Inicioartículos¿La crisis como oportunidad? Cuento de verano | Cristina García-Rosales¿A crise como...

[:es]¿La crisis como oportunidad? Cuento de verano | Cristina García-Rosales[:gl]¿A crise como oportunidade? Conto de verán | Cristina García-Rosales[:en]The crisis like opportunity? Summer story | Cristina García-Rosales[:]

[:es]

Crisis era una niña gordezuela. Había nacido en el año 2008 y tenía muchos padres: los hermanos Lethman, eran dos de ellos, varios grandes bancos o mejor dicho grupos bancarios nacionales e internacionales -como el Stanley Morgan, el Chase Manhattan Bank o el Santander- eran otros, y por supuesto, estaban las multinacionales eléctricas, químicas, farmacéuticas o agro-alimentarias, las militares y de fabricación de armas, quienes habían favorecido su nacimiento, implantando distintas y malignas semillas, todas ellas en el interior de una enorme meretriz alemana llamada Ángela. Los diferentes padres, machistas y retrógrados, y la escasamente maternal madre, habían creado una preciosa pero malvada retoña que iba engordando a ojos vistas durante el verano de 2012.

Crisis tenía muchas hermanas. Una de ellas era Oportunidad, algo más inquieta y mayor. En vez de jugar con sus muñecos -como hacía malignamente Crisis- provocando que se reunieran en manifestaciones y protestas, ante el recorte que les hacia de los pelos, miembros y otros elementos necesarios para su felicidad, Oportunidad les reunía y les daba ideales, falsos, eso sí, con lo que estaba cayendo. Pero ideales, al fin y al cabo, que siempre se agradecen. Y les hacía soñar.

por nochesininsomnio.blogspot.com.es

Por eso su madre la decía con frecuencia, «Crisis, hija, intenta ser como Oportunidad». De ahí ha quedado la frase la crisis como oportunidad que tanto daño hace, porque aunque los ideales son necesarios, primero habría que cambiar algunas cosa desde su raíz.

Tenía un hermanastro llamado Riesgo. Se pasaba el día jugando a la bolsa y especulando, con lo que provocaba subidas y bajadas repentinas de humor de su prima favorita, por todos conocida como la Prima de Riesgo. La Prima de Riesgo, coleccionaba puntos básicos, y cuantos más acumulaba, más nerviosos se ponían  todos los desheredados del país. Lo hacía para fastidiar, claro, jugando en el Mercado de Valores, que era como un gran parque (nunca mejor dicho) pero lleno de sapos, culebras, escorpiones y hienas.

Otro hermano de Crisis se llamaba Rescate. Rescate había sido un gran lector de Julio Verne y de Salgari y le gustaba rescatar a la chica más bella perseguida por ladrones y bandidos. En este cuento, le han metido de protagonista principal. Pero no entiende nada. Ni de números, ni de economía, ni de finanzas, ni por supuesto se entiende con la Prima de Riesgo ni con el Interés de la Deuda. La Deuda, hermana de la madre de la Crisis (la madre de todas las madres…). tiene como interés principal el adeudar, como su nombre lo indica, aunque quisiera tener otros intereses más sencillos, más de andar por casa.

Fotografía: Cristina García-Rosales

Todo esto iba ocasionando, poco a poco, una rebelión de los muñecos con los que nuestros protagonistas jugaban. Rebelión pacífica pero contundente al notar la falta de delicadeza con que eran tratados, así como las mentiras constantes que unos y otros les contaban.

Esto ocurría en el verano del 2012. Y yo, espectadora de esta singular historia, no he podido por menos de comenzar este cuento que no tengo ni idea de cual va a ser su final….

(Continuará)

Verano | Fotografía: Cristina García-Rosales

Cristina García-Rosales. arquitecta
madrid. julio 2012[:en]

Crisis was a girl gordezuela. It had born in the year 2008 and had many parents: the brothers Lethman, were two of them, several big banks or rather bank national and international groups – as the Stanley Morgan, the Chase Manhattan Bank or the Santander – were different, and certainly, there were the electrical, chemical, pharmaceutical or food-processing multinationals, the military men and of manufacture of weapon, who had favored his birth, implanting different and malignant seeds, all of them inside an enormous German prostitute called Ángela. The different parents, machists and reactionaries, and the scantily maternal mother, had created a precious but wicked retoña who was putting on weight visibly during the summer of 2012.

Crisis had many sisters. One of them was Opportunity, something more anxious and major. Instead of playing with his dolls – since it was doing malignantly Crisis – provoking that were meeting in manifestations and protests, before the cut that towards of the hair, members and other elements necessary for his happiness, Opportunity was assembling them and was giving them ideal, false, it yes, with what it was falling down. But ideal, in the end, that always are grateful. And it was making them dream.

by nochesininsomnio.blogspot.com.es

Because of it his mother was saying it often, «Crisis, daughter, tries to be like An Opportunity». Of there the phrase has stayed the crisis like opportunity that so much I damage does, because though the ideal ones are necessary, first there would be necessary to change some thing from his root.

It had a step-brother called Risk. The day was passing playing the stock market and speculating, with what was provoking raises and sudden descents of humor of his favorite premium, for all known as the Premium for risk. The Premium for risk, it was collecting basic points, and all those more it was accumulating, more nervous they were putting on all the disinherited ones of the country. It was doing it to bother, clearly, playing on the Stock market, which was like a great park (never rather) but I fill of toads, snakes, scorpions and hyenas.

Another brother of Crisis was called A Rescue. Rescue had been a great reader of Julio Verne and of Salgari and he liked to rescue the most beautiful girl chased by thieves and bandits. In this story, they have put him of principal protagonist. But he does not understand anything. Not either of numbers, or of economy, or of finance, certainly he does not even understand himself either with the Premium for risk or with the Interest of the Debt. The Debt, sister of the mother of the Crisis (the mother of all the mothers …). It has as principal interest become related by marriage, as his name it indicates it, though it should to have other simpler interests, more of walking for house.

Photography: Cristina García-Rosales

All that was causing, little by little, a revolt of the dolls with which our protagonists were playing. Pacific but forceful revolt on having noticed the lack of sensitivity with which they were treated, as well as the constant lies that some and others were telling them.

Esto ocurría en el verano del 2012. Y yo, espectadora de esta singular historia, no he podido por menos de comenzar este cuento que no tengo ni idea de cual va a ser su final….

(To be continue)

Summer | Photography: Cristina García-Rosales

Cristina García-Rosales. architect

madrid. july 2012

[:gl]

Crise era unha pícara gordezuela. nacera no ano 2008 e tiña moitos pais: os irmáns Lethman, eran dous deles, varios grandes bancos ou mellor devandito grupos bancarios nacionais e internacionais -como o Stanley Morgan, o Chase Manhattan Bank ou o Santander- eran outros, e por suposto, estaban as multinacionais eléctricas, químicas, farmacéuticas ou agro-alimentarias, as militares e de fabricación de armas, quen favoreceran o seu nacemento, implantando distintas e malignas sementes, todas elas no interior dunha enorme meretriz alemá chamada Ángela. Os diferentes pais, machistas e retrógrados, e a escasamente maternal nai, crearan unha preciosa pero malvada retoña que ía engordando de xeito claro durante o verán de 2012.

Crisis tiña moitas irmás. Unha delas era Oportunidade, algo máis inqueda e maior. En vez de xogar cos seus bonecos -como facía malignamente Crisis- provocando que se reunisen en manifestacións e protestas, ante o recorte que lles cara a dos pelos, membros e outros elementos necesarios para a súa felicidade, Oportunidade reuníalles e dáballes ideais, falsos, iso si, co que estaba a caer. Pero ideais, á fin e ao cabo, que sempre se agradecen. E facíaos soñar.

por nochesininsomnio.blogspot.com.es

Por iso a súa nai dicíaa con frecuencia, «Crise, filla, intenta ser como Oportunidade». De aí quedou a frase a crise como oportunidade que tanto dano fai, porque aínda que os ideais son necesarios, primeiro habería que cambiar algunhas cousa dende a súa raíz.

Tiña un medio irmán chamado Risco. Pasábase o día xogando á bolsa e especulando, co que provocaba subas e baixadas repentinas de humor da súa prima favorita, por todos coñecida como a Prima de Risco. A Prima de Risco, coleccionaba puntos básicos, e cantos máis acumulaba, máis nerviosos poñíanse todos os desherdados do país. Facíao para amolar, claro, xogando no Mercado de Valores, que era como un gran parque (nunca mellor dito) pero cheo de sapos, cobras, escorpións e hienas.

Outro irmán de Crisis chamábase Rescate. Rescate fora un gran lector de Julio Verne e de Salgari e gustáballe rescatar a rapaza máis bela perseguida por ladróns e bandidos. Neste conto, metérono de protagonista principal. Pero non entende nada. Nin de números, nin de economía, nin de finanzas, nin por suposto se entende coa Prima de Risco nin co Interese da Débeda. A Débeda, irmá da nai da Crise (a nai de todas as nais…). ten como interese principal deber, como o seu nome o indica, aínda que quixese ter outros intereses máis sinxelos, máis de andar por casa

Fotografía: Cristina García-Rosales

Todo isto ía ocasionando, pouco a pouco, unha rebelión dos bonecos cos que os nosos protagonistas xogaban. Rebelión pacífica pero contundente ao notar a falta de delicadeza con que eran tratados, así como as mentiras constantes que uns e outros lles contaban.

Isto acontecía no verán do 2012. E eu, espectadora desta singular historia, non puiden por menos de comezar este conto que non teño nin idea de cual vai ser o seu final….

(Continuará)

Verán | Fotografía: Cristina García-Rosales

Cristina García-Rosales. arquitecta

madrid. xullo 2012

[:]

Cristina García-Rosales
Cristina García-Rosaleshttps://arquiplaneo.wixsite.com/arquiplaneo
Soy arquitecta (1980). Mis proyectos son muy diversos. En 1995 fundo el grupo La Mujer Construye, en el que ocupo la Presidencia. Con LMC he realizado diversas actividades, entre ellas la coordinación de Encuentros en Alcalá y Madrid y la edición de libros y catálogos de las exposiciones. He participado en más de 250 conferencias, debates, seminarios y congresos, tanto nacionales como internacionales y he comisariado y diseñado la exposición "Construir desde el Interior”, 75 obras realizadas por mujeres. Estoy escribiendo mi tesis doctoral "Aino Marsio Aalto, arquitecta finlandesa".
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS