
No es un domingo especial, es uno de tantos en los que el clima acompaña las ganas de salir a caminar y jugar en cualquiera de las plazas de la ciudad. Nuestra preferida es la plaza Islas Malvinas, quizás porque es la más «urbana», es decir, la que combina generosos espacios abiertos con un Centro Cultural y un café-restaurante. Dependiendo del fin de semana podemos encontrar ferias de artesanos, de pequeños productores locales, espectáculos «a la gorra» que van desde magos, cuenta-cuentos, malabaristas, titiriteros, payasos… sesiones de tango, de bailes folclóricos… en fin, cualquier actividad que genere interacción social, y es que el sentido de los Espacios Públicos es ese: generar un espacio propicio para la los ciudadanos se relacionen, interactúen, intercambien… generen sociedad.
«y es que el sentido de los Espacios Públicos es ese: generar un espacio propicio para la los ciudadanos se relacionen, interactúen, intercambien… generen sociedad.»

Pedro Pesci en la revista A/mbiente (Nº103 – 2010) escribe:
«Desde lo estrictamente conceptual, el espacio público es todo aquello que no es de propiedad privada. A partir de esa definición el Derecho Romano definía esto como la RES-PUBLICA, lo de dominio público, lo que es de dominio de toda la sociedad. También está asociado al concepto de bien común o para todos. Estas asociaciones llevan al concepto de estado y de ahí se deriva el concepto de República.»
El espacio público es la gran conquista de la ciudad de la sociedad. Es el «escenario» de la vida social. (P. Pesci) Para que un espacio sea «público» no se necesita solamente que sea «abierto», sino que sea propicio para la interacción social, es decir, que la gente pueda usarlo en libertad. Es por ello que debemos saber diferenciar cuando un espacio abierto es para el uso público (espacio público) o es un monumento urbano conmemorativo, asociado al poder.
«El espacio público es la gran conquista de la ciudad de la sociedad. Es el “escenario” de la vida social.»

Un Espacio Público debe ser lo suficiente diáfano como para permitir el desarrollo de diversas actividades a través de los años, pero a su vez debe tener la suficiente impronta como para ser identificado como un bien social.
«En una sociedad democrática el Espacio Público lejos de ser una representación de algún poder, es un ágora convocante, el espacio de «todos» y para «todos», es por ello que sus símbolos deben ser cívicos y no políticos.»

«El espacio público es uno de los valores que una sociedad debe proteger y potenciar. La ausencia de espacio público muestra ausencia de una sociedad cohesionada y es muchas veces símbolo de una sociedad de guetos o segregada por clases o clanes.» (P. Pesci), ese es el gran peligro de nuestras ciudades. En las últimas décadas hemos sido partícipes de una exacerbación de lo individual sobre lo colectivo, lo que nos ha llevado a modelos de ciudad «in-urbanos», es decir, carentes de valores de urbanidad. Barrios cerrados, calles valladas, urbanizaciones amuralladas…
«Las peores ciudades de nuestro continente en términos de seguridad son lugares donde se ha perdido el espacio público en el sentido de relaciones y no en lo meramente físico (la existencia en sí). Esto ha ido generando miedo a estar en él, a usarlo. Este miedo lleva a abandonarlo, a excluirlo de nuestras preocupaciones y volver a recluirnos en las casas, los shoppings o en los autos.» (P. Pesci), este es el fracaso más grande de nuestra sociedad como tal, la pérdida de lo colectivo, la atomización del espacio abierto en pequeñas parcelas privadas, la sustitución de lo público por espacios de consumo. El caso más evidente son los centros comerciales, que nos llevaron a cambiar el paseo dominical por las calles de nuestras ciudades a edificios que intensifican el consumo sin generar ningún tipo de beneficio para la ciudad. No es que esté mal que existan, solo que debemos regular su emplazamiento para generen sinergias positivas en vez de impactos negativos.
«El espacio público es uno de los valores que una sociedad debe proteger y potenciar».

Lo Público es lo de Todos, y es justamente ese carácter social lo que sustenta su viabilidad. Si solo evaluamos el «costo» de implementación y mantenimiento de un espacio público pude aparentar ser un «mal negocio» para la ciudad, pero si analizamos todos los beneficios que éste trae consigo termina siendo un gran negocio: integración, inclusión, intercambio comercial, esparcimiento, ocio, salud, seguridad… ¿cuánto constaría compensar todas estas variables? ¿Saben lo que se ahorra una ciudad en salud manteniendo grandes espacios públicos donde la gente haga deporte, y en seguridad ofreciendo espacios de interacción?… DEBEMOS entender la ciudad como el espacio de TODOS, donde el pequeño aporte de cada uno se maximiza en lo colectivo.
«La gente en la calle, la gente relacionándose, aprendiendo a convivir genera cultura social, genera una sociedad más justa. No debemos perder el bien común, la RES-PÚBLICA.»
(P. Pesci)

Aldo G. Facho Dede · Arquitecto Autor del Blog Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
Lima · marzo 2013
It is not a special Sunday, is one of so many people in which the climate accompanies the desires of going out to walk and playing in any of the squares of the city. Our favorite one is the square Falkland Islands, probably because it is «the» «most «urban», that is to say, the one that combines generous spaces opened with a Cultural Center and a coffee-restaurant. Depending of the weekend we can find fairs of craftsmen, of small local producers, spectacles » to the cap » that jugglers, puppeteers, clowns go from magicians, account-story… meetings of tango, of dances folclóricos … in end, any activity that generates social interaction, and it is that the sense of the Public Spaces is this: to generate a propitious space for her the citizens relate, interact, exchange … generate company.
«And it is that the sense of the Public Spaces is this: to generate a propitious space for her the citizens relate, interact, exchange … generate company.»

Pedro Pesci in the magazine A/mbiente (Nº103 – 2010) writes:
«From the strictly conceptual thing, the public space is all that that is not of private property. From this definition the Roman law was defining this as the RES-PUBLIC, it of public domain, which is of domain of the whole company. Also it is associated with the concept of common good or for all. These associations lead to the concept of condition and of there the concept of Republic stems».
The public space is the great conquest of the city of the company. It is the «scene» of the social life. (P. Pesci) In order that a space is «public» does not need only that «it» is «opened», but it is propitious for the social interaction, that is to say, that the people could use at liberty. It is for it that we must be able to differentiate when an opened space is for the public use (public space) or is an urban commemorative monument associated with the power.
«The public space is the great conquest of the city of the company. It is the «scene» of the social life».

A Public Space must be the diaphanous sufficient thing as to allow the development of diverse activities across the years, but in turn it must have the sufficient stamp as to be identified as a social good.
«In a democratic company the Public Space far from being a representation of some power, is an organizing ágora, the space of «all» and for «all», is for it that his symbols must be civic and not politicians».

«The public space is one of the values that a company must protect and promote. The absence of public space shows absence of a united company and is often a symbol of a company of ghettos or segregated by classes or clans.» (P. Pesci), this it is the great danger of our cities. In the last decades we have been participants of an exasperation of the individual thing on the collective thing, which has taken «incivil» models of city to us, that is to say, lacking in values of urbanity. Closed neighborhoods, fenced streets, walled urbanizations…
«The worst cities of our continent in safety terms are places where the public space has got lost in the sense of relations and not in the merely physical thing (the existence in yes). This has been generating fear of being in him, to using it. This fear goes to leaving it, to excluding it from our worries and to return to imprison ourselves in the houses, the shoppings or in the cars.» (P. Pesci), this one is the biggest failure of our company as such, the loss of the collective thing, the atomization of the space opened in small private plots, the substitution of the public thing for spaces of consumption. The most evident case they are the malls, which led us to changing the Sunday walk along the streets of our cities to buildings that intensify the consumption without generating any type of benefit for the city. It is not that it is bad that exist, only that we must regulate his emplacement for generate positive synergies instead of negative impacts.
«The public space is one of the values that a company must protect and promote».

Lo Público is it of All, and is exactly this social character what sustains his viability. If only we evaluate the «cost» of implementation and maintenance of a public space I could show off be » badly I negotiate » for the city, but if we analyze all the benefits that this one brings with it it ends up by being a great business: integration, incorporation, commercial exchange, scattering, leisure, health, safety … would how much consist to compensate all these variables? They know what saves itself a city in health supporting big public spaces where the people play sports, and in safety offering spaces of interaction?… We MUST understand the city as the space of ALL, where the small contribution of each one is maximized in the collective thing.
«The people in the street, the people relating, learning to coexist it generates social culture, generates a more just company. We must not lose the common good, the RES-PUBLIC.»
(P. Pesci)

Aldo G. Facho Dede · Architect Author of the Blog Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
Lima · march 2013

Non é un domingo especial, é un de tantos nos que ou clima acompaña ás ganas de saír a camiñar e xogar en calquera dás prazas dá cidade. Nosa preferida é a praza Illas Malvinas, quizais porque é a máis «urbana», é dicir, a que combina xenerosos espazos abertos cun Centro Cultural e un café-restaurante. Dependendo do fin de semana podemos atopar feiras de artesáns, de pequenos produtores locais, espectáculos «á gorra» que van dende magos, conta-contose, malabaristas, monicrequeiros, pallasos… sesións de tango, de bailes folclóricos… en fin, calquera actividade que xere interacción social, e é que ou sentido dous Espazos Públicos é ese: xerar un espazo propicio para a vos cidadáns relaciónense, interactuar, intercambien… xeren sociedade.
«e é que o sentido dos Espazos Públicos é ese: xerar un espazo propicio para aos cidadáns relaciónense, interactuar, intercambien… xeren sociedade.»

Pedro Pesci na revista A/mbiente (Nº103 – 2010) escribe:
«Dende o estritamente conceptual, o espazo público é todo aquilo que non é de propiedade privada. A partir desa definición o Dereito Romano definía isto como a RES-PUBLICA, o de dominio público, o que é de dominio de toda a sociedade. Tamén está asociado ao concepto de ben común ou para todos. Estas asociacións levan ao concepto de estado e de aí derívase o concepto de República.»
O espazo público é a gran conquista da cidade da sociedade. É o «escenario» da vida social. (P. Pesci) Para que un espazo sexa «público» non se necesita soamente que sexa «aberto», senón que sexa propicio para a interacción social, é dicir, que a xente poida usalo en liberdade. É por iso que debemos saber diferenciar cando un espazo aberto é para o uso público (espazo público) ou é un monumento urbano conmemorativo, asociado ao poder.
«O espazo público é a gran conquista da cidade da sociedade. É o «escenario» da vida social.»

Un Espazo Público debe ser o suficiente diáfano como para permitir o desenvolvemento de diversas actividades a través dos anos, pero á súa vez debe ter a suficiente pegada como para ser identificado como un ben social.
«Nunha sociedade democrática o Espazo Público lonxe de ser unha representación dalgún poder, é unha ágora convocante, o espazo de «todos» e para «todos», é por iso que os seus símbolos deben ser cívicos e non políticos.»

«O espazo público é un dos valores que unha sociedade debe protexer e potenciar. A ausencia de espazo público mostra ausencia dunha sociedade cohesionar e é moitas veces símbolo dunha sociedade de guetos ou segregada por clases ou clans.» (P. Pesci), ese é o gran perigo das nosas cidades. Nas últimas décadas fomos partícipes dunha exacerbación do individual sobre o colectivo, o que nos levou a modelos de cidade » in-urbanos», é dicir, carentes de valores de urbanidade. Barrios pechados, rúas valadas, urbanizacións amuralladas…
«As peores cidades do noso continente en termos de seguridade son lugares onde se perdeu o espazo público no sentido de relacións e non no meramente físico (a existencia en si). Isto foi xerando medo a estar nel, a usalo. Este medo leva a abandonalo, a excluílo das nosas preocupacións e volver recluírnos nas casas, os shoppings ou nos autos.» (P. Pesci), este é o fracaso máis grande da nosa sociedade como tal, a perda do colectivo, a atomización do espazo aberto en pequenas parcelas privadas, a substitución do público por espazos de consumo. O caso máis evidente son os centros comerciais, que nos levaron a cambiar o paseo dominical polas rúas das nosas cidades a edificios que intensifican o consumo sen xerar ningún tipo de beneficio para a cidade. Non é que estea mal que existan, só que debemos regular a súa localización para xeren sinerxías positivas en vez de impactos negativos.
«Las peores ciudades de nuestro continente en términos de seguridad son lugares donde se ha perdido el espacio público en el sentido de relaciones y no en lo meramente físico (la existencia en sí). Esto ha ido generando miedo a estar en él, a usarlo. Este miedo lleva a abandonarlo, a excluirlo de nuestras preocupaciones y volver a recluirnos en las casas, los shoppings o en los autos.» (P. Pesci), este es el fracaso más grande de nuestra sociedad como tal, la pérdida de lo colectivo, la atomización del espacio abierto en pequeñas parcelas privadas, la sustitución de lo público por espacios de consumo. El caso más evidente son los centros comerciales, que nos llevaron a cambiar el paseo dominical por las calles de nuestras ciudades a edificios que intensifican el consumo sin generar ningún tipo de beneficio para la ciudad. No es que esté mal que existan, solo que debemos regular su emplazamiento para generen sinergias positivas en vez de impactos negativos.
«O espazo público é un dos valores que unha sociedade debe protexer e potenciar».

O Público é o de Todos, e é xustamente ese carácter social o que sustenta a súa viabilidade. Se só avaliamos o «custo» de implementación e mantemento dun espazo público puiden aparentar ser un «mal negocio» para a cidade, pero se analizamos todos os beneficios que este trae consigo remata sendo un gran negocio: integración, inclusión, intercambio comercial, esparexemento, ocio, saúde, seguridade… ¿canto constaría compensar todas estas variables? ¿Saben o que aforra unha cidade en saúde mantendo grandes espazos públicos onde a xente faga deporte, e en seguridade ofrecendo espazos de interacción?… DEBEMOS entender a cidade como o espazo de TODOS, onde a pequena achega de cada un se maximiza no colectivo.
«A xente na rúa, a xente relacionándose, aprendendo a convivir xera cultura social, xera unha sociedade máis xusta. Non debemos perder o ben común, a RES-PÚBLICA.»
(P. Pesci)

Aldo G. Facho Dede · Arquitecto Autor do Blogue Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
Lima · marzo 2013




