Antecedentes y objetivo
En el entorno de San Clodio, en un área de protección patrimonial, se plantea la recuperación de una vivienda y de una edificación dedicada a bodega con una única fachada exterior y con las otras situadas entre medianeras. Como elemento articulador entre las diferentes edificaciones actúan dos patios intermedios, uno de ellos con una escalera exterior de doble desembarco y una terraza. Una de las premisas básicas a la hora de afrontar el proyecto, fue mantener el carácter tradicional de la edificación, recuperándola entorno al patio interior de mayor dimensión.
En la planta baja, en el volumen que conforma las escaleras, se dispone un aseo y una zona de lavandería.
En la bodega existente se plantea un espacio diáfano dedicado a biblioteca y zona de estudio, con una pequeña entreplanta volada que sirve para resolver la conexión con la vivienda a cota superior mediante una terraza cubierta, además de alojar las estanterías de almacenaje de libros. La conexión en planta baja se realiza a través de un corredor acristalado. Para conectar el plano volado de dicha estancia con la zona de estudio, se coloca sobre un canal de piedra del antiguo lagar una escalera levitando sobre éste para conectar ambos niveles.
En el volumen principal la organización programática consiste en salón en la zona más próxima a fachada, una escalera liviana que unirá las dos plantas y una zona de comedor y cocina.
En planta primera se dispone el dormitorio y baño principal, y a continuación de la escalera, un espacio polivalente con un uso preferente de taller de pintura, que independiza las estancias anteriores del otro baño y del dormitorio secundario, que se abre a los dos patios interiores.
Se busca la integración en el entorno, e intentar sobreponerse a las limitaciones geométricas de la edificación, persiguiendo la continuidad espacial y la captación de luz natural, mediante las interrupciones en las losas, dobles alturas, vacíos y una escalera ligera e inmaterial.
Un gran lucernario y el volcar a los dos patios las distintas estancias permitirán captar la luz natural.
Implantación
El edificio se encuentra en zona de Bien de Interés Cultural, por lo que el grado de protección no permitió variación alguna en las envolventes exteriores.
Al tratarse de una edificación situada entre otras existentes, con una única fachada exterior, y con una volumetría predefinida obligatoriamente, el juego con los distintos patios interiores permitirá una articulación espacial fluida, y la conexión visual entre las distintas dependencias. Para desahogar la zona del patio, se modificó mínimamente la geometría de los faldones de cubierta, para ganar vistas y permitir mayor soleamiento de dicha zona vertebradora del proyecto.
Construcción
Respetando la necesidad de realizar una reforma de muy bajo coste, el punto de partida fue el equilibrio entre materiales tradicionales y el empleo de sistemas constructivos actuales, simplificando el número de soluciones constructivas para conseguir una intervención de bajo coste.
Estructura de sustentación
En las edificaciones sobre las que se actuaron, debido al riesgo de colapso de los muros portantes ejecutados en mampostería, se opta por una estructura mixta de perfiles laminados de acero y losas de hormigón macizas.
Para los faldones de cubierta se emplea una estructura metálica y un entrevigado realizado por paneles sándwich formados por tableros de madera cemento y aislamiento de corcho.
Para manifestar la verdadera naturaleza constructiva de la reforma, todos los elementos de la estructura se mantienen vistos, aplicando una imprimación selladora de color blanco sobre el hormigón, y efectuando un pintado de toda la estructura metálica. El blanco es el aliado necesario para intentar ganar luminosidad en todas las estancias.
Patio como elemento articulador
Por la propia configuración de la edificación, al margen de las bandas acristaladas en los forjados para conectar visualmente los espacios, y el empleo de dobles alturas, el gran lucernario situado cenitalmente en el área de taller de pintura, la mayoría de las estancias se vuelcan al patio principal.
Materiales
En dicho intervención se opta por reducir a la mínima expresión la paleta de materiales, buscando el equilibrio entre materiales tradicionales y nuevos materiales. En fachada y medianeras se mantienen los paramentos pétreos existentes, empleándose para las carpinterías exteriores madera en color blanco. Para el interior, en la planta baja y en planta primera, se dejan las losas de hormigón armado vistas, aplicándoles acabado color blanco. Los paramentos pétreos de mampostería se les aplica una imprimación selladora, y para el pavimento se opta por un pavimento artesanal realizado por mortero bruñido y barnizado.
Para la planta superior se opta por acabados más cálidos, empleándose tarima de madera de castaño de distintos anchos y junta abierta, tanto en pavimentos como en revestimiento de alguno de los paramentos verticales, en dormitorios y baño. Para el bajo cubierta se mantienen los paneles sándwich de madera cemento pintados en color blanco al igual que toda la perfilería estructural.
Obra: Reforma de vivienda unifamiliar en San Clodio (Ourense)
Arquitectos: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez
Arquitecto técnico: Luis Ángel López Gómez
Año: Diciembre 2012
Emplazamiento: San Clodio s/n. Leiro. Ourense. Galicia. España
Superficie útil: 162.70m2
Superficie construida: 279.55m2
Presupuesto: 145.919 euros
Precio: 522 euros/m2
Fotografía: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez
Precedents and aim
In San Clodio’s environment, in an area of patrimonial protection, there appears the recovery of a housing and of a building dedicated to warehouse with the only exterior front and with others placed between dividing. Since element articulador between the different buildings they operate two intermediate courts, one of them with an exterior stairs of double disembarkation and a terrace. One of the basic premises at the moment of confronting the project, was to support the traditional character of the building, her recovering environment to the interior court of major dimension.
In the ground floor, in the volume that shapes the stairs, one arranges a bathroom and a zone of laundry.
In the existing warehouse there appears a diaphanous space dedicated to library and zone of study, with a small mezzanine demolished that serves to solve the connection with the housing to top level by means of a covered terrace, beside lodging the racks of storage of books. The connection in ground floor is realized across a glazed corridor. To connect the plane demolished of the above mentioned stay with the zone of study, a stairs is placed on a channel of stone of the former press levitando on this one to connect both levels.
In the principal volume the programmatical organization consists of lounge of the zone most near front, a frivolous stairs that will join both plants and a zone of dining room and kitchen.
In the first plant one arranges the bedroom and principal bath, and later of the stairs, a polyvalent space with a preferential use of workshop of painting, which frees the previous stays of another bath and of the secondary bedroom, which is opened for both interior courts.
The integration is looked in the environment, and to try to recover from the geometric limitations of the building, chasing the spatial continuity and the capture of natural light, by means of the interruptions in the slabs, double heights, emptinesses and a light and immaterial stairs.
A great lucernario and to overturn to both courts the different stays they will allow to catch the natural light.
Implantation
The building is in zone of Good of Cultural Interest, for what the protection degree did not allow any variation in the surrounding exterior ones.
On having treated itself about a building placed between existing others, with the only exterior front, and with a predefined volumetry necessarily, the game with the different interior courts will allow a spatial fluid joint, and the visual connection between the different dependences. To vent the zone of the court, there was modified minimally the geometry of the skirts of cover, to gain conference and to allow major soleamiento of the above mentioned zone vertebradora of the project.
Construction
Respecting the need to realize a reform of very low cost, the point of item was the balance between traditional materials and the employment of constructive current systems, simplifying the number of constructive solutions to obtain an intervention of low cost.
Structure of sustentation
In the buildings on those who were operated, due to the risk of collapse of the walls ambles executed in masonry, it is chosen for a mixed structure of profiles laminated of steel and massive slabs of concrete.
For the skirts of cover there is used a metallic structure and an entrevigado realized by panels sándwich formed by boards of wood I cement and isolation of cork.
To demonstrate the real constructive nature of the reform, all the elements of the structure are kept seen, applying a sealer priming of white color on the concrete, and effecting the identical one with the whole metallic structure. The white is the necessary ally to try to gain luminosity in all the stays.
Court like element articulador
For the own configuration of the building, to the margin of the glazed bands in forged to connect visually the spaces, and the employment of double heights, the great placed lucernario cenitalmente in the area of workshop of painting, the majority of the stays overturn to the principal court.
Materials
In saying intervention is chosen to reduce to the simplest form the palette of materials, looking for the balance between traditional and new material materials. In front and dividing there are kept the stony existing paraments, wood being used for the exterior carpentries in white color. For the interior, in the ground floor and in the first plant, the slabs of reinforced concrete leave conference themselves, applying finished white color to them. The stony paraments of masonry a sealer priming is applied to them, and for the pavement it is chosen for a handcrafted pavement realized by burnished and varnished mortar.
Top For the floor it is chosen for ended hotter, there being used give of wood of chestnut-tree of different broad and opened meeting, both in pavements and in coating of someone of the vertical paraments, in bedrooms and bath. For under covered the panels ploughs kept sándwich of wood I cement identical with white color seize the whole structural perfilería.
Work: Reform of one-family housing in San Clodio (Ourense)
Architects: C. Cecilia Lopez Muiños+Juan Jose Otero Vázquez
Technical Architect: Luis Ángel Lopez Gómez
Year: December, 2012
Location: San Clodio s/n. Leiro. Ourense. Galicia. Spain
Useful Surface: 162.70m2
Constructed Surface: 279.55m2
Budget: 145.919 Euros
Cost: 522 euros/m2
Photography: C. Cecilia Lopez Muiños+Juan Jose Otero Vázquez
Antecedentes e obxectivo
No ámbito de San Clodio, nunha área de protección patrimonial, formúlase a recuperación dunha vivenda e dunha edificación dedicada a adega cunha única fachada exterior e coas outras situadas entre medianeiras. Como elemento articulador entre as diferentes edificacións actúan dous patios intermedios, un deles cunha escaleira exterior de dobre desembarco e unha terraza. Unha das premisas básicas á hora de afrontar o proxecto, foi manter o carácter tradicional da edificación, recuperándoa entorno ao patio interior de maior dimensión.
Na planta baixa, no volume que conforma as escaleiras, disponse un aseo e unha zona de lavandaría.
Na adega existente formúlase un espazo diáfano dedicado a biblioteca e zona de estudo, cunha pequena entreplanta voada que serve para resolver a conexión coa vivenda a cota superior mediante unha terraza cuberta, ademais de aloxar os estantes de almacenaxe de libros. A conexión en planta baixa realízase a través dun corredor acritalar. Para conectar o plano voado da devandita estanza coa zona de estudo, colócase sobre unha canle de pedra do antigo lagar unha escaleira levitando sobre este para conectar ambos os dous niveis.
No volume principal a organización programática consiste en salón na zona máis próxima a fachada, unha escaleira liviá que unirá as dúas plantas e unha zona de comedor e cociña.
En planta primeira disponse o dormitorio e baño principal, e a continuación da escaleira, un espazo polivalente cun uso preferente de taller de pintura, que independendiza as estanzas anteriores do outro baño e do dormitorio secundario, que se abre aos dous patios interiores.
Búscase a integración no ámbito, e intentar sobrepoñerse ás limitacións xeométricas da edificación, perseguindo a continuidade espacial e a captación de luz natural, mediante as interrupcións nas lousas, dobres alturas, baleiros e unha escaleira lixeira e inmaterial.
Un gran lucernario e o envorcar aos dous patios as distintas estanzas permitirán captar a luz natural.
Implantación
O edificio encóntrase en zona de Ben de Interese Cultural, polo que o grao de protección non permitiu variación ningunha nas envolventes exteriores.
Ao tratarse dunha edificación situada entre outras existentes, cunha única fachada exterior, e cunha volumetría predefinir obrigatoriamente, o xogo cos distintos patios interiores permitirá unha articulación espacial fluída, e a conexión visual entre as distintas dependencias. Para desafogar a zona do patio, modificouse minimamente a xeometría dos faldróns de cuberta, para gañar vistas e permitir maior soleamiento da devandita zona vertebradora do proxecto.
Construción
Respectando a necesidade de realizar unha reforma de moi baixo custo, o punto de partida foi o equilibrio entre materiais tradicionais e o emprego de sistemas construtivos actuais, simplificando o número de solucións construtivas para conseguir unha intervención de baixo custo.
Estrutura de sustentación
Nas edificacións sobre as que se actuaron, debido ao risco de colapso dos muros portantes executados en cachotaría, óptase por unha estrutura mixta de perfís laminados de aceiro e lousas de formigón macizas.
Para os faldróns de cuberta emprégase unha estrutura metálica e un entrevigado realizado por paneis sándwich formados por taboleiros de madeira cemento e illamento de cortiza.
Para manifestar a verdadeira natureza construtiva da reforma, todos os elementos da estrutura se manteñen vistos, aplicando unha imprimación seladora de cor branca sobre o formigón, e efectuando un pintado de toda a estrutura metálica. O branco é o aliado necesario para intentar gañar luminosidade en todas as estanzas.
Patio como elemento articulador
Pola propia configuración da edificación, á marxe das bandas acritalar nos forxados para conectar visualmente os espazos, e o emprego de dobres alturas, o gran lucernario situado cenitalmente na área de taller de pintura, a maioría das estanzas envórcanse ao patio principal.
Materiais
En dito intervención óptase por reducir á mínima expresión a paleta de materiais, buscando o equilibrio entre materiais tradicionais e novos materiais. En fachada e medianeiras mantéñense os paramentos pétreos existentes, empregándose para as carpintarías exteriores madeira en cor branca. Para o interior, na planta baixa e en planta primeira, déixanse as lousas de formigón armado vistas, aplicándolles rematada cor branca. Os paramentos pétreos de cachotaría aplícaselles unha imprimación seladora, e para o pavimento óptase por un pavimento artesanal realizado por morteiro brunido e vernizado.
Para a planta superior óptase por acabados máis cálidos, empregándose tarima de madeira de castaño de distintos anchos e xunta aberta, tanto en pavimentos coma en revestimento dalgún dos paramentos verticais, en dormitorios e baño. Para o baixo cuberta mantéñense os paneis sándwich de madeira cemento pintados en cor branca ao igual que toda a perfilería estrutural.
Obra: Reforma de vivenda unifamiliar en San Clodio (Ourense)
Arquitectos: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez
Arquitecto técnico: Luis Ángel López Gómez
Ano: Decembro 2012
Localización: San Clodio s/n. Leiro. Ourense. Galicia. España
Superficie útil: 162.70m2
Superficie construída: 279.55m2
Presuposto: 145.919 euros
Prezo: 522 euros/m2
Fotografía: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez























