Un relato del momento periférico, una década muy productiva de la experimentación arquitectónica en Croacia, que tuvo lugar entre el violento desmembramiento de Yugoslavia y su lenta integración en la UE. Con el colapso total de toda planificación urbanística, la grave reducción de los programas de obra pública y la falta de mecenazgo privado, los arquitectos se vieron obligados a desarrollar toda una serie de nuevas metodologías proyectuaeles. Rupnik guía al lector en la aparición de este fascinante panorama de arquitectura que tuvo lugar al lado mismo de la Europa unida, utilizando la teoría Ljubo Karaman, que considera la periferia como un espacio de producción artística; y nociones contemporáneas de acción. El relato se enfoca usando diferentes lentes, las prácticas que surgieron durante este período de experimentación y una serie de discusiones con algunos de los principales agitadores culturales del momento periférico: 3LHD, njiric+, Randic-Turato y Studio UP.
Un relato do momento periférico, unha década moi produtiva da experimentación arquitectónica en Croacia, que tivo lugar entre o violento desmembramiento de Iugoslavia e a súa lenta integración na UE. Co colapso total de toda planificación urbanística, a grave redución dos programas de obra pública e a falta de mecenado privado, os arquitectos víronse obrigados a desenvolver toda unha serie de novas metodoloxías proyectuaeles. Rupnik guía ao lector na aparición deste fascinante panorama de arquitectura que tivo lugar á beira mesmo da Europa unida, utilizando a teoría Ljubo Karaman, que considera a periferia como un espazo de produción artística; e nocións contemporáneas de acción. O relato enfócase usando diferentes lentes, as prácticas que xurdiron durante este período de experimentación e unha serie de discusións con algúns dos principais axitadores culturais do momento periférico: 3LHD, njiric , Randic-Turato e Studio UP.
This book is an account of the highly productive decade of architectural experimentation in Croatia between the violent break-up of Yugoslavia and their slow integration into the EU. Ivan Rupnik guides us through the emergence of this bizarre and fascinating architectural scene on the very edge of united Europe, utilizing Ljubo Karaman’s theory of the periphery as a distinct space of artistic production from that of the center or province, Manfredo Tafuri’s concept of architectural experimentation, as well contemporary notions of agency. The account is framed using a variety of different lenses, including the observations of this moment by renowned writers, through the atmosphere of the period as defined by Croatia’s complex post-socialist/postwar identity and the subsequent positioning of the architectural profession vis-à-vis that context, the practices that emerged , and through a series of discussions with some of the peripheral moment’s primary agent provocateurs: 3LHD, njiric +, Randic – Turato, and STUDIO UP.





