InicioobrasarquitecturaClínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano StudioClínica Carité. Espazo de...

[:es]Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio[:gl]Clínica Carité. Espazo de Benestar | Piano Piano Studio[:en]Carité Clinic. Wellness Space | Piano Piano Studio[:]

[:es]

Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba
Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba

La arquitectura es ante todo un proceso mental, una abstracción necesaria que bebe de contextos tangibles, y cuyo destino es de nuevo el espacio físico. Pero sin ese proceso, sin ese lugar del pensamiento que recoge, medita y proyecta, no es posible su existencia.

Adelantarse a los acontecimientos, imaginar una forma de vida o de uso que aún no existe, empatizar con sentimientos y percepciones de un sitio que aún no ha sido creado, reconocer las vidas anteriores de un lugar… no son más que parte de lo intangible y que sin embargo terminará erigiendo paredes o abriendo vacíos, insinuando recorridos e invitando al sosiego, o al bullicio, o a la observación.

Edificar el pensamiento como materia más de la construcción en un ejercicio racional; trabajar la imaginación y la percepción como elementos de proyecto. La obra «Espacio de Bienestar» para  albergar la Clínica Carité, del estudio Piano Piano es un perfecto ejemplo de esa abstracción, proyección y percepción.

Este proyecto de reforma se realiza en un local comercial de 130m2 a pie de calle para su reacondicionamiento como clínica de bienestar. El local original es un espacio degradado, con una proporción de marcada longitudinalidad, adentrándose en la manzana 28,5m, y abriéndose a la calle con un estrecho acceso de pocos metros. Su planta aparentemente rectangular se desordena al fondo del local, produciendo ángulos e inclinaciones morfológicamente extraños para un telón de fondo. A pesar de estos condicionantes que podrían verse como desalentadores, el espacio cuenta con una importante altura libre, además de una extraña sensación de atracción hacia su interior, de movimiento, al igual que lo hace la luz.

El programa que Beatriz y Jessica, las propietarias, tenían pensado para Carité, partía de disponer de zonas privadas cerradas (dedicadas a usos de spa y estética, un espacio para el personal, almacén y baño), así como diferentes ámbitos más abiertos en los que poder llevar a cabo manicuras, pedicuras y sesiones de maquillaje. Como estrategia para llegar a ello, el estudio Piano Piano se apoya en unas premisas:  perseguir una geometría flexible, la necesidad de llevar la máxima iluminación natural posible al interior del local, y buscar usos capaces de coexistir. La intervención desarrollada por Maria Donnini y Maria Grifo, las arquitectas al frente de Piano Piano, propone un escenario prácticamente desnudo, y que sin embargo, en su sencillez de trazo, da respuesta a todos los usos necesarios en el día a día de la clínica. Y no solo eso: también deja espacio a la proyección mental.

Inevitablemente viene a mi cabeza el plató de la cinta Dogville, que en su oscuridad y vacío permite la proyección de espacios a la propia mente, haciendo que a posteriori realmente recordemos las viviendas y las calles. Algo parecido ocurre en el Espacio para el Bienestar de las arquitectas con base en Valencia: su intervención es un plano extrusionado que fabrica espacios exteriores e interiores dentro del gran local, y hace que la percepción rellene el resto e intuya usos y recorridos.

El volumen original, el local, vaciado, vestido de negro, actuará como continente, como un plató que en su gran altura y oscuridad resuelve las instalaciones, sostiene la iluminación artificial y permite en sus vacíos los lugares de encuentro, de atención o de paso. Al nivel del suelo, a escala más doméstica, se colocan los diferentes espacios como cajas de manera alineada, sin renunciar a ese efecto de «corredor» que te lleva hacia el fondo del local. Éste se reordena con una última caja, la única que rompe la malla reticular, haciendo de espacio turbina, equilibrando el encuentro de planos con el espacio continente y asumiendo los usos más privados.

«Conseguimos de este modo la idea de tener un espacio continuo de principio a fin, un espacio no fragmentado», explican las arquitectas.

Las cajas, de altura menor, permiten la circulación de luz, aire y sonido por todo el local. Su dominancia blanca contrasta las diferencias de escala y por tanto, de comprensión espacial. Como vemos, el bicromatismo blanco-negro del local alimenta su percepción: transforma esas paredes blancas que dan al pasillo en un lugar expositivo, y los interiores de las cajas en un lugar neutro, de silencio, el lugar para la concentración y la relajación. Esta proyección hace que, de repente, el recibidor quiera ser un salón, el pasillo quiera ser escaparate. Este bicromatismo también convierte a todo aquel que ocupa el espacio en una nota de color, en calor y en vida. El pulular de personas entrando de la calle, siendo atendidas en una de las cabinas, esperando en la sala, o los productos de venta en sus estantes… todos son enfatizados y puestos en importancia gracias a este escenario, como aquellos que le dan significado al significante espacial.

No en balde, este esquema lo encontramos habitualmente en los museos y lugares destinados a exposiciones: el diálogo necesario entre un gran contenedor que se rellenará de contenido sin saturarlo, sin ruido ni estridencias. De hecho, la pequeña clínica guarda similitudes con lugares como las Galerías ARCO (Madrid), un gran arca que permite autodefinir las piezas en su interior como «espacios» y «vacíos» sin realmente acotarlos en sus 6 caras, definiendo en la mínima expresión recorridos, lugares y protagonistas.

En este proyecto, Piano Piano consigue llevar la sencillez a un nivel poético, abstraído, y que resuelve en su totalidad los requerimientos de sus propietarios en una obra prácticamente seca, de coste mínimo y rendimiento máximo, de manera elegante y limpia.

Obra: Clínica Carité. Espacio de Bienestar
Autoras: Piano Piano Studio (Maria Donnini Badia – Piano Piano Studio)
Objeto: Bajo comercial
Tipo: Reforma y acondicionamiento
Localización: Gran Vía Germanías, Valencia, España
Superficie: 130 m2
Año: 2018
Fotógrafa: Milena Villalba
Artículo Redacción: Ana Asensio
+ pianopiano-studio.com[:gl]

Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba
Clínica Carité. Espazo de Benestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba

A arquitectura é ante todo un proceso mental, unha abstracción necesaria que bebe de contextos tanxibles, e cuxo destino é de novo o espazo físico. Pero sen ese proceso, sen ese lugar do pensamento que recolle, medita e proxecta, non é posible a súa existencia.

Adiantarse aos acontecementos, imaxinar unha forma de vida ou de uso que aínda non existe, empatizar con sentimentos e percepcións dun sitio que aínda non foi creado, recoñecer as vidas anteriores dun lugar… non son máis que parte do intanxible e que con todo terminará erixindo paredes ou abrindo baleiros, insinuando percorridos e convidando o acougo, ou ao bulicio, ou á observación.

Edificar o pensamento como materia máis da construción nun exercicio racional; traballar a imaxinación e a percepción como elementos de proxecto. Óbraa «Espazo de Benestar» para albergar a Clínica Carité, do estudo Piano Piano é un perfecto exemplo desa abstracción, proxección e percepción.

Este proxecto de reforma realízase nun local comercial de 130 m2 a pé de rúa para a súa reacondicionamiento como clínica de benestar. O local orixinal é un espazo degradado, cunha proporción de marcada longitudinalidad, penetrándose na mazá 28,5 m, e abríndose á rúa cun estreito acceso de poucos metros. A súa planta aparentemente rectangular se desordena ao fondo do local, producindo ángulos e inclinacións morfológicamente estraños para un pano de fondo. A pesar destes condicionantes que poderían verse como desalentadores, o espazo conta cunha importante altura libre, ademais dunha estraña sensación de atracción cara ao seu interior, de movemento, do mesmo xeito que o fai a luz.

O programa que Beatriz e Jessica, as propietarias, tiñan pensado para Carité, partía de dispoñer de zonas privadas pechadas (dedicadas a usos de spa e estética, un espazo para o persoal, almacén e baño), así como diferentes ámbitos máis abertos nos que poder levar a cabo manicuras, pedicuras e sesións de maquillaxe. Como estratexia para chegar a iso, o estudo Piano Piano apóiase nunhas premisas: perseguir unha xeometría flexible, a necesidade de levar a máxima iluminación natural posible ao interior do local, e buscar usos capaces de coexistir. A intervención desenvolvida por Maria Donnini e Maria Billa, as arquitectas á fronte de Piano Piano, propón un escenario practicamente espido, e que con todo, na súa sinxeleza de trazo, dá resposta a todos os usos necesarios no día a día da clínica. E non só iso: tamén deixa espazo á proxección mental.

Inevitablemente vén á miña cabeza o estudio da cinta Dogville, que na súa escuridade e baleiro permite a proxección de espazos á propia mente, facendo que a posteriori realmente lembremos as vivendas e as rúas. Algo parecido ocorre no Espazo para o Benestar das arquitectas con base en Valencia: a súa intervención é un plano extrusionado que fabrica espazos exteriores e interiores dentro do gran local, e fai que a percepción encha o resto e intúa usos e percorridos.

O volume orixinal, o local, baleirado, vestido de negro, actuará como continente, como un estudio que na súa gran altura e escuridade resolve as instalacións, sostén a iluminación artificial e permite nos seus baleiros os lugares de encontro, de atención ou de paso. Ao nivel do chan, a escala máis doméstica, colócanse os diferentes espazos como caixas de maneira aliñada, sen renunciar a ese efecto de «corredor» que che leva cara ao fondo do local. Este reordénase cunha última caixa, a única que rompe a malla reticular, facendo de espazo turbina, equilibrando o encontro de planos co espazo continente e asumindo os usos máis privados.

«Conseguimos deste xeito a idea de ter un espazo continuo de principio a fin, un espazo non fragmentado», explican as arquitectas.

As caixas, de altura menor, permiten a circulación de luz, aire e son por todo o local. O seu dominancia branca contrasta as diferenzas de escala e por tanto, de comprensión espacial. Como vemos, o bicromatismo branco-negro do local alimenta a súa percepción: transforma esas paredes brancas que dan ao corredor nun lugar expositivo, e os interiores das caixas nun lugar neutro, de silencio, o lugar para a concentración e a relaxación. Esta proxección fai que, de súpeto, o recibidor queira ser un salón, o corredor queira ser escaparate. Este bicromatismo tamén converte a todo aquel que ocupa o espazo nunha nota de cor, en calor e en vida. O pulular de persoas entrando da rúa, sendo atendidas nunha das cabinas, esperando na sala, ou os produtos de venda nos seus estantes… todos son salientados e postos en importancia grazas a este escenario, como aqueles que lle dan significado ao significante espacial.

Non en balde, este esquema atopámolo habitualmente nos museos e lugares destinados a exposicións: o diálogo necesario entre un gran contedor que se encherá de contido sen saturalo, sen ruído nin estridencias. De feito, a pequena clínica garda similitudes con lugares como as Galerías ARCO (Madrid), unha gran arca que permite autodefinir as pezas no seu interior como «espazos» e «baleiros» sen realmente acoutalos nas súas 6 caras, definindo na mínima expresión percorridos, lugares e protagonistas.

Neste proxecto, Piano Piano consegue levar a sinxeleza a un nivel poético, abstraído, e que resolve na súa totalidade os requirimentos dos seus propietarios nunha obra practicamente seca, de custo mínimo e rendemento máximo, de maneira elegante e limpa.

Obra: Clínica Carité. Espazo de Benestar
Autoras: Piano Piano Studio (Maria Donnini Badia – Piano Piano Studio)
Obxecto: Baixo comercial
Tipo: Reforma e acondicionamento
Emprazamento: Gran Vía Germanías, Valencia, España
Superficie: 130 m2
Ano: 2018
Fotógrafa: Milena Villalba
Artigo Redacción: Ana Asensio
+ pianopiano-studio.com[:en]

Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba
Clínica Carité. Espacio de Bienestar | Piano Piano Studio © Milena Villalba

La arquitectura es ante todo un proceso mental, una abstracción necesaria que bebe de contextos tangibles, y cuyo destino es de nuevo el espacio físico. Pero sin ese proceso, sin ese lugar del pensamiento que recoge, medita y proyecta, no es posible su existencia.

Adelantarse a los acontecimientos, imaginar una forma de vida o de uso que aún no existe, empatizar con sentimientos y percepciones de un sitio que aún no ha sido creado, reconocer las vidas anteriores de un lugar… no son más que parte de lo intangible y que sin embargo terminará erigiendo paredes o abriendo vacíos, insinuando recorridos e invitando al sosiego, o al bullicio, o a la observación.

Edificar el pensamiento como materia más de la construcción en un ejercicio racional; trabajar la imaginación y la percepción como elementos de proyecto. La obra «Espacio de Bienestar» para  albergar la Clínica Carité, del estudio Piano Piano es un perfecto ejemplo de esa abstracción, proyección y percepción.

Este proyecto de reforma se realiza en un local comercial de 130m2 a pie de calle para su reacondicionamiento como clínica de bienestar. El local original es un espacio degradado, con una proporción de marcada longitudinalidad, adentrándose en la manzana 28,5m, y abriéndose a la calle con un estrecho acceso de pocos metros. Su planta aparentemente rectangular se desordena al fondo del local, produciendo ángulos e inclinaciones morfológicamente extraños para un telón de fondo. A pesar de estos condicionantes que podrían verse como desalentadores, el espacio cuenta con una importante altura libre, además de una extraña sensación de atracción hacia su interior, de movimiento, al igual que lo hace la luz.

El programa que Beatriz y Jessica, las propietarias, tenían pensado para Carité, partía de disponer de zonas privadas cerradas (dedicadas a usos de spa y estética, un espacio para el personal, almacén y baño), así como diferentes ámbitos más abiertos en los que poder llevar a cabo manicuras, pedicuras y sesiones de maquillaje. Como estrategia para llegar a ello, el estudio Piano Piano se apoya en unas premisas:  perseguir una geometría flexible, la necesidad de llevar la máxima iluminación natural posible al interior del local, y buscar usos capaces de coexistir. La intervención desarrollada por Maria Donnini y Maria Grifo, las arquitectas al frente de Piano Piano, propone un escenario prácticamente desnudo, y que sin embargo, en su sencillez de trazo, da respuesta a todos los usos necesarios en el día a día de la clínica. Y no solo eso: también deja espacio a la proyección mental.

Inevitablemente viene a mi cabeza el plató de la cinta Dogville, que en su oscuridad y vacío permite la proyección de espacios a la propia mente, haciendo que a posteriori realmente recordemos las viviendas y las calles. Algo parecido ocurre en el Espacio para el Bienestar de las arquitectas con base en Valencia: su intervención es un plano extrusionado que fabrica espacios exteriores e interiores dentro del gran local, y hace que la percepción rellene el resto e intuya usos y recorridos.

El volumen original, el local, vaciado, vestido de negro, actuará como continente, como un plató que en su gran altura y oscuridad resuelve las instalaciones, sostiene la iluminación artificial y permite en sus vacíos los lugares de encuentro, de atención o de paso. Al nivel del suelo, a escala más doméstica, se colocan los diferentes espacios como cajas de manera alineada, sin renunciar a ese efecto de «corredor» que te lleva hacia el fondo del local. Éste se reordena con una última caja, la única que rompe la malla reticular, haciendo de espacio turbina, equilibrando el encuentro de planos con el espacio continente y asumiendo los usos más privados.

«Conseguimos de este modo la idea de tener un espacio continuo de principio a fin, un espacio no fragmentado», explican las arquitectas.

Las cajas, de altura menor, permiten la circulación de luz, aire y sonido por todo el local. Su dominancia blanca contrasta las diferencias de escala y por tanto, de comprensión espacial. Como vemos, el bicromatismo blanco-negro del local alimenta su percepción: transforma esas paredes blancas que dan al pasillo en un lugar expositivo, y los interiores de las cajas en un lugar neutro, de silencio, el lugar para la concentración y la relajación. Esta proyección hace que, de repente, el recibidor quiera ser un salón, el pasillo quiera ser escaparate. Este bicromatismo también convierte a todo aquel que ocupa el espacio en una nota de color, en calor y en vida. El pulular de personas entrando de la calle, siendo atendidas en una de las cabinas, esperando en la sala, o los productos de venta en sus estantes… todos son enfatizados y puestos en importancia gracias a este escenario, como aquellos que le dan significado al significante espacial.

No en balde, este esquema lo encontramos habitualmente en los museos y lugares destinados a exposiciones: el diálogo necesario entre un gran contenedor que se rellenará de contenido sin saturarlo, sin ruido ni estridencias. De hecho, la pequeña clínica guarda similitudes con lugares como las Galerías ARCO (Madrid), un gran arca que permite autodefinir las piezas en su interior como «espacios» y «vacíos» sin realmente acotarlos en sus 6 caras, definiendo en la mínima expresión recorridos, lugares y protagonistas.

En este proyecto, Piano Piano consigue llevar la sencillez a un nivel poético, abstraído, y que resuelve en su totalidad los requerimientos de sus propietarios en una obra prácticamente seca, de coste mínimo y rendimiento máximo, de manera elegante y limpia.

Obra: Clínica Carité. Espacio de Bienestar
Autores: Piano Piano Studio (Maria Donnini Badia – Piano Piano Studio)
Objeto: Bajo comercial
Tipo: Reforma y acondicionamiento
Localización: Gran Vía Germanías, Valencia, España
Superficie: 130 m2
Año: 2018
Fotógrafa: Milena Villalba
Artículo Redacción: Ana Asensio
+ pianopiano-studio.com[:]

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS