IniciopublicacioneslibrosCollage y ArquitecturaCollage e ArquitecturaCollage yand Architecture

[:es]Collage y Arquitectura[:gl]Collage e Arquitectura[:en]Collage yand Architecture[:]

[:es]

Hace poco más de cien años, como por accidente, y gracias a Picasso, la pintura dejó de ser pintura gracias a la inclusión de materias inesperadas sobre un lienzo. Como corresponde a la insignificancia o a la modestia de un arte que apenas trabaja con lo nuevo, dicho centenario ha pasado prácticamente desapercibido. Y sin embargo explicar el arte contemporáneo o la arquitectura sin hablar de collage resulta no sólo estrafalario, sino difícil.

La sorprendente historia del collage en arquitectura ha existido a lo largo de toda la historia sin explicación teórica: la vieja materia de obras existentes siempre fue empleada como la sustancia más económica y disponible para comenzar nuevas fábricas. Sin embargo esa actitud del collage ha estado presente también en la modernidad aunque por motivos bien diferentes. Los casos de Le Corbusier, Alvar Aalto, Scharoun, Jean Prouvé o incluso Rem Koolhaas ponen de manifiesto que no se trata de una técnica inusual, sino tan sólo de una herramienta secreta y, en ocasiones,  inconfesable.

El collage ha sido comprendido como un mecanismo de utilidad sorprendentemente generalizado y práctico para los maestros de la arquitectura. A fin de cuentas, quizás la modernidad tal vez no fue tan revolucionaria como se contó. O tal vez al revés, la verdadera revolución moderna fue ser consciente de esa potencialidad encubierta del collage en arquitectura.

[:gl]

Fai pouco máis de cen anos, como por accidente, e grazas a Picasso, a pintura deixou de ser pintura grazas á inclusión de materias inesperadas sobre un lenzo. Como corresponde á insignificancia ou á modestia dunha arte que apenas traballa co novo, o devandito centenario pasou practicamente desapercibido. E non obstante explicar a arte contemporánea ou a arquitectura sen falar de colaxe resulta non só estrafalario, senón difícil.

A sorprendente historia da colaxe en arquitectura existiu ao longo de toda a historia sen explicación teórica: a vella materia de obras existentes sempre foi empregada como a substancia máis económica e dispoñible para comezar novas fábricas. Non obstante esa actitude da colaxe estivo presente tamén na modernidade aínda que por motivos ben diferentes. Os casos de Le Corbusier, Alvar Aalto, Scharoun, Jean Prouvé ou mesmo Rem Koolhaas poñen de manifesto que non se trata dunha técnica inusual, senón tan só dunha ferramenta secreta e, en ocasións, inconfesable.

A colaxe foi comprendida como un mecanismo de utilidade sorprendentemente xeneralizado e práctico para os mestres da arquitectura. A fin de contas, quizais a modernidade talvez non foi tan revolucionaria como se contou. Ou talvez ao revés, a verdadeira revolución moderna foi ser consciente desa potencialidade encuberta da colaxe en arquitectura.

[:en]

It does little more than hundred years, since for accident, and thanks to Picasso, the painting stopped being a painting thanks to the incorporation of unexpected matters on a linen. Since it corresponds to the insignificance or to the modesty of an art that scarcely works with new, the above mentioned centenary has happened practically unnoticed. And nevertheless to explain the contemporary art or the architecture without speaking about collage proves not only eccentric, but difficultly.

The surprising history of the collage in architecture has existed along the whole history without theoretical explanation: the old matter of existing works always was used as the most economic and available substance to begin new factories. Nevertheless this attitude of the collage has been present also in the modernity though for different well motives. The cases of Him Corbusier, Alvar Aalto, Scharoun, Jean Prouvé or enclosed Rem Koolhaas reveal that it is not a question of an unusual technology, but only of a secret tool and, in occasions, unmentionable.

The collage has been understood as a surprisingly widespread and practical mechanism of usefulness for the teachers of the architecture. Ultimately, probably the modernity maybe was not so revolutionary as one counted. Or maybe upside-down, the real modern revolution was to be conscious of this concealed potential of the collage in architecture.

[:]

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS