[:es]
«La arquitectura bien hecha está fuera de discusión, pero es muy difícil».
Con estas palabras expresaba Francisco Cabrero su propio rigor como arquitecto, rasgo que define toda su obra, una de las más significativas e innovadoras de los últimos 60 años en España. El arquitecto cántabro falleció en Madrid el 26 de febrero a los 92 años. Nacido en Santander, el 4 de octubre de 1912, Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo pertenecía a la primera generación de arquitectos de la posguerra. En 1934 ingresó en la Escuela Superior de Arquitectura de Madrid, donde se graduó en 1942, teniendo como compañeros de promoción a Carlos de Miguel, José Luis Fernández del Amo y Miguel Fisac, entre otros.
Independiente e intuitivo, Francisco Cabrero admiraba el magisterio de su amigo y colaborador Juan Antonio Coderch. Estudió a fondo la arquitectura racionalista europea de los años treinta, sobre todo la italiana. Su estancia en Italia, en 1941 y 1942, fue decisiva, no sólo en su condición de arquitecto sino también por su afición a la pintura. En Milán visitó el estudio del pintor Giorgio de Chirico, y, en Roma conoció al arquitecto Adalberto Libera y al responsable de la Oficina Técnica de la ciudad, Gio Ponti. También se relacionó en su juventud con arquitectos de la talla de Le Corbusier, Mies van der Rohe, Frank Lloyd Wright, Max Bill y Alvar Aalto.
[…]
Paloma Barreiro Pereira
+ artículo publicado en el pais
[:gl]
«A arquitectura ben feita está fóra de discusión, pero é moi difícil».
Con estas palabras expresaba Francisco Cabrero o seu propio rigor como arquitecto, trazo que define toda a súa obra, unha das máis significativas e innovadoras dos últimos 60 anos en España. O arquitecto cántabro faleceu en Madrid o 26 de febreiro aos 92 anos. Nacido en Santander, o 4 de outubro de 1912, Francisco de Asis Cabrero Torres-Quevedo pertencía á primeira xeración de arquitectos da posguerra. En 1934 ingresou na Escola Superior de Arquitectura de Madrid, onde se graduó en 1942, tendo como compañeiros de promoción a Carlos de Miguel, José Luís Fernández del Amo e Miguel Fisac, entre outros.
por i-bejar.com
Independente e intuitivo, Francisco Cabrero admiraba o magisterio do seu amigo e colaborador Juan Antonio Coderch. Estudou a fondo a arquitectura racionalista europea dos anos trinta, sobre todo a italiana. A súa estancia en Italia, en 1941 e 1942, foi decisiva, non só na súa condición de arquitecto senón tamén pola súa afección á pintura. En Milán visitou o estudo do pintor Giorgio de Chirico, e, en Roma coñeceu ao arquitecto Adalberto Libera e ao responsable da Oficina Técnica da cidade, Gio Ponti. Tamén se relacionou na súa mocidade con arquitectos da talla de Lle Corbusier, Mies van der Rohe, Frank Lloyd Wright, Max Bill e Alvar Aalto.
[…]
Paloma Barreiro Pereira
+ artigo publicado en el pais
[:en]
«The made well architecture is out of discussion, but it is very difficult».
With these words Francisco Cabrero was expressing his own rigor as architect, feature that defines all his work, all one of the most significant and innovative of last 60 years in Spain. The Cantabrian architect died in Madrid on February 26 to 92 years. Born in Santander, on October 4, 1912, Francisco de Asis Cabrera Torres-Quevedo concerned to the first generation of architects of the postwar period. In 1934 it joined the High school of Architecture of Madrid, where Carlos de Miguel, José Luis Fernández del Amo y Miguel Fisac graduated in 1942, as companions of promotion, between others.
by i-bejar.com
Independent and intuitive, Francisco Cabrero was admiring the teaching of his friend and collaborator Juan Antonio Coderch. It studied in depth the racionalist European architecture of the thirties, especially the Italian. His stay in Italy, in 1941 and 1942, was decisive, not only in his architect’s condition but also for his interest to the painting. In Milan he visited the study of the painter Giorgio de Chirico, and, in Rome it knew the architect Adalberto Libera and the person in charge of the Technical Office of the city, Gio Ponti. Also Frank Lloyd Wright, Max Bill and Alvar Aalto related in his youth to architects of the height of Le Corbusier, Mies van der Rohe.
[…]
Paloma Barreiro Pereira
+ article is published in el pais
[:]





