InicioartículosAnecdótica y "ligera aproximación" a Andrew Geller | Fernando Freire Forga Anecdótica...

Anecdótica y «ligera aproximación» a Andrew Geller | Fernando Freire Forga Anecdótica e «lixeira aproximación» a Andrew Geller | Fernando Freire Forga Anecdotal and «light approximation» to Andrew Geller | Fernando Freire Forga

Regresando al individualismo y las apreciaciones personales, lo que he aprendido en la praxis es que hay “gusto para todo” y los clientes no saben de arquitectura y no tienen por qué saber: ellos no estudiaron la carrera. La responsabilidad está en el arquitecto que se deja llevar por temas comerciales y que finalmente sucumben en un producto arquitectónico que desmerece a la profesión. En mi caso, lo experimentado es un ejemplo anecdótico y no representan una realidad universal, pero podrían servir como una simple analogía en “escala minúscula”.

Casa de Playa proyectada por el arquitecto estadounidense Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Por ejemplo, alguna vez me pidieron proyectar una vivienda unifamiliar en una de las playas de la costa norte del Perú, donde se disfruta de un clima templado todo el año, con temperaturas entre los 16 y 32 grados centígrados. El cliente me indicó, sin opción a otra alternativa, que quería una casa con material noble (sistema aporticado de concreto armado) con techos inclinados y con un “dulce” estilo similar a las viviendas que adornan los Alpes Suizos. Con pendientes en los techos muy pronunciadas (a la espera de una implacable nevada, suponía yo…). Además quería una chimenea, para que le de calidad de hogar a su sala, la cual no requería de ducto de humo, pues nunca la iba a prender (es que aquí hace calor todo el año, me indicó). Y para que quiere un techo inclinado si nunca habrá nieve? Pregunté y me respondió al instante: que es lo que siempre había soñado y por qué simplemente le gustaba, añadiendo que también quería un gran pino en el jardín de ingreso, el cual debería ser más alto que los techos de la vivienda (lo tenía todo friamente calculado). Adicionalmente, me indicó que quería que contemple en el diseño temas de rusticidad y generar espacios cálidos (claro, si hay mucho frío en los Alpes, ¡nada como un espacio cálido! Pensaba en silencio).

Entendí que el cliente no requería un producto que satisfaga sus necesidades de vivienda, el cliente quería un producto arquitectónico que complazca sus necesidades psicológicas  y ello “estaba fuera de mi jurisdicción”. Generándose una disyuntiva: Si proyectaba aquello que solicitaba el cliente, el que terminaría en una terapia intensiva con un psicólogo sería yo.

Lamentablemente no logré convencer al cliente de buscar otra solución arquitectónica y opté por no seguir con el encargo.

Boceto interior de la Casa de Playa, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Con este ejemplo pretendo demostrar que a pesar de querer lograr una proyección coherente y lógica, existen ocasiones que nos vemos obligados a tomar decisiones drásticas para evitar una mala praxis. Lamentablemente hay profesionales que por temas comerciales se prestan a este tipo de requerimientos y ello genera como consecuencia la existencia de futuros clientes que sin un conocimiento adecuado, soliciten proyectos irracionales que desmerecen la praxis de nuestra profesión y ridiculizan nuestras ciudades.

Finalmente y para concluir este artículo, creo que pudieron existir otras posibilidades, en las que podría haber logrado un mejor manejo en la negociación con el cliente (aunque fue muy difícil cambiarle alguna idea previamente concebida). Quizás si hubiera propuesto el uso de madera como una alternativa, hubiese logrado una ligera aproximación a las Casas de Playa proyectadas por el arquitecto estadounidense Andrew Michael Geller a mediados del siglo pasado. (Recomiendo revisar su obra).

Casa de Playa, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Fernando Freire Forga · Doctor Arquitecto
Lima · junio 2013 · Autor del Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

Returning to the individualism and the personal appraisals, which I have learned in the practice is that it is “I please for everything” and the clients do not know of architecture and do not have why to know: they did not study the career. The responsibility is in the architect who is left to go for commercial topics and who finally they succumb in an architectural product of that it is unworthy to the profession. In my case, the experienced thing is an anecdotal example and they do not represent a universal reality, but they might serve as a simple analogy in “minuscule scale”.

Beach House projected by the American architect Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

For example, at some time they asked me to project an one-family housing in one of the beaches of the north coast of Peru, where it is enjoyed a moderate climate all the year round, with temperatures between 16 and 32 centigrade degrees. The client indicated me, without option to another alternative, that it wanted a house with noble material (system aporticado of I make concrete armed) with sloping ceilings and with a “sweet” I am used similar to the housings that adorn the Swiss Alps. With earrings in the ceilings very pronounced (to the wait of an implacable snowfall, I supposed …). In addition it wanted a chimney, in order that from quality of home to his room, which was not needing of duct of smoke, since it was never going to light it (it is that here it is hot all the year round, it indicated me). And in order that a sloping ceiling wants if there will never be snow? I asked and it answered me to the instant: that is what always had dreamed and why simply he liked it, adding that also wanted a great pine in the garden of revenue, which be to be high than the ceilings of the housing (it had everything coldly calculated). Additional, it indicated me that it wanted that he contemplates in the design topics of wildness and generated hot spaces (clear, if there is a lot of cold in the Alps, at all as a hot space! He was thinking silently).

I understood that the client was not needing a product that satisfies his needs of housing, the client wanted an architectural product that it takes pleasure his psychological needs and it  “was out of my jurisdiction”. A dilemma being generated: If it was projecting that one that it was requesting the client, which would end in an intensive therapy with a psychologist would be I.

Lamentably I did not manage to convince the client to look for another architectural solution and chose not to continue with the order.

Interior sketch of the Beach house, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

With this example I try to demonstrate that in spite of wanting to achieve a coherent and logical projection, occasions exist that we meet obliged to take drastic decisions to avoid a bad practice. Lamentably there are professionals who for commercial topics lend to this type of requirements and it generates as consequence the existence of future clients who without a suitable knowledge, request irrational projects that are unworthy of the practice of our profession and ridicule our cities.

Finally and to conclude this article, I believe that there could exist other possibilities, in which it might have achieved a better managing in the negotiation with the client (though it was very difficult to change some idea before concebida). Probably if he had proposed the use of wood as an alternative, it had achieved a light approximation to the Beach houses projected by the American architect Andrew Michael Geller in the middle of last century. (I recommend to check his work).

Beach house, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Fernando Freire Forga · Doctor Architect

Lima · juny 2013 · Author of the Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

Regresando ao individualismo e as apreciaciones persoais, o que aprendín na praxe é que hai “gusto para todo” e os clientes non saben de arquitectura e non teñen por que saber: eles non estudaron a carreira. A responsabilidade está no arquitecto que se deixa levar por temas comerciais e que finalmente sucumben nun produto arquitectónico que desmerece á profesión. No meu caso, o experimentado é un exemplo anecdótico e non representan unha realidade universal, pero poderían servir como unha simple analogía en «escala minúscula”.

Casa de Praia proxectada polo arquitecto estadounidense Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Por exemplo, algunha vez pedíronme proxectar unha vivenda unifamiliar nunha das praias da costa norte do Perú, onde se goza dun clima templado todo o ano, con temperaturas entre os 16 e 32 grados centígrados. O cliente indicoume, sen opción a outra alternativa, que quería unha casa con material nobre (sistema aporticado de concreto armado) con teitos inclinados e cun “doce” estilo similar ás vivendas que adornan os Alpes Suizos. Con pendentes nos teitos moi pronunciadas (á espera dunha implacable nevada, supoñía eu…). Ademais quería unha cheminea, para que lle de calidade de fogar á súa sala, a cal non requiría de ducto de fume, pois nunca a ía a prender (é que aquí fai calor todo o ano, indicoume). E para que quere un teito inclinado si nunca haberá neve? Preguntei e respondeume ao instante: que é o que sempre soñara e por que simplemente gustáballe, engadindo que tamén quería un gran piñeiro no xardín de ingreso, o cal debería ser máis alto que os teitos da vivenda (tíñao todo friamente calculado). Adicionalmente, indicoume que quería que contemple no deseño temas de rusticidad e xerar espazos cálidos (claro, si hai moito frío nos Alpes, ¡nada como un espazo cálido! Pensaba en silencio).

Entendín que o cliente non requiría un produto que satisfaga as súas necesidades de vivenda, o cliente quería un produto arquitectónico que compraza as súas necesidades psicolóxicas e iso “estaba fóra da miña jurisdicción”. Xerándose unha disyuntiva: Si proxectaba aquilo que solicitaba o cliente, o que terminaría nunha terapia intensiva cun psicólogo sería eu.

Lamentablemente non logrei convencer ao cliente de buscar outra solución arquitectónica e optei por non seguir co encargo.

Boceto interior da Casa de Praia, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Con este exemplo pretendo demostrar que malia querer lograr unha proxección coherente e lóxica, existen ocasións que nos vemos obrigados a tomar decisións drásticas para evitar unha mala praxe. Lamentablemente hai profesionais que por temas comerciais préstanse a este tipo de requerimientos e iso xera como consecuencia a existencia de futuros clientes que sen un coñecemento adecuado, soliciten proxectos irracionales que desmerecen a praxe da nosa profesión e ridiculizan nosas cidades.

Finalmente e para concluír este artigo, creo que puideron existir outras posibilidades, nas que podería lograr un mellor manexo na negociación co cliente (aínda que foi moi difícil cambiarlle algunha idea previamente concibida). Quizais si propuxese o uso de madeira como unha alternativa, lograse unha lixeira aproximación ás Casas de Praia proxectadas polo arquitecto estadounidense Andrew Michael Geller a mediados do século pasado. (Recomendo revisar a súa obra).

Casa de Playa, Andrew Michael Geller | laformamodernaenlatinoamerica.blogspot.com.es

Fernando Freire Forga · Doutor Arquitecto

Lima · xunio 2013 · Autor do Blogue La Forma Moderna en Latinoamérica

Fernando Freire Forga
Fernando Freire Forgahttps://www.fernandofreirearquitecto.pe/
Fernando Freire Forga nace en Lima el 21 de marzo de 1977. Entre los años 1994 y 2000 realiza estudios de arquitectura en la Universidad Peruana de Ciencias Aplicadas en la misma ciudad. En 1999 obtiene el primer premio en el Concurso a nivel nacional organizado por PROCOBRE-PERÚ con la tesis: Edificio Automatizado de Oficinas: “Usos del Cobre en la Arquitectura”. Ha realizado estudios de Doctorado sobre Arquitectura Moderna en la ETSAB, Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona en la Universidad Politécnica de Cataluña, España. Actualmente , se encuentra inmerso en el desarrollo de trabajos de recopilación e investigación de Arquitectura Moderna en el Perú. Es docente de la Pontificia Universidad Católica del Perú y se desenvuelve como proyectista de manera independiente.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

1 COMENTARIO

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
1 Comment
Los más recientes
Los más viejos Los más votados
iago_lopez
iago_lopez
12 years ago

Un arquitecto muy interesante. Adjunto el enlace a una entrada que escribí sobre él por si a alguien le interesa echarle una ojeada:
http://bailarsobrearquitectura.wordpress.com/2012/05/07/i-love-my-house-arquitecturas-felices/

Saludos,

iago lópez

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS