[:es]

La intervención se lleva a cabo en un espacio subterráneo, cerca del mar, con apenas iluminación desde el exterior y en un estado previo que presentaba serios problemas de humedad. Aún así, en el interior de un edificio de construcción muy humilde, el espacio, muy reducido, de apenas 55m2, presentaba un aspecto completamente monumental, presidido por dos columnas octogonales de piedra sobre las que se elevaban cúpulas y bóvedas para cubrir el espacio y aguantar el peso de las plantas superiores.
El requerimiento por parte del cliente era crear un único ambiente, pero la monumentalidad de éste, sumada a la escasez de luz natural y visión exterior, condujo la propuesta a, si bien mantener el concepto de un único espacio, hacerlo mediante una mayor complejidad espacial donde se superponen y entrecruzan dos circulaciones: una central, a modo de espacio común sin una función específica; y una perimetral, a través de pequeñas estancias especializadas (dormitorio, vestidor, baño, almacén, cocina y estudio).
Así, ningún paramento llega hasta el techo, y el orden de bóvedas y cúpulas es continuo y visible desde cualquier punto; pero por debajo, hasta la altura marcada por el arranque de las cúpulas, la visión es parcial, interrumpida por los tabiques, creando así expectación ante lo que hay más allá, al otro lado, conformando un mundo interior propio, donde una reducida paleta de materiales; suelos y paramentos existentes revestidos de blanco para rebotar y reflejar toda la luz que pueda entrar a través de las escasas aberturas; y madera contralaminada de pino, en contraste con las superficies existentes revestidas para destacar todo lo que queda en medio del espacio, queda a la espera de la invasión de colores y texturas de las pertenencias de los futuros usuarios.
La obra ha sido lenta, la falta de ventilación y de aperturas al exterior provocaba que el proceso de secado de los materiales se dilatara en el tiempo; fue necesario proyectar y construir un suelo elevado de varias capas para asegurar su impermeabilización y aislamiento; todos las superficies y techos tuvieron que ser selladas con morteros impermeabilizantes de doble acción para impedir la entrada de humedad; se implementó un sistema de suelo radiante y de ventilación forzada conectada a una máquina deshumidificadora para controlar el nivel de humedad interior.
Pero poco a poco los materiales fueron secando, el salitre fue desapareciendo, y al quitar las luces de obra, y ya entrados en verano, pudimos comprobar que la luz natural entraba y rebotaba y creaba un espacio muy agradable y confortable, sin rastros de humedad, y que daba la impresión de ser bastante más grande de sus escasos 55 m2.
Obra: Apartamento Tibbaut
Autor: RAS Arquitectura
Lugar: Barcelona, España
Ingeniería: Marés ingenieros
Estructuras: Sustenta
Proyecto: 2014
Obra: Enero/Junio 2015
Cliente: Privado
Área construida: 55m2
Fotografía: José Hevia
+ rasarquitectura.com
Publicaciones
. papel
futuro imperfecto, fundación Arquia. 2016
frame #107
mexicodesign #39
. digital
inglés / dezeen archdaily thisispaper designboom
español / metalocus plataformadearquitectura revistaplot
alemán / architectural digest baunetz ait
italiano / domus
francés / journaldudesign
chino / gooood archdailychina
ruso / architecturaldigestrussia
[:gl]

A intervención leva a cabo nun espazo subterráneo, preto do mar, con apenas iluminación desde o exterior e nun estado previo que presentaba serios problemas de humidade. Aínda así, no interior dun edificio de construción moi humilde, o espazo, moi reducido, de apenas 55m2, presentaba un aspecto completamente monumental, presidido por dúas columnas octogonales de pedra sobre as que se elevaban cúpulas e bóvedas para cubrir o espazo e aguantar o peso das plantas superiores.
O requirimento por parte do cliente era crear un único ambiente, pero a monumentalidad deste, sumada á escaseza de luz natural e visión exterior, conduciu a proposta a, aínda que manter o concepto dun único espazo, facelo mediante unha maior complexidade espacial onde se superpoñen e entrecruzan dúas circulacións: unha central, a modo de espazo común sen unha función específica; e unha perimetral, a través de pequenas estancias especializadas (dormitorio, vestidor, baño, almacén, cociña e estudo).
Así, ningún paramento chega ata o teito, e a orde de bóvedas e cúpulas é continuo e visible desde calquera punto; pero por baixo, ata a altura marcada polo arranque das cúpulas, a visión é parcial, interrompida polos tabiques, creando así expectación ante o que hai máis aló, alén, conformando un mundo interior propio, onde unha reducida paleta de materiais; chans e paramentos existentes revestidos de branco para rebotar e reflectir toda a luz que poida entrar a través das escasas aberturas; e madeira contralaminada de piñeiro, en contraste coas superficies existentes revestidas para destacar todo o que queda no medio do espazo, queda á espera da invasión de cores e texturas das pertenzas dos futuros usuarios.
A obra foi lenta, a falta de ventilación e de aperturas ao exterior provocaba que o proceso de secado dos materiais dilatásese no tempo; foi necesario proxectar e construír un chan elevado de varias capas para asegurar a súa impermeabilización e illamento; todos as superficies e teitos tiveron que ser seladas con morteiros impermeabilizantes de dobre acción para impedir a entrada de humidade; implementouse un sistema de chan radiante e de ventilación forzada conectada a unha máquina deshumidificadora para controlar o nivel de humidade interior.
Pero aos poucos os materiais foron secando, o salitre foi desaparecendo, e ao quitar as luces de obra, e xa entrados no verán, puidemos comprobar que a luz natural entraba e rebotaba e creaba un espazo moi agradable e confortable, sen rastros de humidade, e que daba a impresión de ser bastante máis grande dos seus escasos 55 m2.
Obra: Apartamento Tibbaut
Autor: RAS Arquitectura
Lugar: Barcelona, España
Inxeñeria: Marés ingenieros
Estructuras: Sustenta
Proxecto: 2014
Obra: Xaneiro/Xuño 2015
Cliente: Privado
Área construida: 55m2
Fotografía: José Hevia
+ rasarquitectura.com
Publicacións
. papel
futuro imperfecto, fundación Arquia. 2016
frame #107
mexicodesign #39
. dixital
inglés / dezeen archdaily thisispaper designboom
español / metalocus plataformadearquitectura revistaplot
alemán / architectural digest baunetz ait
italiano / domus
francés / journaldudesign
chino / gooood archdailychina
ruso / architecturaldigestrussia
[:en]

The project is carried out in an underground space near the sea, with barely any outside lighting and in serious humidity conditions. However, the interior of the simply-built, very small structure — barely 55m2 — had a real monumental look, presided over by two octagonal stone pillars from which domes and vaults rise to cover the space and bear the weight of the upper floors.
The client had requested the creation of an open-floor space. However, this monumentality, coupled with the shortage of natural light and view to the outdoors, led to another proposal. The single-space concept could be maintained but with greater spatial complexity, by overlapping and intersecting two living spaces: a central, common, multipurpose space and a perimeter of small designated-use rooms (bedroom, dressing room, bathroom, storage room, kitchen and study).
The walls do not reach all the way up to the ceiling so the vaults and domes are continuous and visible from anywhere. But from the ground level, up to the level marked by where the domes begin, the view is partially interrupted by partitions, creating an anticipation of what lies beyond on the other side, and giving contour to the inner world. The palette of materials is reduced. Floors and walls are white to bounce and reflect every beam of light that manages to enter through the few openings. The laminated pine dividing walls highlight the items in the centre of the space, while contrasting with the white surfaces of the existing walls. This is the serene canvas against which future users will splash the colours and textures of their furnishings and belongings.
Work has been slow-paced. Lack of ventilation and openings to the outside extended drying times for materials. We had to design and build a raised floor with several layers to ensure waterproofing and insulation. All surfaces and ceilings had to be sealed with double-action waterproof mortar to prevent moisture from leaking through. The level of indoor humidity was controlled with an underfloor heating and forced ventilation system connected to a dehumidifier.
Gradually, materials started drying and the saltpeter started disappearing. When we removed the worksite floodlights in early summer we found that natural light filled the space and bounced on the walls nicely, creating a very pleasant and comfortable humidity-free space which seemed much bigger than its meagre 55 m2.
Work: Apartment Tibbaut
Author: RAS Arquitectura (Raúl Sánchez)
Location: Barcelona, Spain
Engineering: Seas Engineers
Structure: It sustains
Construction: January-June 2015
Client: Private commission
Built surface: 55 square meters
Photography: José Hevia
+ rasarquitectura.com
Publications
. paper
futuro imperfecto, fundación Arquia. 2016
frame #107
mexicodesign #39
. digital
english / dezeen archdaily thisispaper designboom
spanish / metalocus plataformadearquitectura revistaplot
german / architectural digest baunetz ait
italian / domus
french / journaldudesign
chinese / gooood archdailychina
russian / architecturaldigestrussia
[:]


























