A cidade debuxada | Miguel Ángel Díaz Camacho - veredes

A cidade debuxada | Miguel Ángel Díaz Camacho

5 (100%) 1 vote

Dibujo de Roma por Álvaro Siza, 1980.
Debuxo de Roma por Álvaro Siza, 1980.

A cidade constitúe unha inesgotable fonte de información sobre nós. A súa observación detida revela paisaxes en continua transformación, paisaxes en movemento: paisaxes transitorias. O debuxo como instrumento cognitivo da trasfega urbana, actúa desde unha das máis antigas ferramentas que se coñecen: a perspectiva, o punto de vista desde o cal se considera ou analiza o asunto, un punto calquera e -por tanto- subxectivo, diriamos mesmo enganoso ou falaz.

Construído desde a subxectividade, unha paisaxe será un lugar con perspectiva.

O debuxo da cidade foi sempre a proposta mesma da cidade, o escenario dun determinado modelo de comportamento, a explicación individual (ou colectiva) dunha cultura. Desde a simétrica Cidade Ideal de Piero della Francesca á Roma museográfica e estereométrica de Piranesi; desde as visións aéreas de Leonidov para Magnitogorsk ou Le Corbusier para Alxer e Río de Janeiro, á Florencia alagada de Superstudio ou as Walking Cities de Archigram.

En todas elas o Home será outro, como o é agora desde o punto de vista dos satélites e as súas cartografías xeo-localizadas; como o é agora para os turistas perdidos ante mapas saturados de cores e tendas (para turistas). Modelos de comportamento.

Álvaro Siza incorpora con frecuencia elementos tan só interpretables desde a súa axitación e movemento, desde a súa condición profundamente humana e temporal. Xunto á compracente transparencia da botella, as mans -protagonistas aquí- abalánzanse sobre o caderno desde o lapis e o cigarro, aquilo que se consome de maneira fugaz proxéctase sobre a solidez das ruínas que permanecen, ou polo menos desaparecen lentamente baixo a vibración da luz e das árbores.

Mans adolescentes, paisaxes lonxevas. Coma se para ver claro unha cidade fose necesario identificar o seu implosión latente, os seus engurras e cicatrices xunto á madreselva, a súa andamiaje temporal de capas inclusivas e inextinguibles: a espesura da cidade debuxada.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto
Madrid. Xaneiro 2016.
Autor de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Reflexión a partir da participación no IV Congreso Internacional “Cidades Creativas“, Universidade Complutense de Madrid, 13-15 de xaneiro de 2016 – @creativasucm #CreativasUCM16

Miguel Ángel Díaz Camacho
Doctor en Arquitectura, Decano de la Facultad de Tecnología y Ciencia UCJC. Presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura, perteneciente al Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España. Director de MADC Arquitectos, estudio profesional con premios en concursos nacionales e internacionales, en la actualidad desarrolla proyectos en España y Noruega. Escritor y crítico de arquitectura, es autor de los libros “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (2016) y “Arquitectura y Cambio Climático” (2018).
follow me

Arquivado en: artigos, Miguel Ángel Díaz Camacho

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,