O soño | Sergio de Miguel

5 (100%) 1 vote

Nunha ocasión, escoitei fascinado a resposta de Oiza cando se lle preguntou sobre cal era a súa casa ideal.

Abriu moito os seus ollos e empezou a mover as mans, as palabras e as emocións. Coa súa mestría de sempre.

Son incapaz de transcribir as súas belas palabras. Pero tentarei trasladar o que me quedou. Porque o que me quedou é un soño. Un soño que me asalta a miúdo desde aquel día.

Describiunos detalladamente unha casa fantástica. Con dous niveis. Un co terreo e outro por encima, arriba. Un lugar extenso e cambiante, grande e xeneroso. Un plano libre fragmentado por presénciaa protagonista de moitas escaleiras. Un incontable bosque de diseminadas escaleiras de belo trazado que conducen verticalmente aos lugares privados, protexidos. A cada unha das goridas da noite.

Reconstruín mentalmente moitas veces esa casa. A casa das escaleiras.

Imaxinei moitas veces o efecto emocional da nube de peldaños. Ingrávidos. Salvadores. Aquel lugar diáfano e con todo velado, aberto e conectado.

As sensacións do durmir, de recollerse, alí. Tendo como única porta, único limiar, a enerxía ascendente dunha escaleira privada. A súa seguridade e intimidade.

Póñolle cores, materiais, mobles, persoas… e sempre me gusta.

Que luz.

Indo máis aló deduzo que non só é unha casa. Non só un arquetipo ancestral. É unha imaxe.

Sen medida, sen orde. Pero con alma.

Ver é tocar.

Sergio de Miguel, arquitecto
Madrid, marzo 2010

Sergio de Miguel García

Ph.D. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 2016.
M.A. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 1990.
Profesor en la Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) desde 1995.

follow me

Arquivado en: faro, Sergio de Miguel

Tags: , , , , , , , , ,