El Proyecto Aura se trata de un proyecto realizado por estudiantes de la Escuela de Arquitectura de la Universidad de Sevilla (ETSAS) y la Universidad Santiago de Cali que nació como propuesta al concurso Solar Decathlon Latinoamérica y Caribe 2015 celebrado en Cali (Colombia) el pasado mes de diciembre.
El proyecto nace de la reconsideración de la cultura latina arquitectónica, aplicada a la vivienda colectiva social, desde un punto de vista medioambiental y sostenible. Así, del estudio de la tradición latino-mediterránea, surge una propuesta que pretende enlazar los dos extremos de la realidad edilicia latina: la americana y la europea del sur: dos caras de una misma moneda, no solo en lo arquitectónico sino en el modo de vida, en el habitar, dentro de lo que podríamos denominar la “arquitectura de países cálidos”.
Situación de partida.
La solución quería mirar más allá de las bases de un concurso de “casas sostenibles”, y quiso ahondar en la investigación sobre la rehabilitación de estructuras obsoletas existentes en España tras la explosión de la burbuja económica y los modos de ocupación del territorio existentes en Colombia por parte de las clases más desfavorecidas.
De esta forma surge el concepto de “gayola”, un elemento-malla, regulador del territorio y la escala, acumulador de los aspectos técnicos-instaladores-estructurales mínimos necesarios para el habitar, la cual vuela desde el territorio a la vivienda, pasando por el barrio y el edificio y será ocupada-habitada-rehabilitada progresivamente.
Arquitectura del lugar como respuesta social y sostenible.
Disgregación de la vivienda. Espacios de transición.
Con el objetivo de reducir de forma pasiva la humedad del lugar, el equipo se marca como objetivo prioritario la búsqueda de la ventilación cruzada a través de la vivienda. Para ello, se fragmenta el concepto de vivienda compacta tradicional. De esta forma aparecen además espacios de transición entre las piezas, que ayudan a propiciar la flexibilidad en el interior.
Autoconstrucción dirigida y modular.
Para la vivienda, se plantea un sistema de construcción muy arraigado y suficientemente probado en la cultura latinoamericana: la autoconstrucción. Entendiendo que es necesario cierto orden de crecimiento, se propone un sistema de autoconstrucción dirigida por los técnicos, de forma que se ayude a la familia a conseguir un crecimiento y una ocupación optimizada del lote dentro de la gayola edilicia.
Progresividad y perfectibilidad.
Entendiendo, en el contexto social en el que nos encontramos, la dificultad de la familia por ocupar un lote completo, se prevee un proceso de ocupación progresiva. En un primer estadío, la familia podrá conectarse al núcleo técnico de la vivienda, desde donde emanan todas las instalaciones necesarias para el habitar básico. Una segunda etapa aporta dos nuevos espacios vivideros y un espacio cubierto pero abierto. Una vez completa la vivienda, es capaz de perfeccionarse con la incorporación de elementos que ayudan a incrementar el confort térmico o dar mayor respuesta a los problemas con los que se enfrenta cada familia.
Configuración arquitectónica. Módulo vivienda mínima.
Núcleo técnico estructural.
La vivienda nace en torno a un núcleo estructural-instalador primigenio presente en la gayola. Este corazón de la vivienda, aúna todas las instalaciones de luz y agua de la misma además de aportar rigidez estructural. Es el punto de enganche de cada familia a la gayola colectiva, sobre el que empezará la construcción de cada lote.
Mobiliario equipado.
El concepto de disgregación de la vivienda se lleva hasta el extremo, de forma que la vivienda se configura en torno a una serie de muebles equipados que van prestando servicio a las distintas estancias. El mobiliario se plantea desde la idea de mejora y crecimiento, es decir, cada mueble da servicio a un uso y en conjunto con otros forman el frente completo.
Se introduce también en la vivienda colectiva, en el núcleo técnico, un último “mueble bioclimático”, la chimenea solar. Da soporte a la zona de estancia principal de la vivienda, cocina y baño, funcionando como un “shunt” pasivo ayudando a evacuar el aire caliente residual del interior de la vivienda.
Módulo zaguán-antejardín bioclimático.
El Proyecto Aura introduce un nuevo elemento a la vivienda social capaz de aportar valores adicionales al módulo de vivienda mínima. Es una forma de dotar-cualificar los espacios vivideros de la vivienda en altura a través de un elemento que introduce-regula aspectos como:
Aire.
El módulo zaguán funciona como elemento de colchón bioclimático entre viviendas de forma que garantiza la ventilación cruzada tanto a nivel individual-vivienda como colectivo-bloque. Al ser un espacio libre de construcción, la vivienda asegura el paso del aire de la cara fría a la caliente del bloque. Este movimiento continuo de aire y brisa, ayuda a mejorar la sensación de confort térmico de la familia.
Luz.
Funciona como espacio de transición-umbral entre el exterior y el interior de la vivienda, consiguiendo una regulación-gradación lumínica desde la galería de acceso colectiva y el interior de la vivienda. El módulo zaguán, provisto de huecos y celosías, permite tamizar y regular la luz en función de las necesidades requeridas por los habitantes.
Sonido.
Este nuevo espacio funciona como elemento “separador” entre viviendas. Debido a su configuración, el zaguán permite que cada vivienda posea cuatro fachadas liberadas de construcción, mejorando su comportamiento acústico.
Tierra.
El zaguán es capaz de enmarcar el paisaje exterior, consiguiendo diluir los límites entre dentro y fuera; interior y exterior. De esta forma, se lleva el huerto de la ciudad, la extensión de la tierra, la relación con el suelo, al interior de la nueva vivienda social en altura.
Obra: Proyecto Aura, Pabellón colombo-español para Solar Decathlon Latin America & Caribbean 2015
Autor: Equipo hísCali
Año: 2015
Emplazamiento: Cali, Colombia
Gerentes de proyecto: Gustavo Recio Iturralde, Isabel Gómez García
Arquitecto encargado: Javier Serrano Fajardo
Director de construcción: Sebastián Cordero González
Coordinador de operaciones: Elena López Ariza
Capitán equipo de competición: Clara Jiménez Carmona
Contacto de instrumentación: Cristina de Talavera Gawronska
Coordinador de seguridad y salud: Juan Copado Bocero
Ingeniero eléctrico: Manuel Felipe Zapata Balanta
Ingeniero de proyecto: Álvaro López Escamilla
Responsable de seguridad: Alberto Cardero Romero
Coordinador de comunicaciones: Iris Martínez Romero
Decathletas: María Albarreal Machío, Yaiza Sánchez Liria, Mercedes López Cepero, Gloria Rivero Lamela, Carlota Sánchez Rodríguez, Damián Gil Muñoz, Álvaro Enrique Quecano Gómez, Andrea León Domínguez, Camilo Tapasco Montoya, Daniel Cobo Ossorio, Gloria Lorena Perdomo, Jackeline Paredes Prieto, Juan Enrique Realpe, Juan Pablo Arismendi, Kevin Arévalo Eraso, Yesica Katerine Ordóñez.
Consejero de facultad: Rafael Herrera Limones
Co-consejeros de facultad: Félix de la Iglesia Salgado, Milagrosa Borrallo, Miguel Ángel Gil Martí, Raúl Emilio Melo Sevilla, Javier García López, Jorge Enrique León Ardila, Nayibe Bonilla Mosquera, Javier Rojas Montes, Gerardo Motoa, Teresa Arana, Mª Fernanda Díaz
Gestión de obra: César González González
Relaciones externas: Vladimir Luna Zuluaga
Colaboradores: Yumiko Ashanti Chiba, Julia Molina Virués, Lázuli Fernández Lobato, Juan Manuel Ortiz Cabeza, Juan Carlos Pérez Juidías, María Castro, Gonzalo Cantos Mateos, Ángela Arbeláez Molina, Brenda Brito Hernández, Gined Vannesa Bedoya, Jhon Alexander Torres Rendón, Carlos Antonio Domínguez Torres, Juan Carlos Domínguez Molina, Ángel Satué Fernández, Sergio Ruz Sánchez, Camilo Hidalgo Platero, Roger Ayuso Faber, Natalia Bennekers Vallejo, Anupama Mohanlal, Swastika Singh, Vicente Pérez Hernández, Lola Ramos Ruíz, Alicia Alonso Carrillo, Miguel Ángel Campano Laborda, Juan Expósito.
Profesores colaboradores: Narciso Vázquez Carretero, Álvaro Iván Jiménez Alzate, Waldo Bustamante Gómez, Mónica Granados Cabrera, Salvador Cejudo Ramos, Miguel Hernández Valencia, Jorge Roa Fernández, Antonio Domínguez Delgado, Francisco Duarte Jiménez, María Pilar García Fernández, Tomás García García, Antonio Ángel Haro Greppi, José Antonio López Martínez, Andrés Martín Pastor, Antonio Millán Jiménez, Antonio García Martínez, José Pérez de Lama, Paloma Pineda Palomo, Francisco Sánchez Quintana, Javier Velasco Acebal, Ignacio Quijano Losada, Ángel Luis León Rodríguez, David Moreno Rangel, Juan Emilio Ballesteros, Benito Sánchez-Montañés Macías.
Fotografía: Juan Copado Bocero
The Project Aura treats itself about a project realized by students of the School of Architecture of the University of Seville (ETSAS) and the University Santiago of Cali that Decathlon Latinoamérica was born like proposed the Solar contest and Caribbean 2015 celebrated in Cali (Colombia) last December.
The project is born of the reconsideration of the Latin architectural culture, applied to the collective social housing, from an environmental and sustainable point of view. This way, of the study of the Latin – Mediterranean tradition, there arises an offer that tries to connect both ends of the reality edilicia Latin: the American and the European of the south: two faces of the same currency, not only in the architectural thing but in the way of life, in to live, inside what we might name the “architecture of hot countries”.
Situation of item.
The solution wanted to look beyond the bases of a contest of “sustainable houses”, and it wanted to go deeply into the investigation on the rehabilitation of obsolete existing structures into Spain after the explosion of the economic bubble and the existing manners of occupation of the territory into Colombia on the part of the most disadvantaged classes.
From this form there arises the concept of “cage”, an element – mesh, regulator of the territory and the scale, accumulator of the aspects minimal necessary technical personnel – instaladores-estructurales for lives, who flies from the territory to the housing, happening for the neighborhood and the building and it will be occupied – habitada-rehabilitada progressively.
Local architecture like social and sustainable response.
Disintegration of the housing. Spaces of transition.
With the aim to reduce of passive form the local dampness, the equipment marks as priority aim the search of the ventilation crossed across the housing. For it, there fragments the concept of compact traditional housing. Of this form spaces of transition appear in addition between the pieces, which help to propitiate the flexibility in the interior.
Directed and modular autoconstruction.
For the housing, a system of construction appears very deep-rooted and sufficiently proved in the Latin-American culture: the autoconstruction. Understanding that it is a necessary certain order of growth, one proposes a system of autoconstruction directed by the technical personnel, so that it helps itself to the family to obtain a growth and an occupation optimized of the lot inside the cage edilicy.
Progressivity and perfectibility.
Understanding, in the social context in which we are, the difficulty of the family for occupying a complete lot, prevee a process of progressive occupation. In the first estadío, the family will be able to connect to the technical core of the housing, from where all the necessary facilities come for to live basic. The second stage contributes two new spaces vivideros and a covered but opened space. Once it completes the housing, is capable of being perfected by the incorporation of elements that help to increase the thermal comfort or to give major response to the problems which every family faces.
Architectural configuration. Module minimal housing.
Technical structural core.
The housing is born concerning a structural core by original present installer in the cage. This heart of the housing, aúna all the facilities of light and water of the same one beside contributing structural inflexibility. It is the point of hooking of every family to the collective cage, on which it will begin the construction of every lot.
Equipped furniture.
The concept of disintegration of the housing removes up to the end, so that the housing is formed concerning a series of equipped furniture that are giving service to the different stays. The furniture appears from the idea of improvement and growth, that is to say, every furniture gives service to a use and as a whole with others they form the complete front.
It gets also in the collective housing, in the technical core, last “bioclimatic furniture”, the solar chimney. It gives support to the zone of principal stay of the housing, kitchen and bath, working as a passive “shunt” helping to evacuate the warm residual air of the interior of the housing.
Module bioclimatic vestibule-front yard.
The Project Aura introduces a new element to the social housing capable of contributing additional values to the module of minimal housing. It is a way of providing to qualify the spaces vivideros of the housing in height across an element that introduces regulates aspects as:
Air.
The module vestibule works as element of mattress bioclimático between housings so that individual – housing guarantees the ventilation crossed so much to level as group – block. The being a free space of construction, the housing assures the step of the air of the cold face the warm one of the block. This constant movement of air and breeze, helps to improve the sensation of thermal comfort of the family.
Light.
It works as space of transition – threshold between the exterior and the interior of the housing, obtaining a light regulation – gradation from the collective gallery of access and the interior of the housing. The module vestibule provided with hollows and lattices, allows to sift and to regulate the light depending on the needs needed by the inhabitants.
Sound.
This new space works as “separating” element between housings. Due to his configuration, the vestibule allows that every housing should possess four fronts liberated of construction, improving his acoustic behavior.
Land.
The vestibule is capable of framing the exterior landscape, managing to dilute the limits between inside and out; interior and exterior. Of this form, one takes the garden of the city, the extension of the land, the relation with the soil, to the interior of the new social housing in height.
Work: Aura project, colombo-Spanish Pavilion for Solar Decathlon Latin America and Caribbean 2015
Author: hísCali Team
Year: 2015
Location: Cali, Colombia
Project manager: Gustavo Recio Iturralde, Isabel Gómez García
Project architect: Javier Serrano Fajardo
Construction manager: Sebastián Cordero González
Site operations coordinator: Elena López Ariza
Contest captain: Clara Jiménez Carmona
Instrumentation contact: Cristina de Talavera Gawronska
Health & safety team coordinator: Juan Copado Bocero
Electrical engineer: Manuel Felipe Zapata Balanta
Project engineer: Álvaro López Escamilla
Safety officer: Alberto Cardero Romero
Communications coordinator: Iris Martínez Romero
Decathletas: María Albarreal Machío, Yaiza Sánchez Liria, Mercedes López Cepero, Gloria Rivero Lamela, Carlota Sánchez Rodríguez, Damián Gil Muñoz, Álvaro Enrique Quecano Gómez, Andrea León Domínguez, Camilo Tapasco Montoya, Daniel Cobo Ossorio, Gloria Lorena Perdomo, Jackeline Paredes Prieto, Juan Enrique Realpe, Juan Pablo Arismendi, Kevin Arévalo Eraso, Yesica Katerine Ordóñez.
Faculty advisor: Rafael Herrera Limones
Co-faculty advisor: Félix de la Iglesia Salgado, Milagrosa Borrallo, Miguel Ángel Gil Martí, Raúl Emilio Melo Sevilla, Javier García López, Jorge Enrique León Ardila, Nayibe Bonilla Mosquera, Javier Rojas Montes, Gerardo Motoa, Teresa Arana, Mª Fernanda Díaz
Work Management: César González González
External relationships: Vladimir Luna Zuluaga
Collaborators: Yumiko Ashanti Chiba, Julia Molina Virués, Lázuli Fernández Lobato, Juan Manuel Ortiz Cabeza, Juan Carlos Pérez Juidías, María Castro, Gonzalo Cantos Mateos, Ángela Arbeláez Molina, Brenda Brito Hernández, Gined Vannesa Bedoya, Jhon Alexander Torres Rendón, Carlos Antonio Domínguez Torres, Juan Carlos Domínguez Molina, Ángel Satué Fernández, Sergio Ruz Sánchez, Camilo Hidalgo Platero, Roger Ayuso Faber, Natalia Bennekers Vallejo, Anupama Mohanlal, Swastika Singh, Vicente Pérez Hernández, Lola Ramos Ruíz, Alicia Alonso Carrillo, Miguel Ángel Campano Laborda, Juan Expósito.
Collaborators Teachers: Narciso Vázquez Carretero, Álvaro Iván Jiménez Alzate, Waldo Bustamante Gómez, Mónica Granados Cabrera, Salvador Cejudo Ramos, Miguel Hernández Valencia, Jorge Roa Fernández, Antonio Domínguez Delgado, Francisco Duarte Jiménez, María Pilar García Fernández, Tomás García García, Antonio Ángel Haro Greppi, José Antonio López Martínez, Andrés Martín Pastor, Antonio Millán Jiménez, Antonio García Martínez, José Pérez de Lama, Paloma Pineda Palomo, Francisco Sánchez Quintana, Javier Velasco Acebal, Ignacio Quijano Losada, Ángel Luis León Rodríguez, David Moreno Rangel, Juan Emilio Ballesteros, Benito Sánchez-Montañés Macías.
Photography: Juan Copado Bocero
O Proxecto Aura trátase dun proxecto realizado por estudantes da Escola de Arquitectura da Universidade de Sevilla (ETSAS) e a Universidade Santiago de Cali que naceu como proposta ao concurso Solar Decathlon Latinoamérica e Caribe 2015 celebrado en Cali (Colombia) o pasado mes de decembro.
O proxecto nace da reconsideración da cultura latina arquitectónica, aplicada á vivenda colectiva social, desde un punto de vista ambiental e sustentable. Así, do estudo da tradición latino-mediterránea, xorde unha proposta que pretende enlazar os dous extremos da realidade edilicia latina: a americana e a europea do sur: dúas caras dunha mesma moeda, non só no arquitectónico senón no modo de vida, no habitar, dentro do que poderiamos denominar a “arquitectura de países cálidos”.
Situación de partida.
A solución quería mirar máis aló das bases dun concurso de “casas sustentables”, e quixo profundar na investigación sobre a rehabilitación de estruturas obsoletas existentes en España tras a explosión da burbulla económica e os modos de ocupación do territorio existentes en Colombia por parte das clases máis desfavorecidas.
Desta forma xorde o concepto de “gaiola”, un elemento-malla, regulador do territorio e a escala, acumulador dos aspectos técnicos-instaladores-estruturais mínimos necesarios para o habitar, a cal voa desde o territorio á vivenda, pasando polo barrio e o edificio e será ocupada-habitada-rehabilitada progresivamente.
Arquitectura do lugar como resposta social e sostenible.
Disgregación da vivenda. Espazos de transición.
Co obxectivo de reducir de forma pasiva a humidade do lugar, o equipo márcase como obxectivo prioritario a procura da ventilación cruzada a través da vivenda. Para iso, se fragmenta o concepto de vivenda compacta tradicional. Desta forma aparecen ademais espazos de transición entre as pezas, que axudan a propiciar a flexibilidade no interior.
Autoconstrucción dirixida e modular.
Para a vivenda, exponse un sistema de construción moi arraigado e suficientemente probado na cultura latinoamericana: a autoconstrucción. Entendendo que é necesario certa orde de crecemento, proponse un sistema de autoconstrucción dirixida polos técnicos, de forma que se axude á familia para conseguir un crecemento e unha ocupación optimizada do lote dentro da gaiola edilicia.
Progresividad e perfectibilidad.
Entendendo, no contexto social no que nos atopamos, a dificultade da familia por ocupar un lote completo, se prevee un proceso de ocupación progresiva. Nun primeiro estadío, a familia poderá conectarse ao núcleo técnico da vivenda, desde onde emanan todas as instalacións necesarias para o habitar básico. Unha segunda etapa achega dous novos espazos vivideros e un espazo cuberto pero aberto. Unha vez completa a vivenda, é capaz de perfeccionarse coa incorporación de elementos que axudan a incrementar o confort térmico ou dar maior resposta aos problemas cos que se enfronta cada familia.
Configuración arquitectónica. Módulo vivenda mínima.
Núcleo técnico estructural.
A vivenda nace ao redor dun núcleo estrutural-instalador primigenio presente na gayola. Este corazón da vivenda, aúna todas as instalacións de luz e auga da mesma ademais de achegar rixidez estrutural. É o punto de enganche de cada familia á gayola colectiva, sobre o que empezará a construción de cada lote.
Mobiliario equipado.
O concepto de disgregación da vivenda leva ata o extremo, de forma que a vivenda configúrase ao redor dunha serie de mobles equipados que van prestando servizo ás distintas estancias. O mobiliario exponse desde a idea de mellora e crecemento, é dicir, cada moble dá servizo a un uso e en conxunto con outros forman a fronte completa.
Introdúcese tamén na vivenda colectiva, no núcleo técnico, un último “moble bioclimático”, a cheminea solar. Dá soporte á zona de estancia principal da vivenda, cociña e baño, funcionando como un “shunt” pasivo axudando a evacuar o aire quente residual do interior da vivenda.
Módulo zaguán-antexardín bioclimático.
O Proxecto Aura introduce un novo elemento á vivenda social capaz de achegar valores adicionais ao módulo de vivenda mínima. É unha forma de dotar-cualificar os espazos vivideros da vivenda en altura a través dun elemento que introduce-regula aspectos como:
Aire.
O módulo zaguán funciona como elemento de colchón bioclimático entre vivendas de forma que garante a ventilación cruzada tanto a nivel individual-vivenda como colectivo-bloque. Ao ser un espazo libre de construción, a vivenda asegura o paso do aire da cara fría á quente do bloque. Este movemento continuo de aire e brisa, axuda a mellorar a sensación de confort térmico da familia.
Luz.
Funciona como espazo de transición-limiar entre o exterior e o interior da vivenda, conseguindo unha regulación-gradación lumínica desde a galería de acceso colectiva e o interior da vivenda. O módulo zaguán, provisto de ocos e celosías, permite tamizar e regular a luz en función das necesidades requiridas polos habitantes.
Son.
Este novo espazo funciona como elemento “separador” entre vivendas. Debido á súa configuración, o zaguán permite que cada vivenda posúa catro fachadas liberadas de construción, mellorando o seu comportamento acústico.
Terra.
O zaguán é capaz de enmarcar a paisaxe exterior, conseguindo diluír os límites entre dentro e fóra; interior e exterior. Desta forma, leva o horto da cidade, a extensión da terra, a relación co chan, ao interior da nova vivenda social en altura.
Obra: Proxecto Aura, Pavillón colombo-español para Solar Decathlon Latin America & Caribbean 2015
Autor: Equipo hísCali
Ano: 2015
Emprazamento: Cali, Colombia
Xerentes de proxecto: Gustavo Recio Iturralde, Isabel Gómez García
Arquitecto encargado: Javier Serrano Fajardo
Director de construcción: Sebastián Cordero González
Coordinador de operacións: Elena López Ariza
Capitán equipo de competición: Clara Jiménez Carmona
Contacto de instrumentación: Cristina de Talavera Gawronska
Coordinador de seguridade e saúde: Juan Copado Bocero
Inxeñeiro eléctrico: Manuel Felipe Zapata Balanta
Inxeñeiro de proxecto: Álvaro López Escamilla
Responsable de seguridade: Alberto Cardero Romero
Coordinador de comunicacións: Iris Martínez Romero
Decathletas: María Albarreal Machío, Yaiza Sánchez Liria, Mercedes López Cepero, Gloria Rivero Lamela, Carlota Sánchez Rodríguez, Damián Gil Muñoz, Álvaro Enrique Quecano Gómez, Andrea León Domínguez, Camilo Tapasco Montoya, Daniel Cobo Ossorio, Gloria Lorena Perdomo, Jackeline Paredes Prieto, Juan Enrique Realpe, Juan Pablo Arismendi, Kevin Arévalo Eraso, Yesica Katerine Ordóñez.
Conselleiro de facultade: Rafael Herrera Limones
Co-conselleiros de facultade: Félix de la Iglesia Salgado, Milagrosa Borrallo, Miguel Ángel Gil Martí, Raúl Emilio Melo Sevilla, Javier García López, Jorge Enrique León Ardila, Nayibe Bonilla Mosquera, Javier Rojas Montes, Gerardo Motoa, Teresa Arana, Mª Fernanda Díaz
Xestión de obra: César González González
Relacións externas: Vladimir Luna Zuluaga
Colaboradores: Yumiko Ashanti Chiba, Julia Molina Virués, Lázuli Fernández Lobato, Juan Manuel Ortiz Cabeza, Juan Carlos Pérez Juidías, María Castro, Gonzalo Cantos Mateos, Ángela Arbeláez Molina, Brenda Brito Hernández, Gined Vannesa Bedoya, Jhon Alexander Torres Rendón, Carlos Antonio Domínguez Torres, Juan Carlos Domínguez Molina, Ángel Satué Fernández, Sergio Ruz Sánchez, Camilo Hidalgo Platero, Roger Ayuso Faber, Natalia Bennekers Vallejo, Anupama Mohanlal, Swastika Singh, Vicente Pérez Hernández, Lola Ramos Ruíz, Alicia Alonso Carrillo, Miguel Ángel Campano Laborda, Juan Expósito.
Profesores colaboradores: Narciso Vázquez Carretero, Álvaro Iván Jiménez Alzate, Waldo Bustamante Gómez, Mónica Granados Cabrera, Salvador Cejudo Ramos, Miguel Hernández Valencia, Jorge Roa Fernández, Antonio Domínguez Delgado, Francisco Duarte Jiménez, María Pilar García Fernández, Tomás García García, Antonio Ángel Haro Greppi, José Antonio López Martínez, Andrés Martín Pastor, Antonio Millán Jiménez, Antonio García Martínez, José Pérez de Lama, Paloma Pineda Palomo, Francisco Sánchez Quintana, Javier Velasco Acebal, Ignacio Quijano Losada, Ángel Luis León Rodríguez, David Moreno Rangel, Juan Emilio Ballesteros, Benito Sánchez-Montañés Macías.
Fotografía: Juan Copado Bocero





















