[:es]
Francisco Javier Sáenz de Oíza (1918-2000) fue uno de los arquitectos españoles más relevantes de la segunda mitad del siglo xx. Construyó obras tan importantes como la basílica de Aránzazu, los edificios madrileños del Banco de Bilbao y Torres Blancas, y el Palacio de Festivales de Santander. A pesar del reconocimiento del que disfrutó en vida y de su destacado papel en el panorama cultural español, pocas publicaciones han recogido su legado como se merece.
A caballo entre una biografía y una monografía, este estudio de Javier Vellés hace un repaso personal, desde su condición de discípulo, de la vida y la obra de Oíza. En palabras del autor del prólogo, Rafael Moneo:
“El libro es a un tiempo crónica de lo que fue la obra de Oíza como arquitecto y apunte biográfico lleno de valiosa información. Javier Vellés estaba allí y siente la necesidad de contarnos cómo se enfrentaba Oíza a proyectos tales como las universidades autónomas de Madrid o Bilbao, o a edificios construidos como el Banco de Bilbao o la casa Echevarría […].
Vellés rememora con gusto lo que fue su aprendizaje en el estudio de Oíza, quiere compartir con quienes no le conocieron su modo de enfrentarse al trabajo. Toda una actitud, por no hablar de metodología, se desprende de la lectura de estos textos que no me cabe duda serán de obligada consulta para quienes en el futuro estudien la obra de Oíza”.
Javier Vellés Montoya
(Bilbao, 1943) se tituló como arquitecto por la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid (ETSAB) en 1971 y como doctor arquitecto en la Universidad de Castilla-La Mancha en 2012. Trabajó con Francisco Javier Sáenz de Oíza, cuatro años en el estudio y doce en la cátedra de Proyectos, y de 2011 a 2015 fue profesor asociado de Dibujo y Construcción en la Escuela de Arquitectura de Toledo.
Su obra ha sido ampliamente expuesta y publicada, así como recogida en una monografía de Antón Capitel (Javier Vellés, Fundación Argentaria, Madrid, 1995). Ha recibido y el premio de restauración del Ayuntamiento de Madrid (1990), la medalla de oro de Europa Nostra (1991) y el Premio Nacional del Ladrillo (Hispalit, 1991) y es autor de los libros Sor Ana de la Cruz (1997) y Melilla la bien Guardada (1997).
[:gl]

Francisco Javier Sáenz de Oíza (1918-2000) foi un dos arquitectos españois máis relevantes da segunda metade do século xx. Construíu obras tan importantes como a basílica de Aránzazu, os edificios madrileños do Banco de Bilbao e Torres Brancas, e o Palacio de Festivais de Santander. A pesar do recoñecemento do que gozou en vida e do seu destacado papel no panorama cultural español, poucas publicacións recolleron o seu legado como se merece.
Dacabalo entre unha biografía e unha monografía, este estudo de Javier Vellés fai un repaso persoal, desde a súa condición de discípulo, da vida e a obra de Oíza. En palabras do autor do prólogo, Rafael Moneo:
“O libro é a un tempo crónica do que foi a obra de Oíza como arquitecto e apuntamento biográfico cheo de valiosa información. Javier Vellés estaba alí e sente a necesidade de contarnos como se enfrontaba Oíza a proxectos tales como as universidades autónomas de Madrid ou Bilbao, ou a edificios construídos como o Banco de Bilbao ou a casa Echevarría […].
Vellés rememora con gusto o que foi a súa aprendizaxe no estudo de Oíza, quere compartir con quen non lle coñeceron o seu modo de enfrontarse ao traballo. Toda unha actitude, por non falar de metodoloxía, despréndese da lectura destes textos que non me cabe dúbida serán de obrigada consulta para quen no futuro estuden a obra de Oíza”.
Javier Vellés Montoya (Bilbao, 1943) titulouse como arquitecto pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid ( ETSAB) en 1971 e como doutor arquitecto na Universidade de Castela-A Mancha en 2012. Traballou con Francisco Javier Sáenz de Oíza, catro anos no estudo e doce na cátedra de Proxectos, e de 2011 a 2015 foi profesor asociado de Debuxo e Construción na Escola de Arquitectura de Toledo.
A súa obra foi amplamente exposta e publicada, así como recollida nunha monografía de Antón Capitel (Javier Vellés, Fundación Argentaria, Madrid, 1995). Recibiu e o premio de restauración do Concello de Madrid (1990), a medalla de ouro de Europa Nostra (1991) e o Premio Nacional do Ladrillo ( Hispalit, 1991) e é autor dos libros Sor Ana da Cruz (1997) e Melilla a ben Gardada (1997).
[:en]

Francisco Javier Sáenz de Oíza (1918-2000) was one of the most important Spanish architects of the second half of the 20th century. He built important works such as the Basilica of Aránzazu, the Madrid buildings of the Bank of Bilbao and Torres Blancas, and the Palace of Festivals of Santander. Despite the recognition he enjoyed during his life and his outstanding role in the Spanish cultural scene, few publications have collected his legacy as he deserves.
Halfway between a biography and a monograph, this study by Javier Vellés makes a personal review, from his condition of disciple, of the life and work of Oíza. In the words of the author of the prologue, Rafael Moneo:
“The book is at the same time a chronicle of what Oíza‘s work was as an architect and a biographical sketch full of valuable information. Javier Vellés was there and feels the need to tell us how Oíza was facing projects such as the autonomous universities of Madrid or Bilbao, or buildings built like the Bank of Bilbao or the house Echevarría […].
Vellés remembers with pleasure what was his apprenticeship in Oíza‘s studio, he wants to share with those who did not know him his way of facing work. All an attitude, not to mention methodology, comes from the reading of these texts that I have no doubt will be a must for those who in the future study the work of Oíza”.
Javier Vellés Montoya (Bilbao, 1943) was named an architect by the School of Architecture of Madrid (ETSAB) in 1971 and as an architect at the University of Castilla-La Mancha in 2012. He worked with Francisco Javier Sáenz de Oíza, four years in the study and twelve in the Chair of Projects, and from 2011 to 2015 he was an associate professor of Drawing and Construction at the School of Architecture of Toledo.
His work has been widely exposed and published, as well as collected in a monograph by Antón Capitel (Javier Vellés, Fundación Argentaria, Madrid, 1995). He has received and the restoration prize of the Madrid City Council (1990), the gold medal of Europa Nostra (1991) and the National Brick Award (Hispalit, 1991) and is the author of the books Sor Ana de la Cruz (1997) and Melilla the well-guarded one (1997).
Su obra ha sido ampliamente expuesta y publicada, así como recogida en una monografía de Antón Capitel (Javier Vellés, Fundación Argentaria, Madrid, 1995). Ha recibido y el premio de restauración del Ayuntamiento de Madrid (1990), la medalla de oro de Europa Nostra (1991) y el Premio Nacional del Ladrillo (Hispalit, 1991) y es autor de los libros Sor Ana de la Cruz (1997) y Melilla la bien Guardada (1997).
[:]




