O espazo publico como campo de batalla | Javier Mozas

5 (100%) 1 vote

La filósofa Hannah Arendt (1906-1975)
A filósofa Hannah Arendt (1906-1975)

O espazo público era para Hannah Arendt, 1906-1975, un lugar para a Acción.1 Arendt defendía que a democracia era preciso exercela na esfera pública, non valía con practicala no espazo privado do fogar.

A acción ten dous recursos ben diferentes: un pacífico e outro violento. O da Palabra e o da Batalla; isto é, o Discurso e a Guerra.

O movemento Indignez-vous é unha protesta que se enrosca ao redor dunha charla sen fin. As acampadas, concentracións, manifestacións, quedadas e sentadas dos últimos movementos cidadáns en cidades europeas exercitan a palabra e poñen en práctica unha forma de acción que vai atopando o seu sitio no espazo público dos países democráticos.

Está baseada no uso da linguaxe. Os movementos de ocupación de rúas e prazas inspiradas no Movemento 15 M, conscientes da súa influencia pola visibilidade social das súas reivindicacións, son unha forma de loita pacífica que reclama, desde o espazo público, un maior control político sobre o poder absoluto dos mercados financeiros. Con todo, as revoltas do norte de África pasaron da reclamación á acción, e mesmo á guerra, como medio para conseguir os seus obxectivos, ante a ineficacia da palabra.

En la red se puede encontrar esta foto interactiva con la ocupación del espacio público de la plaza Tahrir en el centro de El Cairo. Febrero de 2011 | Fuente: bbc.co.uk
Na rede pódese atopar esta foto interactiva coa ocupación do espazo público da praza Tahrir no centro do Cairo. Febreiro de 2011 | Fonte: bbc.co.uk

Tanto o discurso, como a guerra teñen lugar no espazo público, onde a ausencia de límites físicos dá pé á expresión de accións reivindicativas. Na esfera pública calquera cousa pode suceder, porque é pola súa propia natureza continxente. As consecuencias da acción, desenvolvida con liberdade no espazo público, son ilimitadas, incontrolables, irreversibles, e imprevistas.

Pero o espazo público que acolle a acción reivindicativa non pode ser un espazo calquera, ten que ser simbólico. Ten que ser luminoso: porta do Sol, poderoso: place da Bourse, Wall street, Parliament square, Saint Paul –o poder do diñeiro, da política ou da Igrexa-, ou libre: Midan Tahrir, -praza da Liberación-, Liberty Praza Park…, aínda que xa nin sequera nesta praza da Liberdade, onde tiveron lugar as últimas reivindicacións en Manhattan, pertence á colectividade.

Trátase dunha praza de uso público, pero de propiedade privada, denominada agora Zuccotti Park, en honra ao presidente da empresa propietaria e antigo responsable da New York City Planning Commission.

Contrapublicidad gráfica. Cartel de la organización Adbusters con motivo de Occupy Wall Street. Septiembre de 2011
Contrapublicidad gráfica. Cartel da organización Adbusters con motivo de Occupy Wall Street. Setembro de 2011

Javier Mozas, arquitecto, a+t research group
Vitoria-Gasteiz, decembro 2011

Notas.

Hannah Arendt. A esfera pública. O común. A Condición Humana. Editorial Paidós. Surcos 15. 2005

Texto completo publicado orixinalmente en Strategy and tactics in public space.

Arquivado en: artigos, Aurora Fernández Per - Javier Mozas

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,