[:es]
Chorizos, jamones, paja, vacas y vino.
Las bodegas antiguas de la Ribeira Sacra eran (y son) espacios heterogéneos vinculados a la vivienda donde se desarrollan las actividades de la economía local, por lo que es habitual encontrarse con conjuntos de varias construcciones de piedra donde conviven todo tipo de usos: se conservan los embutidos de matanza, el orégano, el vino de la vendimia y el aguardiente. Se guarda la paja y se dispone el ganado de pasto.
A’Bodega.
Se recupera una antigua bodega para rehabilitarla integralmente en una nueva vivienda. El volumen inicial consta de dos cuerpos: uno de dos plantas que acogía la palleira y un segundo de planta baja que integraba la corte y la bodega. Ambos se encuentran semienterrados contra a’carreira en la fachada oeste y se abren a este sobre el paisaje. Así, el proyecto parte de tres premisas:
– Respetar el volumen inicial y la arquitectura local. El pueblo es armónico: construcciones de piedra y el verde existente (de pasto y salvaje) están en equilibrio. La propuesta se integra en este contexto acomodándose a los límites de los muros existentes. También se integran los valores de la arquitectura local (volúmenes de piedra seca tectónicos, de pocas perforaciones) sin renunciar a su propio lenguaje.
– Los materiales locales. La materialidad se basa en la creación de una carcasa de piedra existente (para la cubierta se recupera pizarra de una antigua casa) y la madera. El resto consiste en construcción tradicional para trabajar de acuerdo al conocimiento del constructor local.
– La luz, la ventilación y las vistas. Teniendo en cuenta las anteriores premisas y dadas las difíciles condiciones de la preexistencia había que garantizar unas condiciones de aire y luz para dotar del confort necesario a la vivienda, pero sobre todo había que conseguir que la casa disfruta del paisaje.
La casa sin ventanas.
Así es como la ha bautizado la gente del pueblo. El alias explica muy bien la estrategia de vaciados que se ha planteado para contrarrestar la situación inicial del volumen principal, semienterrado y con una crujía de gran anchura. Mediante la perforación de las esquinas se crean patios que establecen relaciones diagonales que garantizan iluminación interior, ventilación cruzada y visuales alargadas. Asimismo esta estrategia define los huecos en fachada como vaciados, y no como ventanas convencionales, dando una apariencia de casa tectónica, sin ventanas, pero estableciendo una relación continua del interior con el paisaje exterior, que penetra.
Aguas fuera.
Para garantizar la correcta evacuación del agua de lluvia, la cubierta funciona como un sistema donde pendientes, alero y una serie de canales perimetrales expulsan el agua. Se trabaja con un forjado sanitario y pavimentos flotantes que recogen y expulsan el agua.
Obra: A’Bodega (o como vivir en una antigua bodega de piedra)
Emplazamiento: Doade, Ribeira Sacra (Lugo, Galicia, España)
Autores: Cubus, Taller d’Arquitectura (Estel Ortega Vázquez y David Pou van den Bossche, arquitectos)
Empresas: Constructor Javier López, Carpinteria Conde
Fotografía: Adrià Goula | Antonio Rodríguez Álvarez | Estel Ortega
+ cubusarquitectura.com
[:gl]
Chourizos, xamóns, palla, vacas e viño.
As adegas antigas da Ribeira Sacra eran (e son) espazos heteroxéneos vinculados á vivenda onde se desenvolven as actividades da economía local, polo que é habitual atoparse con conxuntos de varias construcións de pedra onde conviven todo tipo de usos: consérvanse os embutidos de matanza, o ourego, o viño da vendima e o augardente. Se garda a palla e disponse o gando de pasto.
A’Bodega.
Recupérase unha antiga adega para rehabilitala integralmente nunha nova vivenda. O volume inicial consta de dous corpos: un de dúas plantas que acollía a palleira e un segundo de planta baixa que integraba a corte e a adega. Ambos se atopan semienterrados contra a’carreira na fachada oeste e ábrense a leste sobre a paisaxe. Así, o proxecto parte de tres premisas:
– Respectar o volume inicial e a arquitectura local. O pobo é armónico: construcións de pedra e o verde existente (de pasto e salvaxe) están en equilibrio. A proposta intégrase neste contexto acomodándose aos límites dos muros existentes. Tamén se integran os valores da arquitectura local (volumes de pedra seca tectónicos, de poucas perforacións) sen renunciar á súa propia linguaxe.
– Os materiais locais. A materialidad baséase na creación dunha carcasa de pedra existente (para a cuberta recupérase lousa dunha antiga casa) e a madeira. O resto consiste en construción tradicional para traballar de acordo ao coñecemento do construtor local.
– A luz, a ventilación e as vistas. Tendo en conta as anteriores premisas e dadas as difíciles condicións da preexistencia había que garantir unhas condicións de aire e luz para dotar do confort necesario á vivenda, pero sobre todo había que conseguir que a casa goza da paisaxe.
A casa sen xanelas.
Así é como a bautizou a xente do pobo. O alias explica moi ben a estratexia de baleirados que se expuxo para contrarrestar a situación inicial do volume principal, semienterrado e cunha crujía de gran anchura. Mediante a perforación das esquinas créanse patios que establecen relaciones diagonais que garanten iluminación interior, ventilación cruzada e visuais alongadas. Así mesmo esta estratexia define os ocos en fachada como baleirados, e non como xanelas convencionais, dando unha aparencia de casa tectónica, sen xanelas, pero establecendo unha relación continua do interior coa paisaxe exterior, que penetra.
Augas fóra.
Para garantir a correcta evacuación da auga de choiva, a cuberta funciona como un sistema onde pendentes, beirado e unha serie de canles perimetrales expulsan a auga. Trabállase cun forxado sanitario e pavimentos flotantes que recollen e expulsan a auga.
Obra: A’Bodega (ou como vivir nunha antiga adega de pedra)
Emprazamento: Doade, Ribeira Sacra (Lugo, Galicia, España)
Autores: Cubus, Taller d’Arquitectura (Estel Ortega Vázquez e David Pou van den Bossche, arquitectos)
Empresas: Constructor Javier López, Carpinteria Conde
Fotografía: Adrià Goula | Antonio Rodríguez Álvarez | Estel Ortega
+ cubusarquitectura.com
[:en]
Sausages, hams, straw, cows and wine.
The ancient warehouses of the Ribeira Sacra were (and they are) heterogeneous spaces linked to the housing where there develop the activities of the local economy, for what it is habitual to meet sets of several constructions of stone where all kinds of uses coexists: there remain the sausages of slaughter, the oregano, the wine of the vintage and the unmatured brandy. One guards the straw and one arranges the cattle of pasture.
A’Bodega.
A former warehouse recovers to rehabilitate her integrally in a new housing. The initial volume consists of two bodies: one of two plants that was receiving the palleira and a second of ground floor that was integrating the court and the warehouse. Both they are semiburied against a’carreira in the front west and are opened for this one on the landscape. This way, the project departs from three premises:
– Respecting the initial volume and the local architecture. The people is harmonic: constructions of stone and the green existing one (of pasture and savage) are in balance. The offer joins this context getting accommodated to the limits of the existing walls. Also there join the values of the local architecture (volumes of stone it dries tectonic, of few perforations) without resigning his own language.
– The local materials. The materiality is based on the creation of a framework of existing stone (for the cover there recovers slate of a former house) and the wood. The rest consists of traditional construction to work in agreement to the knowledge of the local builder.
– The light, the ventilation and the sights. Having in it counts the previous premises and given the difficult conditions of the preexistence it was necessary to guarantee a few conditions of air and light to provide with the necessary comfort to the housing, but especially it was necessary to achieve that the house enjoys the landscape.
The house without windows.
This way it is since like her the people of the village has baptized. The alias explains very well the strategy of emptyings that has appeared to offset the initial situation of the principal, semiburied volume and with one it was squeaking of great width. By means of the perforation of the corners they believe courts that establish diagonal relations that guarantee interior and visual elongated lighting, crossed ventilation. Likewise this strategy defines the hollows in front as emptyings, and not as conventional windows, giving an appearance of tectonic house, without windows, but establishing a relation it continues of the interior with the exterior landscape, which penetrates.
Water down out.
To guarantee the correct evacuation of the water of rain, the cover works as a system where earrings, eaves and a series of channels perimetrales expel the water. One works with the wrought sanitary one and floating pavements that gather and expel the water.
Obra: A’Bodega (or as living in a former warehouse of stone)
Emplazamiento: Doade, Ribeira Sacra (Lugo, Galicia, Spain)
Authors: Cubus, Taller d’Arquitectura (Estel Ortega Vázquez andy David Pou van den Bossche, architects)
Empresas: Constructor Javier López, Carpinteria Conde
Photography: Adrià Goula | Antonio Rodríguez Álvarez | Estel Ortega
+ cubusarquitectura.com
[:]

































