[:es]
El deployé es un transformado metálico, un producto obtenido a partir de una simple chapa plana de acero a la que se practican unos cortes longitudinales para estirarla posteriormente en la dirección perpendicular a dichos cortes.
De esta forma se obtiene una nueva chapa, con forma de enrrejado y hasta cinco veces más ligera. Esta técnica se emplea desde hace más de cien años desconociéndose el inventor de la misma.

En 1974 Óscar Tusquets y Lluis Clotet utilizan este material en “catalano”, un banco cuyo diseño constituye una lección de sensibilidad y saber hacer constructivo. El banco plagia la sección que Gaudí imprimió en los bancos del parque Güell resolviendo su construcción con este material particularmente duro y barato. El diseño se completa con diferentes modelos de bastidor resueltos con tubo doblado y remachado.
Actualmente es distribuido por BD con un acabado extraordinario si bien muchos de estos bancos se destinaron a estaciones ferroviarias produciéndose masivamente, con el mismo acero galvanizado y expandido que daba forma a las vallas de los tendidos y estaciones

En 1986 Shiro Kuramata vuelve a utilizar el deployé en el diseño de asientos. Antes había investigado entorno a los clásicos diseños de Mies van der Rohe con este material pero será “how high the moon” su diseño más celebrado construido con metal expandido. Se trata de un bellísimo sofá producido por IDEE y Vitra en dos versiones: individual y dos plazas.
Su construcción es preciosista: las esquinas se forman soldando uno a uno los hilos del deployé y el acabado es mediante polvo de resina epoxi niquelado. Apenas cuarenta ejemplares en la tirada más larga. No es el plomizo traqueteo ferroviario lo que resuena en esta pieza sino la luz plateada y etérea de la luna.
En sus diseños Kuramta apelaba de forma magistral a la ingravidez, la luz y el vacío.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, mayo 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:gl]
O deployé é un transformado metálico, un produto obtido a partir dunha simple chapa plana de aceiro á que se practican uns cortes longitudinales para estirala posteriormente na dirección perpendicular ao devanditos cortes. Desta forma obtense unha nova chapa, con forma de enrrejado e até cinco veces máis lixeira. Esta técnica emprégase desde fai máis de cen anos descoñecéndose o inventor da mesma.

En 1974 Óscar Tusquets e Lluis Clotet utilizan este material en ?catalano?, un banco cuxo deseño constitúe unha lección de sensibilidade e saber facer constructivo. O banco plagia a sección que Gaudí imprimiu nos bancos do parque Güell resolvendo a súa construción con este material particularmente duro e barato. O deseño complétase con diferentes modelos de bastidor resoltos con tubo dobrado e remachado.
Actualmente é distribuído por BD cun acabado extraordinario aínda que moitos destes bancos destináronse a estacións ferroviarias producíndose masivamente, co mesmo aceiro galvanizado e expandido que daba forma a válalas dos tendidos e estacións.

En 1986 Shiro Kuramata volve utilizar o deployé no deseño de asentos. Antes investigara contorna aos clásicos deseños de Mies van der Rohe con este material pero será “how high the moon” o seu deseño máis celebrado construído con metal expandido. Trátase dun bellísimo sofá producido por IDEE e Vitra en dúas versións: individual e dúas prazas.
A súa construción é preciosista: as esquinas fórmanse soldando un a un os fíos do deployé e o acabado é mediante po de resina epoxi niquelado. Apenas corenta exemplares na tirada máis longa. Non é o plomizo traqueteo ferroviario o que resoa nesta peza senón a luz plateada e etérea da lúa.
Nos seus deseños Kuramta apelaba de forma magistral á ingravidez, a luz e o baleiro.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, maio 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:en]
The deployé is a transformed metal-worker, a product obtained from a simple flat sheet of steel to which a few longitudinal cuts are practised to stretch it later in the direction perpendicular to the above mentioned cuts.
Of this form a new sheet is obtained, with form of enrrejado and up to five times more light. This technology uses for more than hundred years not being known the inventor of the same one.

In 1974 Oscar Tusquets y Lluís Clotet they use this material in “catalano”, a bank which design constitutes a lesson of sensibility and to be able to do constructivly. The bank pirates the section that Gaudí stamped on the banks of the park Güell solving his construction with this particularly hard and cheap material. The design is completed by different models of frame solved with double and clinched pipe.
Nowadays it is distributed by BD by the finished extraordinary one though many of these banks were destined to railway stations taking place massively, with the same galvanized and expanded steel that was giving form to the fences of the layings and stations.

In 1986 Shiro Kuramata it returns to use the deployé in the design of seats. Before it had investigated environment to the classic designs of Mies van der Rohe with this material but there will be “how high the moon” his more celebrated design constructed with expanded metal. It is a question of the most beautiful sofa produced by IDEE and Vitra in two versions: individual and two squares.
His construction is preciosista: the corners are formed welding one to one the threads of the deployé and the finished one is by means of powder of resin epoxi nickel-plated. You upset forty copies in the longest issue. It is not the leaden one I rattle railroad worker what resounds in this piece but the silver and ethereal light of the moon.
In his designs Kuramta it was appealing against magisterial form to the weightlessness, the light and the emptiness.
Elías Cueto, architect
Santiago de Compostela, may 2011
Published in Nº 313 [sillas…]
[:]




