Brasilia: ¿Unha gran máquina para habitar ou unha utopía feita de realidade? [VI] | Cristina García-Rosales

Para concluír, quero dicir que Brasilia é unha das cidades modernas máis atractivas que hei ter a oportunidade de coñecer. É como viaxar a un paraíso -cun problema de escala, iso si-, a un oasis arquitectónico, a un lugar único e cheo de maxia. Non existe ningunha cidade nin remotamente parecida nin na súa concepción nin no seu desenvolvemento. Pero como dixen ao principio e repetín ao longo do texto, está chea de contradicións que creo expoñer e non quixese repetirme. Non teño moi claro que me quedase a vivir alí. Aínda que a súa visita foi unha experiencia apaixonante que espero saber transmitir. Desde o meu punto de vista, como arquitecta amante da beleza e como acode deseosa de que existan cidades igualitarias e participativas, tamén xurdiron en min grandes contradicións e dúbidas.

Oscar Niemeyer

Algúns habitantes dixéronme que o prazo de validez de Brasilia vencera. Eu, con todo, non o creo. A cidade naceu nun momento de optimismo vital en relación ao que se esperaba entón do futuro. Hoxe en día o momento é distinto pero non por iso hai que perder a esperanza de seguir deseñando un mundo mellor para os nosos fillos. Talvez eles sexan os que dean unha oportunidade á evolución das urbes, así polo menos algúns o desexamos.

As cidades fálannos, cóntannos a súa historia. E Brasilia ten moito que contar aínda. 50 anos de vida non é nada cando se fala dunha cidade. A planificación pode ser ríxida e compacta, a estratificación social non desexable, pero existen boas ideas, están aí reflectidas e a historia dinos que moitas solucións difíciles, a medio prazo, han ter arranxo. ¡Oxalá sexa así!

Só me faltaría apuntar que é a única cidade do mundo construída no século XX á que se lle adxudicou -en 1987- o rango de cidade “Patrimonio Histórico e Cultural da Humanidade”, outorgado pola UNESCO, o que é un punto moi importante ao seu favor.

Cristina García-Rosales. arquitecta

madrid. maio 2012

Cristina García-Rosales

Soy arquitecta (1980). Mis proyectos son muy diversos. En 1995 fundo el grupo La Mujer Construye, en el que ocupo la Presidencia. 

follow me

Arquivado en: artigos, Cristina García-Rosales

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,