“Los escritos de este libro surgen del pesimismo que me despierta el optimismo pueril de este tiempo, ese acobardamiento ante las incertidumbres que lleva a aferrarse a cualquier espejismo de salvación. Desde una mirada personal. Con la voluntad de señalar lo que parece ir mal sin ninguna intención moralista sino de poner el ojo ahí donde considero que las cosas claramente no funcionan o parecen ser falacias.
Quisiera que este libro se viera como una insistencia en reaccionar a las enclenques hegemonías y fes de una época.
Todas las opiniones que aquí presento prefieren equivocarse a adherirse ciegamente a nada o a la nada. Quieren afirmar que una actitud crítica sirve para desestabilizar, romper inercias, destruir mitos, poner patas arriba cualquier supuesto, para así poder permitir una discusión franca, libre en lo posible de ataduras y prebendas, y constructiva”.
Fredy Massad, Extracto del prólogo de La viga en el ojo.
El libro contiene cuarenta artículos, estructurados en seis secciones, que presentan reflexiones en torno a protagonistas y fenómenos que han estado definiendo las dinámicas arquitectónicas de la última década, entre 2008 y 2015.
El propósito del volumen es de hecho poner de manifiesto cómo la pleitesía al star-system y la idolatría al ícono han dañado al pensamiento de la arquitectura, vaciándolo y anulando la necesidad de criterios con los que sustentar reflexiones y debates, un estado que la actual recesión ha agravado aún más profundamente.
«Escritos desde la convicción de que la crítica sobre la arquitectura oscila entre la nostalgia y la farsa, de que las imposturas se han convertido en marcas de identidad, estos textos surgen de la resistencia a aceptar ese estado de cosas impuesto por el flujo de lo veloz y lo banal como única posibilidad»,
explica Fredy Massad desde la cubierta de este volumen.
“Os escritos deste libro xorden do pesimismo que me esperta o optimismo pueril deste tempo, ese acovardamento ante as incertezas que leva a aferrarse a calquera espellismo de salvación. Dende unha mirada persoal. Coa vontade de sinalar o que parece ir mal sen ningunha intención moralista senón de poñer o ollo aí onde considero que as cousas claramente non funcionan ou parecen ser falacias.
Quixera que este libro se vise como unha insistencia en reaccionar ás débiles hexemonías e fes dunha época.
Todas as opinións que aquí presento prefiren equivocarse a adherirse cegamente a nada ou á nada. Queren afirmar que unha actitude crítica serve para desestabilizar, romper inercias, destruír mitos, poñer patas arriba calquera suposto, para así poder permitir unha discusión franca, libre no posible de ataduras e prebendas, e construtiva”.
Fredy Massad, Extracto do prólogo de A viga no ollo.
O libro contén corenta artigos, estruturados en seis seccións, que presentan reflexións en torno a protagonistas e fenómenos que estiveron a definir as dinámicas arquitectónicas da última década, entre 2008 e 2015.
O propósito do volume é de feito poñer de manifesto como a obediencia ao star-system e a idolatría ao ícono danaron ao pensamento da arquitectura, baleirándoo e anulando a necesidade de criterios cos que sustentar reflexións e debates, un estado que a actual recesión agravou aínda máis profundamente.
«Escritos dende a convicción de que a crítica sobre a arquitectura oscila entre a nostalxia e a farsa, de que as imposturas se converteron en marcas de identidade, estes textos xorden da resistencia a aceptar ese estado de cousas imposto polo fluxo do veloz e o banal como única posibilidade»,
explica Fredy Massad dende a cuberta deste volume.
“The writings of this book arise from the pessimism that wakes up the puerile optimism of this time, this acobardamiento before the uncertainties that it leads to sticking to any mirage of salvation. From a personal look. With the will to indicate what seems moralist goes unlikely without any intention but of putting the eye there where I think that the things clearly do not work or seem to be deceits.
It wanted that this book was seen as an insistence in reacting to the sickly persons hegemonías and fes of an epoch.
All the opinions that here I present prefer being wrong to sticking fast blind to nothing or to nothing. They want to affirm that a critical attitude serves to destabilize, to break inertias, to destroy myths, to put topsy-turvy any supposition, to be able like that to allow a discussion Franc, free in the possible of ties and prebends, and constructive”.
Fredy Massad, Extract of the prologue of La viga en el ojo.
The book contains forty articles structured in six sections, which present reflections concerning protagonists and phenomena that have been defining the architectural dynamics of last decade, between 2008 and 2015.
The intention of the volume is of fact to reveal how the homage to the star-system and the idolatry to the icon they have damaged to the thought of the architecture, it emptying and annulling the need of criteria with which to sustain reflections and debates, a condition that the current recession has aggravated furthermore deeply.
«Writings from the conviction of which the critique on the architecture ranges between the nostalgia and the farce, of which the deceits have turned into brands of identity, these texts arise from the resistance to accept this state of affairs imposed by the flow of the fast thing and the banal thing as the only possibility»,
Fredy Massad explains from the cover of this volume.





