InicioartículosInteriores externos | Íñigo García OdiagaInteriores externos | Íñigo García...

[:es]Interiores externos [I] | Íñigo García Odiaga[:gl]Interiores externos [I] | Íñigo García Odiaga[:en]External interiors [I] | Íñigo García Odiaga[:]

[:es]

Este texto es la primera parte de una comparación entre dos casas que a los ojos de la mentalidad occidental tienen  al mismo tiempo algo de incomprensible y algo de enigma atrayente. Dos casas construidas con una diferencia de treinta años que resuelven una tipología similar, que podríamos denominar de «unifamiliar urbana», ambas en ciudades de Japón y por tanto deudoras del contexto urbano y cultural de aquel país.

En 1976 Tadao Ando finalizó la construcción de la Azuma House, Osaka | openbuildings.com

En 1976 Tadao Ando finalizó la construcción de la Azuma House en el denso barrio de Sumiyoshi de su ciudad natal Osaka. Un opaco prisma de hormigón ocupa la totalidad del solar. Dentro de la rigurosa retícula de cicatrices dejadas en el hormigón por berenjenos, pasadores y tableros de encofrado, se recorta centrada una estrecha puerta, únicamente dibujada por la sombra que se genera en el interior. En sentido estricto no existe la puerta, únicamente un umbral que parece conectar la calle con otro mundo.

Construida entre medianeras, ésta austera fachada es la única relación de la casa con la calle y por extensión con la ciudad. El interior se divide en tres partes iguales: dos volúmenes cerrados de dos plantas y un patio sobre el que se vuelcan los anteriores. En la planta baja se ubican una sala y una cocina, separadas por el patio, mientras que en la planta superior se sitúan los dormitorios que tiene la casa. El espacio central es la única fuente de luz natural de todas las estancias de la vivienda.

Toda la casa se organiza en relación a este patio descubierto ineludible. Patio insalvable en la vida cotidiana, ya que en este espacio central se encuentra la escalera y la pasarela que permite acceder y cruzar de una estancia a otra en el piso superior. El patio resuelve los elementos de distribución verticales y horizontales de la casa, lugares que en nuestros esquemas mentales son espacios irrenunciablemente interiores. En cambio en la Azuma House estos espacios que hay que cruzarlos bajo la lluvia o sintiendo el frío de la noche mientras se transita de la cocina al dormitorio, del salón al aseo, o de la habitación de los niños al espacio de los padres. A diferencia de los patios o claustros occidentales en el que los tránsitos se realizan a cubierto, este espacio impone su tiranía al obligar a los habitantes de la casa a moverse en la intemperie.

Desde una visión funcionalistas europea resulta incomprensible esta distribución. Si la casa es un ámbito de protección, un lugar en el que el hombre se cobija de las agresiones de la naturaleza, la Azuma House reinterpreta éste pensamiento y cobija al hombre protegiéndolo de la selva de la ciudad, obligándolo a convivir con los ciclos naturales.

El patio de la casa es un espacio exterior, un espacio en el que la lluvia, el sol, el frío, el día o la noche se hacen presentes según los dictados de la naturaleza, pero por contra es un espacio interior, un dominio privado cortocircuitado por completo del contexto urbano. Es este espacio por lo tanto, un espacio ambiguo, un interior dominado por las condiciones del exterior.

Para resumir esta casa habría que explicar este edificio mediante las condiciones de este patio y relatando la relación de la casa con la ciudad. El centro de la casa, su núcleo interior, es un vacío exterior, en el que los habitantes de la casa se relacionan directamente con la naturaleza y con el cielo, pero no con el exterior que supone la ciudad de Osaka.

Pero tal vez, aunque de forma involuntaria, la mejor definición de la Azuma House la elaboró Peter Zumthor cuando en su texto Atmósferas se remitía a la idea de tensión entre interior y exterior y afirmaba:

«Encuentro increíble que con la arquitectura arranquemos un trozo del globo terráqueo y construyamos con él una pequeña caja. De repente, nos encontramos con un dentro y un afuera. Estar dentro, estar fuera.»

Íñigo García Odiaga . arquitecto
San Sebastián. mayo 2013

Interiores externos [II] | Íñigo García Odiaga

[:gl]

Este texto é a primeira parte dunha comparación entre dúas casas que aos ollos da mentalidad occidental teñen ao mesmo tempo algo de incomprensible e algo de enigma atrayente. Dúas casas construídas cunha diferenza de trinta anos que resolven unha tipología similar, que poderiamos denominar de «unifamiliar urbana», ambas en cidades de Xapón e xa que logo deudoras do contexto urbano e cultural daquel país.

En 1976 Tadao Ando finalizou a construcción da Azuma House, Osaka | openbuildings.com

En 1976 Tadao Ando finalizou a construción da Azuma House no denso barrio de Sumiyoshi da súa cidade natal Osaka. Un opaco prisma de hormigón ocupa a totalidade do solar. Dentro da rigorosa retícula de cicatrices deixadas no hormigón por berenxenos, pasadores e taboleiros de encofrado, recórtase centrada unha estreita porta, únicamente debuxada pola sombra que se xera no interior. En sentido estrito non existe a porta, únicamente un limiar que parece conectar a rúa con outro mundo.

Construída entre medianeras, esta austera fachada é a única relación da casa coa rúa e por extensión coa cidade. O interior divídese en tres partes iguais: dous volumes pechados de dúas plantas e un patio sobre o que se envorcan os anteriores. Na planta baixa sitúanse unha sala e unha cociña, separadas polo patio, mentres que na planta superior sitúanse os dormitorios que ten a casa. O espazo central é a única fonte de luz natural de todas as estancias da vivenda.

Toda a casa organízase en relación a este patio descuberto ineludible. Patio insalvable na vida cotiá, xa que neste espazo central atópase a escaleira e a pasarela que permite acceder e cruzar dunha estancia a outra no piso superior. O patio resolve os elementos de distribución verticais e horizontales da casa, lugares que nos nosos esquemas mentais son espazos irrenunciablemente interiores. En cambio na Azuma House estes espazos que hai que cruzalos baixo a choiva ou sentindo o frío da noite mentres se transita da cociña ao dormitorio, do salón ao aseo, ou da habitación dos nenos ao espazo dos pais. A diferenza dos patios ou claustros occidentais no que os tránsitos realízanse a cuberto, este espazo impón a súa tiranía ao obrigar aos habitantes da casa a moverse na intemperie.

Desde unha visión funcionalistas europea resulta incomprensible esta distribución. Si a casa é un ámbito de protección, un lugar no que o home acubíllase das agresións da natureza, a Azuma House reinterpreta este pensamento e acubilla ao home protexéndoo da selva da cidade, obrigándoo a convivir cos ciclos naturais.

O patio da casa é un espazo exterior, un espazo no que a choiva, o sol, o frío, o día ou a noite fanse presentes segundo os dictados da natureza, pero por contra é un espazo interior, un dominio privado cortocircuitado por completo do contexto urbano. É este espazo polo tanto, un espazo ambiguo, un interior dominado polas condicións do exterior.

Para resumir esta casa habería que explicar este edificio mediante as condicións deste patio e relatando a relación da casa coa cidade. O centro da casa, o seu núcleo interior, é un baleiro exterior, no que os habitantes da casa relaciónanse directamente coa natureza e co ceo, pero non co exterior que supón a cidade de Osaka.

Pero tal vez, aínda que de forma involuntaria, a mellor definición da Azuma House elaborouna Peter Zumthor cando no seu texto Atmosferas remitíase á idea de tensión entre interior e exterior e afirmaba:

«Encontro incrible que coa arquitectura arrinquemos un anaco do globo terráqueo e construamos con el unha pequena caixa. De súpeto, atopámosno cun dentro e un fóra. Estar dentro, estar fóra.»

Íñigo García Odiaga . arquitecto
San Sebastián. maio 2013

Interiores externos [II] | Íñigo García Odiaga[:en]

This text is the first part of a comparison between two houses that to the eyes of the western mentality have at the same time something of incomprehensibly and something of attractive crux. Two houses constructed with a difference of thirty years that solve a similar typology, which we might name of «one-family urban», both in cities of Japan and therefore debtors of the urban and cultural context of that country.

In 1976 Tadao Ando it finished the construction of the Azuma House, Osaka | openbuildings.com

In 1976 Tadao Ando the construction of the Azuma House finished in Sumiyoshi’s dense neighborhood of his natal city Osaka. An opaque prism of concrete occupies the totality of the lot. Inside the rigorous reticle of scars left in the concrete for berenjenos, pins and boards of encofrado, a narrow door stands out centred, only drawn by the shade that is generated in the interior. In strict sense the door does not exist, only a threshold that seems to connect the street with another world.

Constructed between dividing, this one austere front is the only relation of the house with the street and for extension with the city. The interior divides in three equal parts: two closed volumes of two plants and a court on which the previous ones are overturned. In the ground floor there are located a room and a kitchen separated by the court, whereas in the top floor there place the bedrooms that the house has. The central space is the only natural light source of all the stays of the housing.

The whole house is organized in relation to this disclosed unavoidable court. Insurmountable court in the daily life, since in this central space one finds the stairs and the gangplank that allows to accede and to cross from a stay to other one in the top floor. The court solves the vertical and horizontal elements of distribution of the house, places that in our mental schemes are spaces irrenunciablemente interior. On the other hand in the Azuma House these spaces that it is necessary to cross under the rain or feeling the cold of the night while one travels from the kitchen to the bedroom, from the lounge to the bathroom, or from the room of the children to the space of the parents. Unlike the courts or western cloisters in that the tránsitos carry out to cutlery, this space imposes his tyranny on having forced the inhabitants of the house to move in the outdoors.

From a vision funcionalistas European this distribution turns out to be incomprehensible. If the house is an area of protection, a place in which the man hides of the aggressions of the nature, the Azuma House reinterprets this one thought and shelters the man protecting it from the jungle of the city, forcing it to coexist with the natural cycles.

The court of the house is an exterior space, a space in which the rain, the Sun, the cold, the day or the night they become present according to the dictations of the nature, but for against it is an interior space, a private domain short-circuited completely of the urban context. It is this space therefore, an ambiguous space, an interior dominated by the conditions of the exterior.

To summarize this house there would be necessary to explain this building by means of the conditions of this court and reporting the relation of the house with the city. The center of the house, his interior core, is an exterior emptiness, in which the inhabitants of the house relate directly to the nature and to the sky, but not with the exterior that supposes the city of Osaka.

But maybe, though of involuntary form, Peter Zumthor elaborated the best definition of the Azuma House when in his text Atmospheres it was sent to the tension idea between interior and exterior and was affirming:

«Incredible meeting that with the architecture we start a chunk of the terrestrial globe and construct with him a small box. Suddenly, we meet one inside and one out. To be inside, to be out.»

Íñigo García Odiaga . architect
San Sebastián. may 2013

External interiors [II] | Íñigo García Odiaga

[:]

Íñigo García Odiaga
Íñigo García Odiagahttp://vaumm.com/
Doctor Arquitecto y profesor asociado de Proyectos Arquitectónicos, ETSASS. Editor de NOMU. 1/5 del estudio de arquitectura VAUMM. Vivo en Donosti.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS