InicioartículosLa batalla cotidiana | Miguel Ángel Díaz Camacho

La batalla cotidiana | Miguel Ángel Díaz Camacho

[:es]

Foto MADC. Edificio de Juzgados, Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986
Edificio de Juzgados, Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986 | Foto MADC

En ocasiones un fragmento esconde las trazas de la totalidad. La vibración del adoquinado, la diversidad de sus escamas, el brillo de la luz rasante sobre el perfil quebrado de todas y cada una de las piezas, el suelo representa de alguna manera el territorio de toda la ciudad, el suelo como conjunto de pisadas, el país como una amalgama de pies. Sin embargo esta imagen se presenta ante nosotros como una contradicción, pues los adoquines no forman parte de pavimento alguno.

En la imagen el suelo vuelve y se transforma en pared, la calle se convierte entonces en cauce y el lecho de las aceras alcanza la altura adecuada ante nuestra mirada. Sobre la urbanización expandida como envés de una arquitectura simétricamente desplegada, una envolvente ligera se separa elegantemente mediante una junta de aire, una linea de sombra, un vacío como elemento de articulación entre la afanosa solidez del pavimento y la altiva delicadeza de la membrana. Si se observa con detenimiento, el panel superior de chapa muestra una abolladura, una señal certera de su fragilidad, un distintivo que recuerda y explica su posición elevada sobre la orilla de la aceras. Sellos de calidad que solo el tiempo puede otorgar.

La arquitectura se presenta cada día a la contienda de lo cotidiano; escribiremos su biografía desde la fricción permanente con nuestras acciones y maniobras. Un fragmento de la batalla podría esconder las trazas de la totalidad. La soledad de la abolladura, su estoicismo, su pequeña presencia circunstancial nos muestra la energía contenida en nuestras calles, las fuerzas detonantes de la metrópoli, la virulencia de uno solo de sus proyectiles. La presencia protectora de los adoquines justifica la tersura fría de la chapa, su arrogancia metálica, su certidumbre más allá de los impactos de la vida, más allá de la batalla cotidiana.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doctor Arquitecto
Madrid. Enero 2015.
Autor de Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos

[:gl]

Foto MADC. Edificio de Juzgados, Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986
Edificio dos Xulgados, Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986 | Foto MADC

En ocasións un fragmento esconde as trazas da totalidade. A vibración do empedrado, a diversidade das súas escamas, o brillo da luz rasante sobre o perfil crebado de todas e cada unha das pezas, o chan representa dalgunha maneira o territorio de toda a cidade, o chan como conxunto de pisadas, o país como unha amálgama de pés. Con todo esta imaxe preséntase ante nós como unha contradición, pois as lastras non forman parte de pavimento algún.

Na imaxe o chan volve e transfórmase en parede, a rúa convértese entón en canle e o leito das beirarrúas alcanza a altura adecuada ante a nosa mirada. Sobre a urbanización expandida como envés dunha arquitectura simétricamente despregada, unha envolvente lixeira sepárase elegantemente mediante unha xunta de aire, unha linea de sombra, un baleiro como elemento de articulación entre a afanosa solidez do pavimento e a altiva delicadeza da membrana. Se se observa con detemento, o panel superior de chapa mostra unha abolladura, un sinal certeiro da súa fraxilidade, un distintivo que lembra e explica a súa posición elevada sobre a beira da beirarrúas. Selos de calidade que só o tempo pode outorgar.

A arquitectura preséntase cada día á contenda do cotián; escribiremos a súa biografía desde a fricción permanente coas nosas accións e manobras. Un fragmento da batalla podería esconder as trazas da totalidade. A soidade da abolladura, a súa estoicismo, a súa pequena presenza circunstancial móstranos a enerxía contida nas nosas rúas, as forzas detonantes da metrópole, a virulencia dun só dos seus proxectís. A presenza protectora das lastras xustifica a tersura fría da chapa, a súa arrogancia metálica, a súa certidumbre máis aló dos impactos da vida, máis aló da batalla cotiá.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto
Madrid. Xaneiro 2015.
Autor de Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos

[:en]

Foto MADC. Edificio de Juzgados, Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986
Courthouse Building , Zaragoza. Alejandro de la Sota 1986 | Photo MADC

In occasions a fragment hides the traces of the totality. The vibration of the paved one, the diversity of his scales, the sheen of the low light on the broken profile of each and every of the pieces, the soil represents somehow the territory of the whole city, the soil as set of trodden, the country as an amalgam of feet. Nevertheless this image appears before us as a contradiction, since the cobbles do not form a part of any pavement.

In the image the soil returns and transforms in wall, the street turns then into riverbed and the bed of the sidewalks reaches the height adapted before our look. On the urbanization expanded as back of a symmetrically unfolded architecture, the surrounding light one separates elegantly by means of an air meeting, a line of shade, an emptiness as element of joint between the eager solidity of the pavement and the haughty sensitivity of the membrane. If it is observed thoroughly, the top panel of sheet shows a dent, an accurate sign of his fragility, a badge that remembers and explains his position raised on the shore of you her steel. Qualit stamps that alone the time can grant.

The architecture appears every day to the contest of the daily thing; we will write his biography from the permanent friction with our actions and maneuvers. A fragment of the battle might hide the traces of the totality. The loneliness of the dent, his stoicism, his small circumstantial presence shows us the energy contained in our streets, the explosive forces of the metropolis, the virulence of the alone one of his missiles. The protective presence of the cobbles justifies the cold smoothness of the sheet, his metallic arrogance, his certainty beyond the impacts of the life, beyond the daily battle.

Miguel Ángel Díaz Camacho. PhD Architect
Madrid. January 2015.
Author of Parráfos de arquitectura. #arquiParrafos

[:]

Miguel Ángel Díaz Camacho
Miguel Ángel Díaz Camachohttps://madc.xyz/
Es doctor arquitecto y actual presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura. Delegado del Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España (CSCAE) en el Consejo Europeo de Arquitectos, Architects Council of Europe (ACE). Socio fundador en MADC Arquitectos, compañía establecida en Madrid que ha recibido numerosos premios en concursos nacionales e internacionales. Investigador y profesor universitario, su filosofía de trabajo y pensamiento teórico han sido ampliamente desarrollados en publicaciones como “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (Ediciones Asimétricas, 2016) o “Arquitectura y Cambio Climático” (Fundación Arquia, 2018). En la actualidad desarrolla proyectos de arquitectura y urbanismo en España y Noruega.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS