[:es]
El concepto de Post-it City. Ciudades ocasionales designa distintas ocupaciones temporales del espacio público, ya sean de carácter comercial, lúdico, sexual o de cualquier otra índole, con la característica común de apenas dejar rastro y de autogestionar sus apariciones y desapariciones. Al utilizar la idea de Post-it City como eje de esta investigación, intentamos subrayar dos tipos de consideraciones: el potencial político que contiene la idea en sí misma y su eficacia metodológica para estudiar contextos sociales y urbanos muy dispares. Los fenómenos Post-it City ponen de relieve la realidad del territorio urbano como el lugar donde, de forma legítima, se solapan distintos usos y situaciones, en oposición a las crecientes presiones para homogeneizar el espacio público. Frente a los ideales de la ciudad como lugar de consenso y de consumo, las ocupaciones temporales del espacio rescatan el valor de uso, desvelan distintas necesidades y carencias que afectan a determinados colectivos, e incluso potencian la creatividad y el imaginario subjetivo. Tras la realidad Post-it City, la ciudad reaparece como territorio atravesado por múltiples dinámicas y procesos, pero también por numerosos sujetos de genuina dimensión política gracias a su lícita acción intrusa, parasitaria y de reciclaje como estrategias de supervivencia y de imaginación. Desde otra perspectiva, las actividades temporales que infectan el espacio público con numerosos artefactos para-arquitectónicos permiten que la reflexión acerca de la experiencia urbana reconduzca su atención hacia lo minúsculo, corrigiendo así la arrogancia de la arquitectura tradicional.
[…]
+ artículo publicado en ciutatsocasionals.net
[:gl]
O concepto de Post-it City. Cidades ocasionais designa distintas ocupacións temporais do espazo público, xa sexan de carácter comercial, lúdico, sexual ou de calquera outra índole, coa característica común de apenas deixar rastro e de autogestionar as súas aparicións e desaparicións. Ao utilizar a idea de Post-it City como eixo desta investigación, tentamos subliñar dous tipos de consideracións: o potencial político que contén a idea en si mesma e a súa eficacia metodolóxica para estudar contextos sociais e urbanos moi dispares. Os fenómenos Post-it City pon de relevo a realidade do territorio urbano como o lugar onde, de forma lexítima, se solapan distintos usos e situacións, en oposición ás crecentes presións para homoxeneizar o espazo público. Fronte aos ideais da cidade como lugar de consenso e de consumo, as ocupacións temporais do espazo rescatan o valor de uso, desvelan distintas necesidades e carencias que afectan a determinados colectivos, e mesmo potencian a creatividade e o imaxinario subxectivo. Tras a realidade Post-it City, a cidade reaparece como territorio atravesado por múltiples dinámicas e procesos, pero tamén por numerosos suxeitos de xenuína dimensión política grazas á súa lícita acción intrusa, parasitaria e de reciclaxe como estratexias de supervivencia e de imaxinación. Desde outra perspectiva, as actividades temporais que infectan o espazo público con numerosos artefactos para-arquitectónicos permiten que a reflexión acerca da experiencia urbana reconduza a súa atención cara ao minúsculo, corrixindo así a arrogancia da arquitectura tradicional.
[…]
+ artigo publicado en ciutatsocasionals.net
[:en]
Post-it City’s concept. Occasional cities it designates different temporary occupations of the public space, already be of commercial, playful, sexual character or of any other nature, with the common characteristic of scarcely leaving track and of automanaging his appearances and disappearances. On having used Post-it City’s idea as axis of this investigation, we try to underline two types of considerations: the political potential that contains the idea in yes same and his methodological efficiency to study social and urban very unlike contexts. The phenomena Post-it City emphasizes the reality of the urban territory as the place where, of legitimate form, different uses and situations are overlapped, in opposition to the increasing pressures to homogenize the public space. Opposite to the ideal ones of the city as place of consensus and of consumption, the temporary occupations of the space rescue the value of use, reveal different needs and lacks that affect certain groups, and even they promote the creativity and the imaginary subjective one. After the reality Post-it City, the city reappears as territory crossed by multiple dynamics and processes, but also for numerous subjects of genuine political dimension thanks to his lawful intruder, parasitic action and of recycling as strategies of survival and of imagination. From another perspective, the temporary activities that infect the public space with numerous appliances for architectural allow that the reflection brings over of the urban experience re-lead his attention towards the minuscule thing, correcting this way the arrogance of the traditional architecture.
[…]
+ article is published in ciutatsocasionals.net
[:]





