Exposición museográfica “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenta d’un predicador” | Auñón Cabrera

4.4 (87.5%) 8 votes

Centre d_Estudis Vicentins o7 ©Milena Villalba 2018

O papel do deseño nos espazos para a cultura é o dun medio entre as persoas e a arquitectura, é a ferramenta que converte un contedor nun lugar común, onde participación, aprendizaxe, divulgación, investigación, lecer e inspiración, deben ter cabida.

É a través do deseño que un espazo convértese en experiencial ao empregar os mecanismos para a interacción dos seus usuarios, e mostra (e demostra) o papel que ten a arquitectura para xerar encontros contorna á cultura.

Estas premisas lense no proxecto de musealización para o Centro de Estudos Vicentinos (Teulada, Alacante) desenvolvido pola arquitecta técnica e interiorista María José Auñón Cabrera.

O Centre d´ Estudis Vicentins, iniciativa do Concello de Teulada, é un espazo dedicado á figura de San Vicente Ferrer, situado na casa na que estivo o dominico en 1410 cando visitou á súa irmá Constança, hoxe de propiedade municipal. O obxectivo deste novo espazo é ofrecer un lugar a investigadores onde se atope toda a documentación recollida, pero ao tempo, crear un lugar de afluencia pública ofrecendo unha exposición permanente e pezas iconográficas de San Vicente Ferrer. Esta nova andaina comeza así coa presentación pública da exposición museográfica “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenta d’un predicador”, asociada ao proxecto de interiorismo encargado a Auñón Cabrera.

A sala expositiva sitúase no primeiro piso da Casa Constança Ferrer, no centro histórico da poboación (un contorna BIC); ao incorporarse a un inmoble xa edificado (e histórico), debe adaptarse ás circunstancias construtivas do mesmo, e buscar, nesa condicionante base, o modo de xerar un ámbito que poida ser simultaneamente almacén de documentación, lugar de estudo e aprendizaxe, e espazo de divulgación e exposición. Todo en apenas 60 m2.

E é sen dúbida aquí onde o papel do deseño entra en xogo, moldeando con ferramentas sinxelas, onde sen dúbida menos é máis, os posibles pliegues do espazo e as potencialidades dos materiais.

A intervención consiste principalmente no deseño e colocación duns volumes que cortan transversalmente a sala nun dos seus laterais, multiplicando as superficies para empregar e xerando percorrido e metaespacios. Estes volumes teñen a súa continuidade material nos propios paramentos da sala, co que a intervención se entende como un todo, como un gran papel que se pliega e desprega. Cada un destes corpos está dividido en tres franxas horizontais: unha superior e inferior en madeira lacada en branco, e un central, enmarcada por madeira de carballo, xerando un volume baleiro. Os primeiros, pechados, opacos, actuarán como almacén de documentación e obxectos que formarán o fondo incorporado do Centre d’ Estudis Vicentins. O segundo e central será o elemento expositivo e contedor de información.

As connotacións dos materiais son evidentes: o branco, neutro, lixeiro, réstase importancia a si mesmo, e fai que o gran volume destinado a almacenaxe pase desapercibido, mentres que os espazos centrais, remarcados pola madeira que sobresae ademais lixeiramente, atraen a vista cara a si. A iluminación tamén xoga o seu parte: os corpos centrais ilumínanse nunha base retranqueada, que potencia a súa lixeireza, e os volumes baleiros como vitrinas expositivas ilumínanse interiormente.

No lateral oposto, que actúa como zona de tránsito, séguese o mesmo esquema na intervención: andeis e carpintería trabállanse en madeira de carballo, creando continuidade material cos elementos preexistentes na sala; a iluminación lixeira e indirecta, xerando unha atmosfera de calidez no espazo.

O proxecto de interiorismo de Mª José Auñón Cabrera non se pode disociar do obxectivo do Centro, e do propio material a expoñer, senón que está expresamente deseñado para optimizar un espazo limitado sen colapsalo, para perseguir un escenario agradable, que non discrimine diferentes formas de ser empregado. Este é o modo en que se poden xerar espazos culturais creativos, que comunican e provocan diversas maneiras de ser experimentados. En palabras da súa autora,

“demostra que cultura e deseño poden convivir nun mesmo espazo, axudándose mútuamente”.

Obra: Exposición museográca “Sant Vicent Ferrer. Vida i llegenda d’un predicador”
Obxeto: Primeira fase de centro museográfico
Emprazamento: Centro histórico de Teulada (Alacante, España)
Superficie construida: 60 m2
Ano: 2018
Equipo: Estudio Auñón Cabrera (Arquitectura Técnica e Interiorismo)
Promotor: Concello de Teulada
Fotografía: Milena Villalba
Texto: Ana Asensio
Tradución: Elyse Lake
+ aunoncabrera.com

Arquivado en: arquitectura, equipamento cultural, equipamento docente, equipamiento dotacional, equipamiento terciario, mobiliario, museo, obras

Tags: , , , , , , ,