InicioartículosProyectar arquitectura, ¿tiene futuro? ¿cómo será el futuro de proyectar? | Cristina...

[:es]Proyectar arquitectura, ¿tiene futuro? ¿cómo será el futuro de proyectar? | Cristina García-Rosales[:gl]Proxectar arquitectura, ¿ten futuro? ¿como será o futuro de proxectar? | Cristina García-Rosales[:en]Projecting architecture, has it future? How will it be the future of projecting? | Cristina García-Rosales[:]

[:es]

La arquitectura es un oficio artístico creador de belleza que -unido a la técnica constructiva- proporciona cobijo a los seres humanos. Es decir, siguen vigentes -a mi entender- los tres pilares de Vitruvio (utilitas, firmitas y venustas). Y no es una actividad artística en la que un creador pueda explayarse sin contar con el “otro” a quien va destinada su obra. En esto se diferencia de la escultura o de la pintura y de otras artes. Eso sí, la buena arquitectura posee indudablemente un “alma” aunque sea la de  un contenedor reciclado.

La arquitectura surge gracias a una idea generadora. A través de un proceso complejo, en el que intervienen muchas personas, se convierte en objeto construido y, más tarde, puede ser que lo haga en “lugar”. En este proceso es necesario contar con diversos factores.

Museo Oteiza | Fotografía: Cristina García-Rosales

1. Saber para qué ha de servir, cual va a ser su USO. Si ha de tener una función o varias. Es importante que los futuros moradores intervengan, opinen, participen… Los arquitectos / as, en definitiva, no somos más que intérpretes de los sueños y deseos de los usuarios, a cuyo servicio estamos. (UTILITAS)

2. Ensamblar entre sí los conocimientos técnicos-estructurales que permitan al edificio mantenerse FIRME contra viento y marea e inclemencias varias, soportando su propio peso y el de los enseres y personas que lo habitan; utilizar parámetros que aíslen y protejan del frío y del calor, haciéndolo confortable y energéticamente sostenible según el lugar y el clima del entorno; aplicar con acierto los conocimientos de los distintos materiales (a ser posible locales), de  la economía (para que no sea cara su construcción), de las instalaciones (agua, gas, electricidad, iluminación, calefacción), de su solidez (como la casa del las tres cabritas resistiendo el empuje del lobo), del buen envejecimiento al paso del tiempo… (FIRMITAS).

3. Es necesario no perder de vista la BELLEZA, esa cualidad intangible que tienen las cosas (y las personas) que nos hace amarlas infundiendo en nosotros un deleite espiritual. ¡Cuántas veces se ha olvidado este concepto, desgraciadamente, haciendo que la ciudad sea cada vez más gris y torpe! (VENUSTAS)

Y ahora viene la pregunta del millón ¿tiene futuro la arquitectura?

Evidentemente, sí. Mientras los seres humanos sigamos poblando nuestra hermosa Tierra, la arquitectura vivirá. Y puesto que cada vez somos más los habitantes del planeta, serán necesarios más espacios que nos protejan y acojan.

nodo 17 | Fotografía: Cristina García-Rosales

Ahora bien, ¿cómo será el futuro del proyectar?

Se me ocurren varias ideas, ahí van algunas:

1. Seguramente el futuro, -o más bien diría el presente-, será diferente del pasado. Como obviedad, puede valer. Pero la cuestión es que ya NO NOS VALEN los modelos anteriores. Las redes y las nuevas tecnologías, entre otros factores, han contribuido a cambiar nuestra forma de vivir, de habitar en el espacio y de relacionarnos.

2. La ciudadanía está tomando conciencia de la situación en la que nos desenvolvemos, cada vez nos fiamos menos de los políticos y de los medios. Y como lo cotidiano es político, necesitamos tener UNA VIVIENDA DIGNA, UNOS ESPACIOS PÚBLICOS ADECUADOS, UNA CIUDAD QUE SEA LA CASA DE TODOS. Vivir una vida buena en un entorno amable y afectivo.

3. En esta situación hacia la que discurrimos, la arquitectura ha de convertirse, poco a poco, tal como está sucediendo en sectores de momento minoritarios, en una EXPRESIÓN COLECTIVA. Si los holandeses lograron, a fuerza de sentadas y manifestaciones, que las ciudades de su hermoso país poseyeran carriles bici para humanizar sus desplazamientos, esta tendencia es la actual. Se llama movilización ciudadana, y está en contra del poder establecido. Del sistema.

nodo 17 | Fotografía: Cristina García-Rosales

La arquitectura, y por tanto la forma de proyectar, será FLEXIBLE, COMUNITARIA Y PARTICIPATIVA, VIABLE ENERGETICAMENTE, RECICLABLE, MULTIDISCIPLINAR, IGUALITARIA Y NO SERVIRÁ para que unos cuantos se enriquezcan. Si no para que entre todos INTENTEMOS MODULAR ESPACIOS ÉTICAMENTE SENSIBLES (según el término de Santiago Molina), AFECTIVAMENTE SOSTENIBLES, LÚDICOS, HUMANISTAS Y ACOGEDORES. 

Esta será, probablemente, la nueva forma de proyectar el espacio.

Cristina García-Rosales. arquitecta
madrid. marzo 2011[:gl]

A arquitectura é un oficio artístico creador de beleza que -unido á técnica constructiva- proporciona acubillo aos seres humanos. É dicir, seguen vigentes -ao meu entender- os tres alicerces de Vitrubio (utilitas, firmitas e venustas). E non é unha actividade artística na que un creador poida explayarse sen contar co “outro” a quen vai destinada a súa obra. Nisto diferénciase da escultura ou da pintura e doutras artes. Iso si, a boa arquitectura posúe indudablemente un “alma” aínda que sexa a dun contenedor reciclado.

A arquitectura xorde grazas a unha idea xeradora. A través dun proceso complexo, no que interveñen moitas persoas, convértese en obxecto construído e, máis tarde, pode ser que o faga en “lugar”. Neste proceso é necesario contar con diversos factores.

Museo Oteiza | Fotografía: Cristina García-Rosales

1. Saber para que ha de servir, cual vai ser o seu USO. Se ha de ter unha función ou varias. É importante que os futuros moradores interveñan, opinen, participen… Los arquitectos / ás, en definitiva, non somos máis que intérpretes dos sonos e desexos dos usuarios, a cuxo servizo estamos. (UTILITAS)

2. Ensamblar entre si os coñecementos técnicos-estruturais que permitan ao edificio manterse FIRMES contra vento e marea e inclemencias varias, soportando o seu propio peso e o dos aparellos e persoas que o habitan; utilizar parámetros que illen e protexan do frío e da calor, facéndoo confortable e enerxeticamente sostible segundo o lugar e o clima do ámbito; aplicar con acerto os coñecementos dos distintos materiais (a ser posible locais), da economía (para que non sexa cara a súa construción), das instalacións (auga, gas, electricidade, iluminación, calefacción), da súa solidez (como a casa do as tres cabritas resistindo o pulo do lobo), do bo envellecemento ao paso do tempo… (FIRMITAS).

3. É necesario non perder de vista a BELEZA, esa calidade intanxible que teñen as cousas (e as persoas) que nos fai amalas infundindo en nós un deleite espiritual. ¡Cantas veces se esqueceu este concepto, desgraciadamente, facendo que a cidade sexa cada vez máis gris e torpe! (VENUSTAS)

E agora vén a pregunta do millón ¿ten futuro a arquitectura?

Evidentemente, si. Mentres os seres humanos sigamos poboando a nosa fermosa Terra, a arquitectura vivirá. E posto que cada vez somos máis os habitantes do planeta, serán necesarios máis espazos que nos protexan e acollan.

nodo 17 | Fotografía: Cristina García-Rosales

Agora ben, ¿como será o futuro do proxectar?

Ocórrenseme varias ideas, aí van algunhas:

1. Seguramente o futuro, -ou máis ben diría o presente-, será diferente do pasado. Como obviedade, pode valer. Pero a cuestión é que xa non NOS VALEN os modelos anteriores. As redes e as novas tecnoloxías, entre outros factores, contribuíron a cambiar a nosa forma de vivir, de habitar no espazo e de relacionarnos.

2. A cidadanía está a tomar conciencia da situación na que nos desenvolvemos, cada vez fiámonos menos dos políticos e dos medios. E como o cotián é político, necesitamos ter UNHA VIVENDA DIGNA, UNS ESPAZOS PÚBLICOS AXEITADOS, UNHA CIDADE QUE SEXA A CASA DE TODOS. Vivir unha vida boa nun ámbito amable e afectivo.

3. Nesta situación cara á que discorremos, a arquitectura ha de converterse, pouco a pouco, tal como está a suceder en sectores de momento minoritarios, nunha EXPRESIÓN COLECTIVA. Se os holandeses lograron, a forza de sentadas e manifestacións, que as cidades do seu fermoso país posuísen carrís bici para humanizar os seus desprazamentos, esta tendencia é a actual. Chámase mobilización cidadá, e está en contra do poder establecido. Do sistema.

nodo 17 | Fotografía: Cristina García-Rosales

A arquitectura, e polo tanto a forma de proxectar, será FLEXIBLE, COMUNITARIA Y PARTICIPATIVA, VIABLE ENERXETICAMENTE, RECICLABLE, MULTIDISCIPLINAR, IGUALITARIA Y NON SERVIRÁ para que uns cantos se enriquezan. Se non para que entre todos INTENTEMOS MODULAR ESPAZOS ETICAMENTE SENSIBLES (segundo o termo de Santiago Molina), AFECTIVAMENTE SOSTIBLES, LÚDICOS, HUMANISTAS Y ACOLLEDORES.

Esta será, probablemente, a nova forma de proxectar o espazo.

Cristina García-Rosales. arquitecta

madrid. marzo 2011

[:en]

The architecture is an artistic creative trade of beauty that – joined the constructive technology – provides cover to the human beings. That is to say, they are still in force – to my to understand – three Vitruvio’s props (utilitas, firmitas and venustas). And it is not an artistic activity in which a creator could spread without possessing «other one» to whom his work is destined. In this it differs from the sculpture or from the painting and from other arts. It yes, the good architecture possesses undoubtedly a «soul» though it is that of a recycled container.

The architecture arises thanks to a generating idea. Across a complex process, in which many persons intervene, it turns into constructed object and, later, it can be that it does it in «place». In this process it is necessary to possess diverse factors.

Oteiza Museum | Photography: Cristina García-Rosales

1. Knowing why, which is going to be his I USE. If it has to have a function or several. It is important that the future inhabitants intervene, think, The architects inform … / ace, definitively, we are not any more than interpreters than the dreams and desires of the users, to whose service we are. (UTILITAS)

2. To assemble between yes the technical – structural knowledge that allow the building to be kept FIRM come hell or high water and different inclemencies, supporting his own weight and that of the chattels and persons who live it; to use parameters that isolate and protect from the cold and from the heat, making it comfortable and energetically sustainable according to the place and the climate of the environment; to apply with success the knowledge of the different materials (to being possible places), of the economy (in order that his construction is not expensive), from the facilities (water, gas, electricity, lighting, heating), of his solidity (as the house of the three cabritas resisting the push of the wolf), of the good aging to the passage of time … (FIRMITAS).

3. It is necessary not to lose of sight the BEAUTY, this intangible quality that the things have (and the persons) that makes us love them unfusing in us a spiritual delight. What a lot of times one has forgotten this concept, unfortunately, doing that the city is increasingly gray and awkward! (VENUSTAS)

And now the question of the million comes has it the architecture future?

Evidently, yes. While the human beings we continue populating our beautiful Earth, the architecture will live. And since every time we are more the inhabitants of the planet, there will be necessary more spaces that protect and receive us.

nodo 17 | Photography: Cristina García-Rosales

Now then, how will it be the future of to project?

Several ideas happen to me, there some of them go:

1. Surely the future, – or rather he would say the present-, it will be different from the past. Since obviedad, it can cost. But the question is that already the previous models DO NOT COST US. The networks and the new technologies, between other factors, have helped to change our way of living, of living in the space and of relating.

2. The citizenship is been aware of the situation in which we unroll ourselves, every time we rely less the politicians and of the means. And as the daily thing it is political, we need to have A WORTHY HOUSING, A FEW PUBLIC SUITABLE SPACES, A CITY THAT IS THE HOUSE OF ALL. To live through a life good at a nice and affective environment.

3. In this situation towards which we pass, the architecture has to turn, little by little, as it is happening in sectors at the moment minority, in a COLLECTIVE EXPRESSION. If the Dutches achieved, by force of sittings and manifestations, that the cities of his beautiful country were possessing rails bicycle to humanize his displacements, this trend is the current one. It is called a civil mobilization, and is in opposition to the established power. Of the system.

nodo 17 | Photography: Cristina García-Rosales

The architecture, and therefore the way of projecting, will be FLEXIBLE, COMMUNITY AND PARTICIPATIVE, VIABLE ENERGETICALLY, RECYCLABLE, MULTIDISCIPLINARY, IGALITARIAN AND WILL NOT SERVE in order that they prosper. If not in order that between all WE TRY TO MODULATE ETHICALLY SENSITIVE SPACES (according to the term of Santiago Molina), AFFECTIVELY SUSTAINABLE, PLAYFUL, HUMANIST AND COZY.

This one will be, probably, the new way of projecting the space.

Cristina García-Rosales. architect

madrid. march 2011

[:]

Cristina García-Rosales
Cristina García-Rosaleshttps://arquiplaneo.wixsite.com/arquiplaneo
Soy arquitecta (1980). Mis proyectos son muy diversos. En 1995 fundo el grupo La Mujer Construye, en el que ocupo la Presidencia. Con LMC he realizado diversas actividades, entre ellas la coordinación de Encuentros en Alcalá y Madrid y la edición de libros y catálogos de las exposiciones. He participado en más de 250 conferencias, debates, seminarios y congresos, tanto nacionales como internacionales y he comisariado y diseñado la exposición "Construir desde el Interior”, 75 obras realizadas por mujeres. Estoy escribiendo mi tesis doctoral "Aino Marsio Aalto, arquitecta finlandesa".
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

2 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
2 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS