[:es]
“Hay una vieja conciencia del tiempo, y hay otra nueva. La primera atiende al individualismo. La nueva tiende hacia lo universal”.
Manifiesto De Stijl, 1918
Las semejanzas compositivas existentes entre la obra pictórica Tableau I realizada por Piet Mondrian en 1920 y el diseño de la elevación de calle del café De Unie de J.J.P. Oud de 1924, responden a los principios enunciados en el manifiesto nº I del movimiento De Stijl. Este suceso resulta paradójico teniendo en cuenta los hechos acontecidos con anterioridad a la construcción de la obra.
Oud, miembro de activa participación en la fundación del grupo, nunca firmo el manifiesto fundacional. Su actividad arquitectónica no estuvo aferrada a ningún discurso de vanguardia, relatos que consideraba apropiados para la pintura. Tampoco acordaba con los conceptos de Mondrian, quien declaraba que los principios estéticos subyacentes a todas las formas artísticas nacían de la pintura.

Bajo estas condiciones en 1921 se produjo la ruptura en la relación entre Oud y Theo van Doesburg y su alejamiento paulatino del grupo. Sin embargo, cuando le encomiendan el diseño de la fachada del café De Unie, Oud plantea una composición que respeta los conceptos básicos neoplasticistas: un equilibrado juego geométrico con planos de colores dispuestos en forma horizontal y vertical.
La semejanza en la disposición y equilibrio de planos en la fachada con la obra pictórica mencionada, convalida la afirmación de Mondrian que tanto disgustaba al propio Oud. La elevación es tratada como un plano con relieves, donde columnas, ventanas, planos ciegos y canaletas adquieren un valor artístico. Los únicos elementos tridimensionales que se destacan del plano de fachada son los carteles identificadores del local.

La obra tenía una finalidad temporal. Se propone para ocupar un terreno baldío por un plazo no mayor a los 10 años. Es probable que Oud optara por un diseño que rompe la histórica tradición de frentes escalonados en la ciudad, animado por el carácter temporal de la obra.
El Café De Unie es la única obra del grupo De Stijl que ratifica los conceptos vertidos por Mondrian. El carácter icónico de la obra evito su demolición en los plazos estipulados. Sin embargo, el bombardeo a Rotterdam de 1940 puso fin al edificio, reconstruido en 1986 en un terreno similar cercano al sitio de emplazamiento original, bajo la dirección del arquitecto Carel Weeber.

Marcelo Gardinetti . arquitecto
La Plata. Julio 2018
[:gl]
“Hai unha vella conciencia do tempo, e hai outra nova. A primeira atende ao individualismo. A nova tende cara ao universal”.
Manifiesto De Stijl, 1918
As semellanzas compositivas existentes entre a obra pictórica Tableau I realizada por Piet Mondrian en 1920 e o deseño da elevación de rúa do café De Unie de J.J.P. Oud de 1924, responden os principios enunciados no manifesto nº I do movemento De Stijl. Este suceso resulta paradoxal tendo en conta os feitos acontecidos con anterioridade á construción da obra.
Oud, membro de activa participación na fundación do grupo, nunca asino o manifesto fundacional. A súa actividade arquitectónica non estivo aferrada a ningún discurso de vangarda, relatos que consideraba apropiados para a pintura. Tampouco acordaba cos conceptos de Mondrian, quen declaraba que os principios estéticos subxacentes a todas as formas artísticas nacían da pintura.

Baixo estas condicións en 1921 produciuse a ruptura na relación entre Oud e Theo van Doesburg e o seu afastamento paulatino do grupo. Con todo, cando lle encomendan o deseño da fachada do café De Unie, Oud expón unha composición que respecta os conceptos básicos neoplasticistas: un equilibrado xogo xeométrico con planos de cores dispostas en forma horizontal e vertical.
A semellanza na disposición e equilibrio de planos na fachada coa obra pictórica mencionada, valida a afirmación de Mondrian que tanto desgustaba ao propio Oud. A elevación é tratada como un plano con relevos, onde columnas, xanelas, planos cegos e canaletas adquiren un valor artístico. Os únicos elementos tridimensionales que se destacan do plano de fachada son os carteis identificadores do local.

A obra tiña unha finalidade temporal. Proponse para ocupar un terreo baldío por un prazo non maior aos 10 anos. É probable que Oud optase por un deseño que rompe a histórica tradición de frontes graduadas na cidade, animado polo carácter temporal da obra.
O Café De Unie é a única obra do grupo De Stijl que ratifica os conceptos vertidos por Mondrian. O carácter icónico da obra evito a súa demolición nos prazos estipulados. Con todo, o bombardeo a Róterdan de 1940 puxo fin ao edificio, reconstruído en 1986 nun terreo similar próximo ao sitio de emprazamento orixinal, baixo a dirección do arquitecto Carel Weeber.

Marcelo Gardinetti . arquitecto
La Plata. Xullo 2018
[:en]
“There is an old time consciousness, and there is a new one. The first attends to individualism. The new tends toward the universal”.
Manifiesto De Stijl, 1918
The compositional similarities between the pictorial work Tableau I by Piet Mondrian in 1920 and the design of the street elevation of the De Unie café by J.J.P. Oud of 1924, respond to the principles enunciated in the manifesto no. I of the De Stijl movement. This event is paradoxical taking into account the events that occurred prior to the construction of the work.
Oud, member of active participation in the founding of the group, never signed the founding manifesto. His architectural activity was not attached to any avant-garde discourse, stories that he considered appropriate for painting. Neither agreed with the concepts of Mondrian, who declared that the aesthetic principles underlying all artistic forms were born of painting.

Under these conditions in 1921 there was a break in the relationship between Oud and Theo van Doesburg and their gradual withdrawal from the group. However, when he is commissioned to design the façade of the De Unie café, Oud proposes a composition that respects the basic neoplasticist concepts: a balanced geometric game with colored planes arranged horizontally and vertically.
The similarity in the arrangement and balance of plans in the façade with the aforementioned pictorial work, validates Mondrian’s statement that displeased the Oud himself. The elevation is treated as a plane with reliefs, where columns, windows, blind planes and gutters acquire an artistic value. The only three-dimensional elements that stand out from the facade plan are the signs identifying the premises.

The work had a temporary purpose. It is proposed to occupy a vacant lot for a period no longer than 10 years. It is likely that Oud opted for a design that breaks the historic tradition of staggered fronts in the city, encouraged by the temporary nature of the work.
Café De Unie is the only work of the De Stijl group that ratifies the concepts poured by Mondrian. The iconic character of the work prevented its demolition within the stipulated deadlines. However, the bombing of Rotterdam in 1940 put an end to the building, rebuilt in 1986 on similar land near the original site, under the direction of architect Carel Weeber.

Marcelo Gardinetti . architect
La Plata. July 2018
[:]




