InicioartículosClases en una palabra | Miguel Ángel Díaz CamachoClases nunha verba |...

[:es]Clases en una palabra | Miguel Ángel Díaz Camacho[:gl]Clases nunha verba | Miguel Ángel Díaz Camacho[:en]Classes in one word | Miguel Ángel Díaz Camacho[:]

[:es]

Cita de Fancisco Javier Sáenz de Oiza
Cita de Francisco Javier Sáenz de Oiza

A menudo recordamos a nuestros maestros tanto por sus obras como por sus alocuciones, aforismos breves a modo de razonamientos comprimidos que tantos giros alcanzan con los años. Seguro que ya se agolpan en la memoria las más clásicas y conocidas «citas», algunas dogmáticas como sentencias probablemente desenfocadas.

Sin embargo, algunas de esas frases concisas se revisten de ingenio y se condensan con sentido del humor en una sola palabra, una sola voz indispensable: ejercicios eléctricos para mordaces.

Recuerdo la primera vez que pude escuchar la teoría de Antonio Miranda sobre el papanatismo o «admiración lela por lo exótico», matizando inmediatamente después:

«a fin de cuentas lo exótico es lo mismo (de aquí) pero con más plumas».1

Risas. En esa misma línea hilarante y al mismo tiempo incisiva, muy reveladora del universo sobre el que discurre el autor, se encuentran las inolvidables ñoñotopías de José Miguel de Prada Poole, un inventor de hermosas estructuras y atmósferas, a veces traducidas al lenguaje mediante el empleo de una sola palabra.2

Otros como Sota recurren al cultismo francés déshabillé como expresión firme del compromiso con una construcción austera y poco refinada, diseñitis decíamos hace años ante el innecesario barroquismo en el detalle, una actitud sin duda de origen papanático.3

Una sola palabra bastará para enseñarte. En ocasiones las palabras se convierten en advertencias luminosas, signos como promesas de un modo de estar y comportarse: palabras actitud. Es entonces cuando comprendemos la capacidad de los mejores para transmitir desde la síntesis, más allá de los juegos de palabras y sus conocidas cadenas «evolutivas»: menos es más, más con menos, menos es menos, más es más, más o menos, sí es más

Conviene no ejercer el más recalcitrante de los papanatismos ante alguna de estas afirmaciones. Tal vez la arquitectura se encuentre más cercana al cuento de Oíza y la vaca Charito, una lección sobre el Mundo de origen rural y nombre de mujer4: cuánto más se puede concentrar el conocimiento. Cuántas clases caben en una palabra.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doctor Arquitecto
Madrid. Marzo 2016.
Autor de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notas:

1 Antonio Miranda, Un Canon de Arquitectura Moderna, Madrid, Cátedra, 2005, pág. 87. A continuación y en tono más serio, Miranda cita a Gandhi: «lo mejor es lo más próximo». En realidad el papanatismo se define como «Actitud que consiste en admirar algo o a alguien de manera excesiva, simple y poco crítica». Diccionario de la Lengua Española, RAE, 2001.

2 No se conoce alusión escrita a este término.

3 En un intento de aplicar en la enseñanza de arquitectura este modelo sencillo -ejercido siempre desde el sentido del humor más inclusivo- hemos utilizado en nuestras clases palabras como pasillitis tabicosis indicando dolencias espaciales leves de fácil tratamiento, arquitectónico en este caso.

4 La historia de la vaca Charito la cuenta Oíza -con detalle- en el número monográfico dedicado a su obra El Croquis nº32-33, págs. 11 y 12.

 [:gl]

Cita de Fancisco Javier Sáenz de Oiza
Cita de Francisco Javier Sáenz de Oiza

A miúdo lembramos aos nosos mestres tanto polas súas obras como polas súas alocucións, aforismos breves a modo de razoamentos comprimidos que tantos xiros alcanzan cos anos. Seguro que xa se apiñan na memoria as máis clásicas e coñecidas «citas», algunhas dogmáticas como sentenzas probablemente desenfocadas.

Con todo, algunhas desas frases concisas revístense de enxeño e condénsanse con sentido do humor nunha soa palabra, unha soa voz indispensable: exercicios eléctricos para mordaces.

Lembro a primeira vez que puiden escoitar a teoría de Antonio Miranda sobre o papanatismo ou «admiración lela polo exótico», matizando inmediatamente despois:

«a final de contas o exótico é o mesmo (de aquí) pero con máis plumas».1

Risas. Nesa mesma liña hilarante e ao mesmo tempo incisiva, moi reveladora do universo sobre o que discorre o autor, atópanse as inesquecibles ñoñotopías de José Miguel de Prada Poole, un inventor de fermosas estruturas e atmosferas, ás veces traducidas á linguaxe mediante o emprego dunha soa palabra.2

Outros como Sota recorren ao cultismo francés déshabillé como expresión firme do compromiso cunha construción austera e pouco refinada, diseñitis diciamos hai anos ante o innecesario barroquismo no detalle, unha actitude sen dúbida de orixe papanático.3

Unha soa palabra bastará para ensinarte. En ocasións as palabras convértense en advertencias luminosas, signos como promesas dun modo de estar e comportarse: palabras actitude. É entón cando comprendemos a capacidade dos mellores para transmitir desde a síntese, máis aló dos xogos de palabras e as súas coñecidas cadeas «evolutivas»: menos é máis, máis con menos, menos é menos, máis é máis, máis ou menos, si é máis

Convén non exercer o máis recalcitrante dos papanatismos ante algunha destas afirmacións. Talvez a arquitectura atópese máis próxima ao conto de Oíza e a vaca Charito, unha lección sobre o Mundo de orixe rural e nome de muller4: canto máis se pode concentrar o coñecemento. Cantas clases caben nunha palabra.

Conviene no ejercer el más recalcitrante de los papanatismos ante alguna de estas afirmaciones. Tal vez la arquitectura se encuentre más cercana al cuento de Oíza y la vaca Charito, una lección sobre el Mundo de origen rural y nombre de mujer4: cuánto más se puede concentrar el conocimiento. Cuántas clases caben en una palabra.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto
Madrid. Marzo 2016.
Autor de Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notas:

1 Antonio Miranda, O Canon de Arquitectura Moderna, Madrid, Cátedra, 2005, pág. 87. A continuación e en ton máis serio, Miranda cita a Gandhi: «o mellor é o máis próximo». En realidade o papanatismo defínese como «Actitude que consiste en admirar algo ou a alguén de maneira excesiva, simple e pouco crítica». Dicionario da Lingua Española, RAE, 2001.

2 Non se coñece alusión escrita a este termo.

3 Nun intento de aplicar no ensino de arquitectura este modelo sinxelo -exercido sempre desde o sentido do humor máis inclusivo- utilizamos nas nosas clases palabras como pasillitis ou tabicosis indicando doenzas espaciais leves de fácil tratamento, arquitectónico neste caso.

En un intento de aplicar en la enseñanza de arquitectura este modelo sencillo -ejercido siempre desde el sentido del humor más inclusivo- hemos utilizado en nuestras clases palabras como pasillitis tabicosis indicando dolencias espaciales leves de fácil tratamiento, arquitectónico en este caso.

4 A historia da vaca Charito a conta Oíza -con detalle- no número monográfico dedicado á súa obra El Croquis nº32-33, páxinas. 11 e 12.

[:en]

Cita de Fancisco Javier Sáenz de Oiza
Cita de Francisco Javier Sáenz de Oiza´s quote

We often remind our teachers both for their works and for their speeches, brief aphorisms in the form of compressed reasonings that so many turns reach over the years. Surely the most classic and well-known «citations» already clustered in the memory, some dogmatic as sentences probably out of focus.

However, some of those concise phrases are ingenious and condensed with a sense of humor in a single word, a single indispensable voice: electrical exercises for biting.

I remember the first time I was able to listen to Antonio Miranda’s theory about papanatism or «lela admiration for the exotic,» qualifying immediately afterwards:.

«after all, the exotic is the same (from here) but with more feathers».1

Laughter In the same hilarious and at the same time incisive line, very revealing of the universe on which the author goes, there are the José Miguel de Prada Poole´s unforgettable ñoñotopias, an inventor of beautiful structures and atmospheres, sometimes translated into language through employment of a single word.2

Others like Sota resort to French cultism déshabillé as a firm expression of commitment to an austere and unrefined construction, designitis we said years ago to the unnecessary baroque detail, an attitude undoubtedly of papal origin.3

One word will suffice to teach you. Sometimes words become luminous warnings, signs as promises of a way of being and behaving: words attitude. That is when we understand the ability of the best to transmit from the synthesis, beyond the puns and their known «evolutionary» chains: less is more, more with less, less is less, more is more, more or less, yes is more

It is advisable not to exercise the most recalcitrant of the papanatisms before some of these affirmations. Perhaps the architecture is closer to the story of Oíza and the cow Charito, a lesson about the World of rural origin and the name of a woman4: how much more knowledge can be concentrated. How many classes fit in one word?

Miguel Ángel Díaz Camacho. PhD Architect
Madrid. March 2016.
Author of the Parráfos de arquitectura#arquiParrafos

Notes:

1 Antonio Miranda, Un Canon de Arquitectura Moderna, Madrid, Cátedra, 2005, pág. 87. p. 87. Then, in a more serious tone, Miranda quotes Gandhi: «the best is the next thing». In fact, papanatism is defined as «Attitude that consists of admiring something or someone in an excessive, simple and uncritical way». Dictionary of the Spanish Language, RAE, 2001

2 There is no written allusion to this term..

3 In an attempt to apply this simple model in the teaching of architecture – always based on the most inclusive sense of humor – we have used words such as pasillitis or tabicosis in our classes indicating slight spatial ailments that are easy to treat, architectural in this case.

4 The story of the cow Charito tells Oíza -in detail- in the monographic issue dedicated to his work El Croquis nº32-33, p. 11 and 12.

[:]

Miguel Ángel Díaz Camacho
Miguel Ángel Díaz Camachohttps://madc.xyz/
Es doctor arquitecto y actual presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura. Delegado del Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España (CSCAE) en el Consejo Europeo de Arquitectos, Architects Council of Europe (ACE). Socio fundador en MADC Arquitectos, compañía establecida en Madrid que ha recibido numerosos premios en concursos nacionales e internacionales. Investigador y profesor universitario, su filosofía de trabajo y pensamiento teórico han sido ampliamente desarrollados en publicaciones como “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (Ediciones Asimétricas, 2016) o “Arquitectura y Cambio Climático” (Fundación Arquia, 2018). En la actualidad desarrolla proyectos de arquitectura y urbanismo en España y Noruega.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS