[:es]
Descripción: Algo tiene la arquitectura que es capaz de entusiasmar a quien se adentra entre sus recodos. Muchos dirán que se trata de un camino inaccesible e incomunicable. Este escrito no les quitará toda razón. Sin embargo, entre esa selva oscura es posible encontrar claros donde las estrategias de la arquitectura son un camino explícito de comunicación y aprendizaje. Es posible descubrir la arquitectura dentro y fuera de un aula. La vida nos rodea de espacios y obras secretas y extraordinarias que sólo esperan de nosotros atención. Calles, piedras y ciudades susurran su sentido a aquellos dispuestos a abrir los ojos a la arquitectura.
Supongo que como cualquier docente, – y no todos los alumnos-, siempre he sentido con desasosiego el instante en que terminaba cada clase donde se mira la arquitectura con esa mirada. ¿Cómo extender el aprendizaje fuera del aula? Este libro es el fruto de esa inquietud. Como una ramificación del curso nacieron para guardar memoria y completar lo allí hablado. Luego su conjunto se convirtió en algo más, casi en una novela o un ensayo. Sin embargo a uno le gustaría pensar que aun se conserva el sentido de diálogo del que surgieron. Al otro lado de cada texto está alguien que pregunta, y cada línea trata de profundizar en ellas más que de contestarlas dogmáticamente. La tarea de responder, todo lo más, quizás corresponda a cada lector, a cada obra construida y a ese eterno alumno de arquitectura que es, a veces sin saberlo, cada habitante de plazas, casas y paisajes.
[:gl]
Descrición: Algo ten a arquitectura que é capaz de entusiasmar a quen se interna entre as súas revoltas. Moitos dirán que se trata dun camiño inaccesible e incomunicable. Este escrito non lles quitará toda razón. Non obstante, entre esa selva escura é posible encontrar claros onde as estratexias da arquitectura son un camiño explícito de comunicación e aprendizaxe. É posible descubrir a arquitectura dentro e fóra dunha aula. A vida rodéanos de espazos e obras secretas e extraordinarias que só esperan de nós atención. Rúas, pedras e cidades murmuran o seu sentido a aqueles dispostos a abrir os ollos á arquitectura.
Supoño que como calquera docente, – e non todos os alumnos-, sempre sentín con desasosego o instante en que remataba cada clase onde se mira a arquitectura con esa mirada. Como estender a aprendizaxe fóra da aula? Este libro é o froito desa inquietude. Como unha ramificación do curso naceron para gardar memoria e completar o alí falado. Logo o seu conxunto converteuse en algo máis, case nunha novela ou un ensaio. Non obstante a un gustaríalle pensar que aínda se conserva o sentido de diálogo do que xurdiron. Ao outro lado de cada texto está alguén que pregunta, e cada liña trata de afondar nelas máis que de contestalas dogmaticamente. A tarefa de responder, todo o máis, quizais corresponda a cada lector, a cada obra construída e a ese eterno alumno de arquitectura que é, ás veces sen sabelo, cada habitante de prazas, casas e paisaxes.
[:en]
Description: Something has the architecture that is capable of filling with enthusiasm the one who enters between his bends. Many people will say that it is a question of an inaccessible and incommunicable way. This writing will not take any reason from them. Nevertheless, between this dark jungle it is possible to find clear where the strategies of the architecture are an explicit way of communication and learning. It is possible to discover the architecture inside and out of a classroom. The life surrounds us with spaces and secret and extraordinary works that only expect from us for attention. Streets, stones and cities whisper his sense to those ready to opening the eyes for the architecture.
I suppose that as any teacher, – and not all the pupils-, always I have felt with uneasiness the instant in which it was finishing every class where the architecture looks with this look. How to extend the learning out of the classroom? This book is the fruit of this worry. Since a ramification of the course they were born to guard memory and to complete there spoken. Then his set turned into something more, almost into a novel or a test. Nevertheless to one it would like to think that even there remains the sense of dialog from which they arose. To another side of every text there is someone who asks, and every line tries to penetrate into them more than of answering them dogmatically. The task of answering, everything more, probably corresponds to every reader, to every constructed work and to this eternal pupil of architecture who is, sometimes without knowing it, every inhabitant of squares, houses and landscapes.
[:]





