IniciocapturasarquitectosArquitectos de campos de concentración | Jorge GorostizaArquitectos de campos de concentración...

[:es]Arquitectos de campos de concentración | Jorge Gorostiza[:gl]Arquitectos de campos de concentración | Jorge Gorostiza[:en]Concentration camp architects | Jorge Gorostiza[:]

[:es]

Arquitectos de campos de concentración Jorge Gorostiza

Hoy cuando crece el racismo, apoyado por grupos y partidos políticos que se aprovechan del odio para conseguir adeptos y votos, hoy es fundamental recordar lo que sucedió y nadie podía creer que estaba ocurriendo, porque no se podía concebir que gente educada, perteneciente a un país avanzado, culto y europeo, ni cualquier ser humano, fuera capaz de concebir y realizar una máquina de asesinar tan monstruosa como los campos de concentración.

Hoy cuando se escribe sobre cineastas y arquitectos, como «Leni» RiefenstahlAlbert Speer, con benevolencia e incluso con admiración, no hay que olvidar que ellos y varios miles de personas más fueron culpables por acción o por omisión de este horror, que asesino a millones de personas, solo por pertenecer a una raza o tener unas creencias políticas determinadas, pero no se puede olvidar que en la actualidad otros pueden (¿podemos?) ser igualmente culpables de la situación actual.

Hay que ver otra vez el magnífico el cortometraje Noche y niebla, dirigido por Alain Resnais en 1955, en el que se habla de la responsabilidad de muchos profesionales, entre ellos los arquitectos, algunos antiguos estudiantes de la Bauhaus:

«Un campo de concentración se construye como un estadio o un gran hotel: con los inversores, estimaciones, con la competencia y sin duda, algún que otro soborno. No hay ningún estilo específico, se deja a la imaginación. Estilo alpino, estilo garaje, estilo japonés, sin estilo…

Los arquitectos diseñan tranquilamente las puertas destinadas a franquearse una sola vez. Mientras tanto, Burger, un obrero alemán; Stern, un estudiante judío en Amsterdam; Schmulski, un comerciante en Cracovia; y Anette, una estudiante en Burdeos, se ocupan de su vida cotidiana, sin saber que a mil kilómetros de sus casas ya tienen una plaza asignada.

Y el día que sus bloques están acabados, lo único que falta, son ellos».

¿Habrá hoy plazas asignadas?

Jorge Gorostiza, Doctor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, julio 2018
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad

[:gl]

Arquitectos de campos de concentración Jorge Gorostiza

Hoxe cando crece o racismo, apoiado por grupos e partidos políticos que se aproveitan do odio para conseguir adeptos e votos, hoxe é fundamental lembrar o que sucedeu e ninguén podía crer que estaba a ocorrer, porque non se podía concibir que xente educada, pertencente a un país avanzado, culto e europeo, nin calquera ser humano, fóra capaz de concibir e realizar unha máquina de asasinar tan monstruosa como os campos de concentración.

Hoxe cando se escribe sobre cineastas e arquitectos, como «Leni» Riefenstahl e Albert Speer, con benevolencia e mesmo con admiración, non hai que esquecer que eles e varios miles de persoas máis foron culpables por acción ou por omisión deste horror, que asasino a millóns de persoas, só por pertencer a unha raza ou ter unhas crenzas políticas determinadas, pero non se pode esquecer que na actualidade outros poden (podemos?) ser igualmente culpables da situación actual.

Hai que ver outra vez o magnífico o curtametraxe Noite e néboa, dirixido por Alain Resnais en 1955, no que se fala da responsabilidade de moitos profesionais, entre eles os arquitectos, algúns antigos estudantes da Bauhaus:

«Un campo de concentración constrúese como un estadio ou un gran hotel: cos investidores, estimacións, coa competencia e sen dúbida, algún que outro suborno. Non hai ningún estilo específico, déixase á imaxinación. Estilo alpino, estilo garaxe, estilo xaponés, sen estilo…

Os arquitectos deseñan tranquilamente as portas destinadas a franquearse unha soa vez. Mentres tanto, Burger, un obreiro alemán; Stern, un estudante xudeu en Amsterdam; Schmulski, un comerciante en Cracovia; e Anette, unha estudante en Bordeus, ocúpanse da súa vida cotiá, sen saber que a mil quilómetros das súas casas xa teñen unha praza asignada.

E o día que os seus bloques están acabados, o único que falta, son eles».

Haberá hoxe prazas asignadas?

Jorge Gorostiza, Doutor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, xullo 2018
Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad

[:en]

Arquitectos de campos de concentración Jorge Gorostiza

Today, when racism grows, supported by groups and political parties that take advantage of hatred to gain supporters and votes, today it is fundamental to remember what happened and nobody could believe that it was happening, because it could not be conceived that educated people, belonging to a advanced country, cultured and European, nor any human being, was able to conceive and realize a killing machine as monstrous as the concentration camps.

Today when you write about filmmakers and architects, such as «Leni» Riefenstahl and Albert Speer, with benevolence and even admiration, do not forget that they and several thousand others were guilty by action or by omission of this horror, that murderer to millions of people, just because they belong to a race or have certain political beliefs, but we can not forget that nowadays others can (can we?) be equally guilty of the current situation.

We have to see again the magnificent short film Noche y niebla, directed by Alain Resnais in 1955, in which we talk about the responsibility of many professionals, including architects, some former students of the Bauhaus:

«A concentration camp is built like a stadium or a big hotel: with investors, estimates, with the competition and without a doubt, the odd bribe. There is no specific style, it is left to the imagination. Alpine style, garage style, Japanese style, no style…

The architects quietly design the doors destined to be opened only once. Meanwhile, Burger, a German worker; Stern, a Jewish student in Amsterdam; Schmulski, a merchant in Krakow; and Anette, a student in Bordeaux, take care of their daily lives, without knowing that a thousand kilometers from their homes they already have a place assigned.

And the day their blocks are finished, the only thing that is missing are them».

Will there be places assigned today??

Jorge Gorostiza, Doctor arquitecto.
Santa Cruz de Tenerife, julio 2018
Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad

[:]

Jorge Gorostiza
Jorge Gorostizahttp://cinearquitecturaciudad.blogspot.com.es/
Doctor arquitecto por la UPM, 2015. He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD. En este blog se irán recogiendo artículos y textos dispersos por la Web, así como otros publicados y libres de derechos, que traten sobre Cine, Arquitectura y Ciudad. Así quienes estén interesados por las relaciones entre la ficción y la realidad, podrán tener más argumentos para profundizar en esas relaciones. No es un blog en el que se vayan a hacer comentarios sobre las vivencias personales de su responsable, que además a nadie interesan. Por supuesto que está abierto a cualquiera que le gusten estos temas, sirviendo como foro de debate y como lugar donde todos podamos aprender con las ideas de los demás.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS