IniciocapturasRené Clair. Arquitectos y Cineastas | Jorge GorostizaRené Clair. Arquitectos e Cineastas...

René Clair. Arquitectos y Cineastas | Jorge GorostizaRené Clair. Arquitectos e Cineastas | Jorge GorostizaRené Clair. Architects and Moviimakers | Jorge Gorostiza

René Clair | cinematismo.com

René Clair es un director francés en su momento aclamado y admirado, llegando a ser miembro de la Academia Francesa, pero que hoy ha sido prácticamente olvidado, lo que extrapolado a la actualidad plantea cuántos famosos cineastas y escritores actuales se recordarán dentro de unos años, por culpa de estar sometidos a la tiranía de la fama inmediata.

Clair en sus películas supo emplear el espacio cinematográfico de una forma espectacular, sobre todo, en títulos como Bajo los techos de París (Sous les toits de Paris, 1930), El millón (Le Million, 1931) que comienzan con dos fantásticos movimientos de cámara sobre París y Viva la libertad (À nous la liberté!, 1931) en la aparece una moderna fábrica que ha sido reproducida en libros de arquitectura, las tres con decorados creados por el genial Lazare Meerson.

Ayer leyendo textos suyos encontré uno sobre cómo se hace una película que comienza así:

«Para que os hagáis una idea de las condiciones en que se concibe y ejecuta una obra cinematográfica, en términos generales puede ser comparada con la construcción de casas. Es muy raro que un arquitecto construya una casa o cualquier otra cosa por la satisfacción única de su impulso creativo. Como un cineasta, un arquitecto debe tener en cuenta los gustos de sus clientes, no trabaja solo, sino con numerosos colaboradores, cuya ayuda le es indispensable, y está limitada por los medios materiales a su disposición. Todo esto hace imposible que un arquitecto, como un cineasta, eluda las reglas de una profesión que está relacionada tanto con el arte como la industria; cada parte de esta doble naturaleza tiene sus propias características, que no pueden reducirse a un denominador común».

En ese mismo texto propone que los técnicos que se encargan de crear los espacios cinematográficos, en vez de denominarse «decoradores» como se llamaban en Francia en aquella época, se denominen «arquitectos» como era habitual en la Alemania de entonces, algo que no tuvo repercusión.

Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, abril 2011

René Clair | cinematismo.com

René Clair is a French director in his moment acclaimed and admired, arriving to be member of the French Academy, but that today has been practically forgotten, what extrapolated to the actuality poses how many famous cineastas and current writers will remember  inside some years, by fault to be subjected to the tyranny of the immediate fame.

Clair In his films knew to employ the cinematographic space of a spectacular form, especially, in titles as Sous les toits de Paris, 1930, Le Million, 1931, that begin with two fantastic movements of camera on Paris and À nous la liberté!, 1931, in it appears it a modern factory that has been reproduced in books of architecture, the three with decorated created by the genial Lazare Meerson.

Yesterday reading his texts I found one on how there is done a movie that begins this way:

«In order that you do to yourselves an idea of the conditions in which one conceives and executes a films, in general terms it can be compared with the construction of houses. It is very strange that an architect constructs a house or any other thing for the only satisfaction of his creative impulse. A filmmaker, an architect must bear in mind the tastes of his clients, does not work only, but with numerous collaborators, whose help him is indispensable, and is limited by the material means to his disposition. All that makes impossible that an architect, as a filmmaker, eludes the rules of a profession that is related so much to the art as the industry; every part of this double nature has his own characteristics, which cannot diminish to a common denominator».

In the same text he proposes that the technical personnel who take charge creating the cinematographic spaces, instead of being named «interior decorators» since they were calling in France in that epoch, there is named «architects» since habitual age in the Germany of then, something that did not have repercussion.

Jorge Gorostiza, architect. Author of the blog Arquitectura+Cine+Ciudad

Santa Cruz de Tenerife, april 2011

René Clair  Academia Francesa,  Clair  Baixo os teitos de París (Sous lles toits de Paris, 1930), O millón (Le Million, 1931) que comezan con dous fantásticos movementos de cámara sobre París e Viva a liberdade (À nous a liberté!, 1931)

René Clair | cinematismo.com

René Clair é un director francés no seu momento aclamado e admirado, chegando a ser membro da Academia Francesa, pero que hoxe foi practicamente esquecido, o que extrapolado á actualidade expón cantos famosos cineastas e escritores actuais lembraranse dentro duns anos, por culpa de estar sometidos á tiranía da fama inmediata.

Clair nas súas películas soubo empregar o espazo cinematográfico dunha forma espectacular, sobre todo, en títulos como Baixo os teitos de París (Sous les toits de Paris, 1930), O millón (Le Million, 1931) que comenzan con dous fantásticos movementos de cámara sobre París e Viva a libertade (À nous la liberté!, 1931) nela aparece unha moderna fábrica que foi reproducida en libros de arquitectura, o tres con decorados creados polo xenial Lazare Meerson.

Onte lendo textos seus encontrei un sobre como se fai unha película que comeza así:

«Para que vos fagades unha idea das condicións en que se concibe e executa unha obra cinematográfica, en termos xerais pode ser comparada coa construción de casas. É moi raro que un arquitecto constrúa unha casa ou calquera outra cousa pola satisfacción única do seu impulso creativo. Como un cineasta, un arquitecto debe ter en conta os gustos dos seus clientes, non traballa só, senón con numerosos colaboradores, cuxa axuda lle é indispensable, e está limitada polos medios materiais á súa disposición. Todo isto fai imposible que un arquitecto, como un cineasta, eluda as regras dunha profesión que está relacionada tanto coa arte como a industria; cada parte desta dobre natureza ten as súas propias características, que non poden reducirse a un denominador común».

Nese mesmo texto propón que os técnicos que se encargan de crear os espazos cinematográficos, en vez de denominarse «decoradores» como se chamaban en Francia naquela época, se denominen «arquitectos» como era habitual na Alemaña de entón, algo que non tivo repercusión.

Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad

Santa Cruz de Tenerife, abril 2011

Jorge Gorostiza
Jorge Gorostizahttp://cinearquitecturaciudad.blogspot.com.es/
Doctor arquitecto por la UPM, 2015. He publicado bastantes libros y muchos artículos, he impartido conferencias, he sido comisario de exposiciones y jurado en muchísmos festivales. Si quieren saber más no duden en consultar mi blog ARQUITECTURA + CINE + CIUDAD. En este blog se irán recogiendo artículos y textos dispersos por la Web, así como otros publicados y libres de derechos, que traten sobre Cine, Arquitectura y Ciudad. Así quienes estén interesados por las relaciones entre la ficción y la realidad, podrán tener más argumentos para profundizar en esas relaciones. No es un blog en el que se vayan a hacer comentarios sobre las vivencias personales de su responsable, que además a nadie interesan. Por supuesto que está abierto a cualquiera que le gusten estos temas, sirviendo como foro de debate y como lugar donde todos podamos aprender con las ideas de los demás.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

49 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
49 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS