Cuando Le Corbusier llega a Mallorca tiene 45 años. Dos años antes había obtenido la ciudadanía francesa y se había casado con Yvonne Gallis. Su pequeño despacho, compuesto por su primo P. Jeanneret y él mismo, empieza a recibir a jóvenes profesionales y estudiantes de todos los rincones del mundo. Construye, entre 1929 y 1932, la villa Savoye, los apartamentos Clarté, el Pabellón Suizo de la Ciudad Universitaria de París, la Cité de Refuge, acabada en 1933, y el Centrosoyus de Moscú, también construido en este período y terminado en 1935.
Esta euforia constructiva, que le lleva a afirmar: “Il n’y a de joie véritable que dans l’action”, se ve acompañada por una serie de largos viajes, que le llevan a Moscú en 1928, un año después a Buenos Aires, donde llegó a bordo del navío Massilia, visitando después Sao Paulo, Río de Janeiro, Asunción y Montevideo, y en 1930, a Argelia. Aprovecha estos viajes para difundir sus ideas y captar algunos encargos, relacionados con la planificación futura de las ciudades que visita.

También es un período plagado de decepciones, por el rechazo de sus propuestas para la Sociedad de Naciones en Ginebra, y el Palacio de los Soviets en Moscú, que son relegadas por soluciones cargadas de un eclecticismo historicista, provocando su indignación y alentando su espíritu combativo. La creciente resistencia que sufren sus proyectos arquitectónicos en Europa le obliga a centrar su atención en los grandes proyectos de planificación, en los que desarrolla un nuevo concepto de ciudad.
Surgen así sus propuestas para Buenos Aires, Montevideo, Sao Paulo y Río de Janeiro, en 1929, y también el Plan Obús para Argel iniciado en 1930 y cuyos trabajos se prolongarían durante los cuatro años posteriores. También la Península Ibérica estuvo presente en su agenda de viajes. Entre 1928 y 1932, Le Corbusier visitó cuatro veces España.
[…]
Federico Climent Guimerá
+ artículo publicado en Annuaire Massilia
Cando Le Corbusier chega a Mallorca ten 45 anos. Dous anos antes obtivera a cidadanía francesa e casouse con Yvonne Gallis. O seu pequeno despacho, composto polo seu primo P. Jeanneret e el mesmo, empeza a recibir a mozos profesionais e estudantes de todos os recunchos do mundo. Constrúe, entre 1929 e 1932, a vila Savoye, os apartamentos Clarté, o Pabellón Suizo da Cidade Universitaria de Parides, citeina de Refuge, acabada en 1933, e o Centrosoyus de Moscú, tamén construído neste período e terminado en 1935.
Esta euforia constructiva, que lle leva a afirmar: “Il n’e a de joie véritable que dans l’action”, vese acompañada por unha serie de longas viaxes, que lle levan a Moscú en 1928, un ano despois a Bos Aires, onde chegou a bordo do navío Massilia, visitando despois Sao Paulo, Río de Janeiro, Asunción e Montevideo, e en 1930, a Argelia. Aproveita estas viaxes para difundir as súas ideas e captar algúns encargos, relacionados coa planificación futura das cidades que visita.

Tamén é un período plagado de decepcións, polo rexeitamento das súas propostas para a Sociedade de Nacións en Xenebra, e o Palacio dos Soviets en Moscú, que son relegadas por solucións cargadas dun eclecticismo historicista, provocando a súa indignación e alentando o seu espírito combativo. A crecente resistencia que sofren os seus proxectos arquitectónicos en Europa obrígalle a centrar a súa atención nos grandes proxectos de planificación, nos que desenvolve un novo concepto de cidade.
Xorden así as súas propostas para Bos Aires, Montevideo, Sao Paulo e Río de Janeiro, en 1929, e tamén o Plan Obús para Argel iniciado en 1930 e cuxos traballos prolongar durante os catro anos posteriores. Tamén a Península Ibérica estivo presente na súa axenda de viaxes. Entre 1928 e 1932, Lle Corbusier visitou catro veces España.
[…]
Federico Climent Guimerá
+ artigo publicado en Annuaire Massilia
When Le Corbusier comes to Majorca he is 45 years old. Two years before it had obtained the French citizenship and had married Yvonne Gallis. His small office composed by his cousin P. Jeanneret and he itself, starts receiving professional young women and students of all the corners of the world. He constructs, between 1929 and 1932, the villa Savoye, the apartments Clarté, the Swiss Pavilion of the University City of Paris, I mentioned it of Refuge, ended in 1933, and the Centrosoyus of Moscow, also constructed in this period and finished in 1935.
This constructive euphoria, which leads him to affirming: «Il n’y to of joie véritable that dans l’action», one sees accompanied by a series of lengths travel, that take Moscow to him in 1928, one year later to Buenos Aires, where Rio de Janeiro, Asuncion and Montevideo came on board of the ship Massilia, visiting later Sao Paulo, and in 1930, to Algeria. He takes advantage of these trips to spread his ideas and to catch some orders related to the future planning of the cities that he visits.

Also it is a period riddled with disappointments, for the rejection of his offers for the Company of Nations in Geneva, and the Palace of the Soviets in Moscow, which they are relegated by solutions loaded with a historicist eclecticism, provoking his indignation and encouraging his combative spirit. The increasing resistance that his architectural projects suffer in Europe forces him to centre his attention on the big projects of planning, on those that a new concept of city develops.
His offers arise this way for Buenos Aires, Montevideo, Sao Paulo and Rio de Janeiro, in 1929, and also the Plan Howitzer for Algiers initiated in 1930 and whose works would extend during four later years. Also the Iberian Peninsula was present in his agenda of trips. Between 1928 and 1932, Him Corbusier visited four times Spain.
[…]
Federico Climent Guimerá
+ article is published in Annuaire Massilia




