantas con patios pechados por muros. Estes patios adoitan ser maiores que as propias vivendas, apropiados para que os habitantes conserven os seus hábitos de vida ao exterior. Os viales de servizo e rúas de peatones defínense cos muros de escasa altura e prácticamente sen aberturas.

Introduciuse un novo tipo de vivenda urbana, eran casas baseadas nas casas con patio da arquitectura local, cuxo orixe remontar á antigüidade. Estas simples estruturas de ladrillo requirían menos sofisticación tecnolóxica e causaban menos alteración social que a ordenación en bloques, e máis factibles para vivendas de baixo costo. Como estaba previsto que os residentes de Chimbote procedesen de rexións rurales montañosas, incluír un espazo nas casas para gardar animais. Giedion aludiu posteriormente a estas casas como “formas transitorias entre o pasado e o futuro”, pero na súa propia presentación do proxecto, Wiener e Sert, subliñan a estreita relación cos costumes locais.

Casa patio, Chimbote

No Perú, grazas aos seus costumes que demandan necesidades arquitectónicas específicas, desenvolveuse unha arquitectura moderna con características tipológicas e funcionales propias dunha determinada sociedade e lugar. Como factor importante desta identidade na arquitectura nacional –e quizais a máis importante dentro do movemento moderno, xa que se dá por motivos de función e non de forma- é a distribución das vivendas modernas desenvolvidas a nivel nacional, a cal mostra espazos destinados ao persoal de servizo; aqueles espazos que puideron ser excluídos nas vivendas modernas do primeiro mundo.

A área de servidume, a diferenza dos países desenvolvidos, é ata a data un requerimiento indispensable para a proxección de vivendas no Perú. Dentro das clases media e alta da sociedade peruana a existencia de persoal de servizo nas vivendas é un feito cotián que xerou unha particularidade arquitectónica do noso medio. Feito que demostra unha realidade económica nacional, onde a man de obra segue sendo moi barata, permitindo o acceso a ter persoal de servizo dentro das vivendas, xerando deste xeito soluciones funcionales propias da arquitectura local.

Finalmente, o auxe arquitectónico moderno obsérvase no primeiro goberno do Presidente Fernando Belaúnde Terry 1963 – 1968, o cal foi interrompido polo golpe militar no ano 1968.

Con Juan Velasco Alvarado como presidente do Perú, as principais obras arquitectónicas cambiaron de rubro, pasando da vivenda ao edificio institucional. Proxectáronse e construíron ministerios, observándose o uso de concreto caravista pertencente á etapa chamada “Brutalista”.

Fernando Freire Forga · Doutor Arquitecto

Lima · maio 2013 · Autor do Blogue La Forma Moderna en Latinoamérica

Nota:

Ensaios Persoais, 2012. Esta segunda parte forma parte dun texto que se expón o resultado de case 10 anos de estudos relacionados ao desenvolvemento da arquitectura moderna no Perú. É importante mencionar que para lograr completar este ensaio relacionado á arquitectura moderna no Perú utilizáronse estudos e opinións de destacados profesionais. Ao final faise unha breve apunta bibliográfica.

Fontes Bibliográficas

1. Córdova, Adolfo “La Agrupación Espacio y la Arquitectura Peruana” – 2005.

2. blog.pucp.edu.pe

3. Ludeña, Wiley «Piqueras – Belaunde – La Agrupación Espacio: TRES BUENOS TIGRES. Vanguardia y Urbanismo en el Perú del Siglo XX». Editado por el CAP Regional Junín y Urbe ediciones – Huancayo 2004. Pag. 186.

4. José Bentín Diez Canseco Extracto de Libro: Enrique Seoane Ros, Una Búsqueda de raíces peruanas. Lima, 1989.

5. arqandina.com

[:]

Fernando Freire Forga
Fernando Freire Forgahttps://www.fernandofreirearquitecto.pe/
Fernando Freire Forga nace en Lima el 21 de marzo de 1977. Entre los años 1994 y 2000 realiza estudios de arquitectura en la Universidad Peruana de Ciencias Aplicadas en la misma ciudad. En 1999 obtiene el primer premio en el Concurso a nivel nacional organizado por PROCOBRE-PERÚ con la tesis: Edificio Automatizado de Oficinas: “Usos del Cobre en la Arquitectura”. Ha realizado estudios de Doctorado sobre Arquitectura Moderna en la ETSAB, Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona en la Universidad Politécnica de Cataluña, España. Actualmente , se encuentra inmerso en el desarrollo de trabajos de recopilación e investigación de Arquitectura Moderna en el Perú. Es docente de la Pontificia Universidad Católica del Perú y se desenvuelve como proyectista de manera independiente.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS