[:es]http://vimeo.com/38625276
Ruptura Silenciosa. Intersecções entre a arquitectura e o cinema. Portugal, 1960-1974. El periodo entre 1960 y 1974 en Portugal fue marcado, no sólo por relevantes acontecimientos históricos, como la guerra colonial, la emigración masiva, agitaciones políticas y un vasto proceso de urbanización, pero también por la emergencia de movimientos en el cine y en la arquitectura que cambiaron el paisaje cultural de los últimos cincuenta años. Los Verdes Anos de Paulo Roca estrenó en 1963 marcando el inicio del Cine Nuevo y la aparición de un nuevo tipo de espacio en el cine portugués, recentrándolo en el paisaje urbano y abandonando la visión predominantemente ruralista del ambiente cultural de mediados del s. XX. Belarmino (Fernando Lopes, 1964) y O Pão (Manoel de Olivo, 1964) confirmarán esta tendencia. A la vez, un innovador abordaje de la arquitectura estaba siendo llevada a cabo por una nueva generación de arquitectos.
En el Norte, Távora y Siza, bajo influencia del Interrogatorio a la Arquitectura Popular Portuguesa y a través de obras como la Quinta da Conceição, la Casa de Chá y la Piscina de Leça da Palmeira, tuvieron un papel céntrico en la crítica al movimiento moderno, acompañando, o aún anticipando, lo que se discutía internacionalmente.
[:gl]http://vimeo.com/38625276
Ruptura Silenciosa. Intersecções entre a arquitectura e o cinema. Portugal, 1960-1974. O periodo entre 1960 e 1974 en Portugal foi marcado, non só por relevantes acontecementos históricos, como a guerra colonial, a emigración masiva, axitacións políticas e un vasto proceso de urbanización, pero tamén pola urxencia de movementos no cine e na arquitectura que cambiaron a paisaxe cultural dos últimos cincuenta anos. Os Verdes Anos de Paulo Roca estreou en 1963 marcando o inicio do Cine Novo e a aparición dun novo tipo de espazo no cine portugués, recentrándolo na paisaxe urbana e abandonando a visión predominantemente ruralista do ambiente cultural de mediados do s. XX. Belarmino (Fernando Lopes, 1964) e Ou Pãou (Manoel de Olivo, 1964) confirmarán esta tendencia. Á vez, un innovador abordaje da arquitectura estaba sendo levada a cabo por unha nova xeración de arquitectos.
No Norte, Távora e Siza, baixo influencia do Interrogatorio á Arquitectura Popular Portuguesa e a través de obras como a Quinta dá Conceiçãou, a Casa de Chá e a Piscina de Leça dá Palmeira, tiveron un papel céntrico na crítica ao movemento moderno, acompañando, ou aínda anticipando, o que se discutía internacionalmente.
[:en]http://vimeo.com/38625276
Silent Rupture. Intersections between architecture and film. Portugal, 1960-1974. The period between 1960 and 1974 in Portugal was marked not only by relevant historical events, such as colonial wars, massive emigration, political upheaval and a vast urbanization process, but also with the emergence of movements in film and architecture that changed the cultural landscape over the last fifty years. Os Verdes Anos by Paulo Rocha premiered in 1963 marking the beginning of the Cinema Novo movement and the upsurge of a new type of space in Portuguese cinema, re-centring film in the urban landscape and abandoning a rural vision predominant in mid-twentieth century Portugal’s cultural environment. Belarmino (Fernando Lopes, 1964), or O Pão (Manoel de Oliveira, 1964) will confirm this new trend. At the same time a new approach to architecture was under way by a young generation of architects.
In the north, Távora and Siza, under the influence of the Inquiry on Portuguese Popular Architecture and through buildings like Leça da Palmeira’s Quinta da Conceição, Tea House and Swimming Pool had a central role in questioning the legacy of the modern movement, following, or even anticipating, what was being discussed internationally.
[:]




