[:es]

¿Ha muerto la arquitectura? Tras la era de la arquitectura del espectáculo, ¿es posible comenzar de nuevo? Hoy, cuando la virtualidad se cobra innumerables víctimas en forma de almas sin cuerpo, la realidad que ofrece la arquitectura nos brinda un asidero firme en ese descenso irrefrenable hacia lo inmaterial. La arquitectura nos permite sentir una especial continuidad con el mundo. Al hacernos conscientes de los hechos elementales de la vida o al mostrar la mera relación con el universo, la arquitectura se hace presente.
Pocos “bocados de realidad” pueden ser saboreados a lo largo de un día, pero todavía sentimos la necesidad de volver a casa tras una larga jornada delante de trillones de unos y ceros retroiluminados a sesenta hertzios. Como un charco que fuerza nuestros pasos y con algo de fastidio nos obliga a saltarlo, lo real nos estimula como vivencia. La arquitectura y la ciudad se han convertido en el penúltimo refugio de la realidad, un reducto donde sentirse vivo: esa es la arquitectura que la vida reclama.
Tal vez la arquitectura deje de ser necesaria cuando ya no ofrezca lo que Sartre llamaba “alegría estética”, es decir, un especial tipo de placer que recibe el hombre al perfeccionarse conociendo lo que le rodea y a sí mismo. Pero aún no ha llegado ese tiempo sin alegrías. Este libro de Santiago de Molina es una invitación a comprobar que el campo de acción más propio de la arquitectura es precisamente el hombre en su cotidianeidad. Que la arquitectura tiene mucho futuro. Que, por supuesto, sigue habiendo hambre de arquitectura, pero de una arquitectura real.
Santiago de Molina es arquitecto y educador. Premio extraordinario de Doctorado, compagina sus labores docentes con el trabajo en su oficina de arquitectura. Su obra construida ha sido seleccionada en la Bienal de Arquitectura y Urbanismo Española 2013. Ha publicado los libros Arquitectos al margen y Collage y Arquitectura, seleccionado éste último en los premios FAD de Arquitectura y Crítica 2015. En Ediciones Asimétricas ha publicado el título Múltiples estrategias de la arquitectura.
[:gl]

Morreu a arquitectura? Tras a era da arquitectura do espectáculo, é posible comezar de novo? Hoxe, cando a virtualidade cóbrase innumerables vítimas en forma de almas sen corpo, a realidade que ofrece a arquitectura bríndanos un asidero firme nese descenso irrefreable cara ao inmaterial. A arquitectura permítenos sentir unha especial continuidade co mundo. Ao facernos conscientes dos feitos elementais da vida ou ao mostrar a mera relación co universo, a arquitectura faise presente.
Poucos “bocados de realidade” poden ser saboreados ao longo dun día, pero aínda sentimos a necesidade de volver a casa tras unha longa xornada diante de trillones duns e ceros retroiluminados a sesenta hertzios. Como un charco que forza os nosos pasos e con algo de amolo obríganos a saltalo, o real estimúlanos como vivencia. A arquitectura e a cidade convertéronse no penúltimo refuxio da realidade, un reduto onde sentirse vivo: esa é a arquitectura que a vida reclama.
Quizáis a arquitectura deixe de ser necesaria cando xa non ofreza o que Sartre chamaba “alegría estética”, é dicir, un especial tipo de pracer que recibe o home ao perfeccionarse coñecendo o que lle rodea e a si mesmo. Pero aínda non chegou ese tempo sen alegrías. Este libro de Santiago de Molina é unha invitación para comprobar que o campo de acción máis propio da arquitectura é precisamente o home no seu cotidianeidade. Que a arquitectura ten moito futuro. Que, por suposto, segue habendo fame de arquitectura, pero dunha arquitectura real.
Santiago de Molina eé arquitecto e educador. Premio extraordinario de Doutoramento, compaxina os seus labores docentes co traballo na súa oficina de arquitectura. A súa obra construída foi seleccionada na Bienal de Arquitectura e Urbanismo Española 2013. Publicou os libros Arquitectos a marxe e Collage e Arquitectura, seleccionado este último nos premios FAD de Arquitectura e Crítica 2015. En Edicións Asimétricas publicou o título Múltiples estratexias da arquitectura.
[:en]

Has architecture died? After the age of the architecture of the spectacle, is it possible to begin again? Today, when the virtuality recovers innumerable victims in the shape of souls without body, the reality that offers the architecture offers to us a firm handle in this unrestrained decrease towards the immaterial thing. The architecture allows us to feel a special continuity with the world. On having made ourselves conscious of the elementary facts of the life or on having showed the mere relation with the universe, the architecture becomes present.
Few «morsels of reality» can be savoured throughout one day, but still we feel the need to come back home after a long day in front of trillions of some and zeros retroiluminados to sixty hertzes. As a puddle that forces our steps and with something of nuisance it forces us to jump it, the royal thing stimulates us as experience. The architecture and the city have turned into the penultimate refuge of the reality, a redoubt where to feel alive: this it is the architecture that the life claims.
Maybe the architecture stops being necessary when already it does not offer what Sartre was calling a » aesthetic happiness «, that is to say, a special type of pleasure that the man receives on having be perfected knowing what him makes a detour and to yes same. But still this time has not come without happy moments. This Santiago de Molina’s book is an invitation to verify that the most own field of action of the architecture is precisely the man in his ordinariness. That the architecture has very much future. That, certainly, there continues being hunger of architecture, but of a royal architecture.
Santiago de Molina is an architect and educator. Extraordinary prize of Doctorate, he reconciles his educational labors with the work in his office of architecture. His constructed work has been selected in the Spanish Biennial show of Architecture and Urbanism 2013. He has published the books Architects to the margin and Collage and Architecture, selected the latter in the prizes FAD of Architecture and Critique 2015. In Asymmetric Editions the title has published Multiple strategies of the architecture.
[:]




