En un ejemplar de 1949 de la revista Journal of the British Kinematograph Society he encontrado el anuncio de Kodak que adjunto aquí al lado. Su texto es curioso y dice lo siguiente:
«Del plano a la maqueta, de la maqueta a la estructura a tamaño real, así crece este «castillo de ensueño», producto de la habilidad del ambientador.
Como arquitecto de castillos y casas de campo para la industria cinematográfica, él aumenta el efecto dramático con su trabajo creativo con materiales y texturas. Sus decorados ayudan a establecer y mantener el tono de la historia… dando a cámara y actores la libertad necesaria para hacer completa justicia a la escena.
Para ello debe ser más que maestro arquitecto, debe tener conocimiento real del elemento fotográfico en el que sus decorados «vivirán».
Y desde su estrecha asociación con el arte de la cámara, conoce cuanta libertad creativa depende de las propias películas. Películas con la versatilidad por la que la familia del cine de «Kodak» ha sido famosa durante mucho tiempo.»
Lo primero que resulta curioso es que se refiera al profesional que en España se ha denominado ambientador (set designer) en vez de al director artístico o al diseñador de producción, pero viendo cómo está escrito el texto publicitario, es de suponer que el autor era director artístico o tenía conocimientos de escenografía cinematográfica, sobre todo, por la apreciación del trabajo de estos profesionales y la importante aportación que hacen al resultado final de las películas, sin olvidar el conocimiento que han de tener de la fotografía, una diferencia importante con respecto a los arquitectos.
Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, agosto 2013
In a copy of 1949 of the Journal of the British Kinematograph Society magazine I have found the advertisement of Kodak that I attach here to the side. His text is curious and says the following thing:
«From the plane to the model, from the model to the structure to royal, like that size there grows this «castle of dream», product of the skill of the air-freshener.
As architect of castles and country houses for the cinematographic industry, he increases the dramatic effect with his creative work with materials and textures. His sets help to establish and support the tone of the history … giving the necessary freedom to chamber and actors to do complete justice to the scene.
For it it must be more than main architect, must have royal knowledge of the photographic element in which his sets «will live».
And from his narrow association with the art of the chamber, it knows all the creative freedom depends on the own movies. Movies with the versatility for which the family of the cinema of «Kodak» has been famous for a long time.«
The first thing that turns out to be curious is that it refers to the professional who in Spain has named an air-freshener (set designer) instead of the art director or the designer of production, but seeing how the advertising text is written, it is of supposing that the author was an art director or took knowledge of cinematographic scenery, especially, as the appraisal of the work of these professionals and the important contribution that they do to the final result of the movies, without forgetting the knowledge that they have to have of the photography, an important difference with regard to the architects.
Jorge Gorostiza, architect. Author of the blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, august 2013
Nun exemplar de 1949 da revista Journal of the British Kinematograph Society encontrei o anuncio de Kodak que achego aquí ao lado. O seu texto é curioso e di o seguinte:
«Do plano á maqueta, da maqueta á estrutura a tamaño real, así crece este «castelo marabilloso», produto da habilidade do ambientador.
Como arquitecto de castelos e casas de campo para a industria cinematográfica, el aumenta o efecto dramático co seu traballo creativo con materiais e texturas. Os seus decorados axudan a establecer e manter o ton da historia… dando a cámara e actores a liberdade necesaria para facer completa xustiza á escena.
Para iso debe ser máis que mestre arquitecto, debe ter coñecemento real do elemento fotográfico no que os seus decorados «vivirán».
E dende a súa estreita asociación coa arte da cámara, coñece canta liberdade creativa depende das propias películas. Películas coa versatilidade pola que a familia do cine de «Kodak» foi famosa durante moito tempo.»
O primeiro que resulta curioso é que se refira ao profesional que en España se denominou ambientador (set designer) en vez de ao director artístico ou ao deseñador de produción, pero vendo como está escrito o texto publicitario, é de supoñer que o autor era director artístico ou tiña coñecementos de escenografía cinematográfica, sobre todo, pola apreciación do traballo destes profesionais e a importante achega que fan ao resultado final das películas, sen esquecer o coñecemento que han de ter da fotografía, unha diferenza importante con respecto aos arquitectos.
Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, agosto 2013





