Atlas de Teoría(s) de la Arquitectura

5 (100%) 1 vote[s]

John Hejduk, Lancaster/Hanover Masque, 1980-1982. Lápiz color y grafito sobre papel traslucido [92.4 x 153.5]. Canadian Centre for Architecture. © Estate of John Hejduk
John Hejduk, Lancaster/Hanover Masque, 1980-1982. Lapis cor e grafito sobre papel traslucido [92.4 x 153.5]. Canadian Centre for Architecture. © Estate of John Hejduk

Atlas de Teoría(s) da Arquitectura é unha mostra visual sobre diferentes modos de ver a arte de construír. É unha exposición en plural, debido a que non hai un só modo de concibir que é a arquitectura, como se fai e como debe entenderse.

A arquitectura, como calquera disciplina, desenvolve a súa teoría en palabras; pero, conxuntamente, é capaz de pensar en imaxes. Xa no Renacemento, cando os humanistas decidíronse a ordenar o saber sobre a arte de construír, optaron maioritariamente por mesturar palabra e imaxe nos seus tratados. A imaxe ocupaba a fisura existente entre o idealismo da palabra e o realismo do presente, sen confundirse con ningún. Pero,

que fai a imaxe á teoría?

En tanto forma de produción cultural,

pode propoñer a través de edificios ou cidades a visión significante dun mundo novo e mellor?

Atlas de Teoría(s) da Arquitectura é unha mostra visual sobre diferentes modos de ver a arte de construír: diversos modos de concibir que é a arquitectura, como se fai e como debe entenderse. Cada xeración de arquitectos necesitou reescribir a historia desde a súa propio presente e, en consecuencia, tamén desenvolver a súa propia teoría —que, como unha pantasma, preséntaselle de urxencia unha e outra vez—. Non hai teoría sen historia pero, como atlas de imaxes, a exposición prefire rastrexar clasificacións alternativas á sucesión temporal. Porque a teoría da arquitectura confórmase, en realidade, como unha multiplicidad de teorías da arquitectura que se conectan, á súa vez, por unha multiplicidad de relacións históricas.

Nunha sorte de Wunderkammer, cuarto de marabillas ou gabinete de curiosidades, a exposición reúne máis de cincuenta documentos orixinais cedidos polo Canadian Centre for Architecture e a Biblioteca da Escola de Arquitectura da Universidade Politécnica de Madrid: gravados de Piranesi, Palladio ou Cesariano; montaxes de Peter Eisenman; presentacións de proxectos de e Corbusier, Gunnar Asplund ou Karl Friedrich Schinkel; debuxos conceptuais de Aldo Rossi ou John Hejduk; proxeccións singulares de James Stirling ou Auguste Choisy; mensaxes publicitarias de Cedric Price ou Bernard Tschumi; posters de Daniel Libeskind; levantamentos arqueolóxicos de Le Roy ou Hittorff; ou utopías urbanas de Scamozzi ou Frank Lloyd Wright. O atlas de imaxes traspasa as páxinas de tratados, libros ou revistas para penetrarse en proxectos ideais, audiovisuais, comisariados e performances.

Le Corbusier, boceto para la Maison de l'homme, Zurich, Suiza, 1961-1963. Tinta, lápiz color, grafito y montaje sobre papel traslucido [15.4 × 40.2] Canadian Centre for Architecture © FLC-ADAGP
Le Corbusier, boceto para a Maison de l’homme, Zurich, Suiza, 1961-1963. Tinta, lapis, cor, grafito e montaxe sobre papel traslucido [15.4 × 40.2] Canadian Centre for Architecture © FLC-ADAGP

No seu afán de acumulación, Atlas de Teoría(s) da Arquitectura cuestiona algúns aspectos do estado presente da arquitectura, período que algúns consideran afogado nun torrente de imaxes. O arquitecto, como calquera usuario, ten ao seu alcance un repositorio aparentemente ilimitado de imaxes con só teclear no navegador. Dispón de redes e plataformas para compartilas, para crear e administrar coleccións e taboleiros. Basta un clic para que un algoritmo localice centos de exemplos de aparencia similar. Un proceso de acumulación e fragmentación de gran complexidade que, paradoxalmente, non está a levar a un enriquecemento da nosa cultura visual. Máis ben parece que estamos sugestionados, afectados por unha sorte de miopía. Hai quen chegou a afirmar con ironía que na actualidade

«a forma segue á imaxe».

«Pero ver non é nada: discernir o é todo; e a vantaxe do home sublime sobre o mediocre é elixir mellor o que lle convén».

Ante este horizonte,

non é esta afirmación de Milizia máis contemporánea que nunca?

Así, esta exposición (que inclúe tamén proxectos audiovisuais, comisariados, performances…) expón a arquitectura non como unha arte ou unha técnica coutada ás construcións funcionais para a vida humana, senón que inclúe tamén o conxunto de edificacións que quedaron en fase de proxecto ou incluso aquilo que se deseñou sen aspiración a converterse en realidade.

O Círculo de Belas Artes Artes editou un libro á mantenta desta exposición que reúne textos de, entre outros, Philip Ursprung, Hanno Walter Kruft, Juan Miguel Hernández León, Davide Tommaso Ferrando, Léa- Catherine Szacka ou Rodrigo da Ou (comisario da exposición e coordinador do volume). O libro leva asociada unha ferramenta informática de navegación intertextual.

Por outra banda, o ciclo Os luns, ao Círculo organizou unha serie de conferencias que complementan a mostra e nas que escoitaremos a pensadores, artistas, intelectuais e especialistas en arquitectura.

Atlas de Teoría(s) da Arquitectura
Data: 14.02.2019 > 26.05.2019
Horario:
Martes a domingos 11:00 > 14:00 – 17:00 > 21:00
Luns cerrado
Sala: Sala Goya
Comisariado: Rodrigo de la O Cabrera
Organiza: Círculo de Belas Artes

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: conferencias, evento, exposiciones

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,