Si urbanistas, arquitectos y diseñadores pueden concebir el espacio público como un vacío entre construcciones que hay que llenar de forma adecuada a los objetivos de promotores y autoridades, es decir, como un complemento para operaciones urbanísticas, existe otro discurso en el que este concepto se entiende como la realización de un valor ideológico.
El espacio público es entonces el lugar en el que se materializan diversas categorías abstractas como democracia, ciudadanía, convivencia, civismo, consenso, etc., y por el que se desearía ver transitar a una ordenada masa de seres libres e iguales que emplean ese espacio para ir y venir de trabajar o de consumir y que, en sus ratos libres, pasean despreocupados por un paraíso de cortesía.
Sin embargo, como afirma Manuel Delgado al analizar ese sueño de un espacio público hecho de diálogo y concordia, éste se derrumba en cuanto aparecen los signos externos de una sociedad cuya materia prima es la desigualdad y el fracaso.
Se urbanistas, arquitectos e deseñadores poden concibir o espazo público como un baleiro entre construcións que hai que encher de forma axeitada aos obxectivos de promotores e autoridades, é dicir, como un complemento para operacións urbanísticas, existe outro discurso no que este concepto se entende como a realización dun valor ideolóxico.
O espazo público é entón o lugar no que se materializan diversas categorías abstractas como democracia, cidadanía, convivencia, civismo, consenso, etc., e polo que se desexaría ver transitar a unha ordenada masa de seres libres e iguais que empregan ese espazo para ir e vir de traballar ou de consumir e que, nos seus anacos libres, pasean despreocupados por un paraíso de cortesía.
Non obstante, como afirma Manuel Delgado ao analizar ese sono dun espazo público feito de diálogo e concordia, este derrúbase en canto aparecen os signos externos dunha sociedade cuxa materia prima é a desigualdade e o fracaso.
If town planners, architects and designers can conceive the public space as an emptiness between constructions that it is necessary to fill with form adapted to the promoters’ aims and authorities, that is to say, as a complement for urban development operations, there exists another speech in which this concept is understood as the accomplishment of an ideological value.
The public space is at the time the place in which diverse abstract categories materialize as democracy, citizenship, conviviality, public-spirit, consensus, etc., and for the one that would want to see to travel to a tidy mass of free and equal beings who use these space to be going and to come of working or of consuming and who, in his free moments, walk unconcerned along a paradise of comity.
Nevertheless, as Manuel Delgado affirms on having analyzed this dream of a public made space of dialog and concord, this one is ruined in all that there appear the external signs of a company which raw material is the inequality and the failure.





