[:es]
El curso aborda, mediante una serie de lecciones magistrales de expertos, exposición de casos o experiencias y exploración de materiales, tecnologías y registros documentales y audiovisuales, la identificación de los principios en que se funda, o debiera fundarse, el espacio urbano contemporáneo. Espacio vacío, contenedor de lo público y generador de las transiciones con lo edificado. Reemprenderemos la discusión de los procesos de pensamiento, diseño y proyecto relacionados con todo aquello que no es estrictamente “edificación”, “arquitectura” o “urbanismo” y, sin embargo, constituye dicho espacio. Finalmente, valoraremos las situaciones que se ofrecen al ciudadano cuando estos espacios activan la convivencia y los modos de relación pública cualificada. Entre lo edificado y lo no edificado persiste una frontera compleja que los separa. Lugares sin nombre, tránsito de lo público a lo privado y viceversa, plenos de matices, graduales, semipúblicos o de acceso controlado. Espacio entre el rostro y la máscara, intermedio en el que se produce la vida colectiva.
¿Cómo encontrar un lugar en el espacio? La sutil cuestión formulada por Joseph Rykwert sugiere una rica miscelánea de asuntos imprescindibles para todos aquellos que interpretamos la ciudad como un artefacto consecuencia de actos y construcciones voluntarias. Corresponde a los arquitectos y urbanistas una cuota de responsabilidad notable en la tarea colectiva de construir la ciudad. Su cometido es el de dar “forma” a un contexto urbano funcionalmente eficiente y bello. Su “arte” consiste en manejar y dominar los significados de esta forma para que los ciudadanos puedan recuperar e interpretar buena parte de los resortes y valores que han vertido en sus proyectos. Curso que pretende pues recuperar la tradición del arte cívico desde una visión contemporánea de la condición urbana, con el objetivo indisimulado de ensayar el proyecto de la forma urbana desde el entendimiento y la concepción simultanea de las arquitecturas, el espacio público colectivo y las actividades.
Todo ello sin ignorar que la ciudad es hoy en día un rompecabezas inconexo que se produce por fragmentos y a saltos tantas veces impredecibles, con un sentido de comunidad decreciente, pero asimismo con la voluntad de considerar que las grandes “fuerzas” económicas/históricas, aparentemente impersonales, siempre han sido el resultado de elecciones efectuadas por individuos singulares (políticos, empresarios, ingenieros, arquitectos, urbanistas…)
Jerónimo Junquera, Arquitecto
Enric Serra, Arquitecto
Directores del Curso de Verano 2011
+ info
[:gl]
O curso aborda, mediante unha serie de leccións maxistrais de expertos, exposición de casos ou experiencias e exploración de materiais, tecnoloxías e rexistros documentais e audiovisuais, a identificación dos principios en que se funda, ou debese fundarse, o espazo urbano contemporáneo. Espazo baleiro, colector do público e xerador das transicións co edificado. Reemprenderemos a discusión dos procesos de pensamento, deseño e proxecto relacionados con todo aquilo que non é estritamente “edificación”, “arquitectura” ou “urbanismo” e, con todo, constitúe devandito espazo. Finalmente, valoraremos as situacións que se ofrecen ao cidadán cando estes espazos activan a convivencia e os modos de relación pública cualificada. Entre o edificado e o non edificado persiste unha fronteira complexa que os separa. Lugares sen nome, tránsito do público ao privado e viceversa, plenos de matices, graduais, semipúblicos ou de acceso controlado. Espazo entre o rostro e a máscara, intermedio no que se produce a vida colectiva.
¿Como atopar un lugar no espazo? A sutil cuestión formulada por Joseph Rykwert suxire unha rica miscelánea de asuntos imprescindibles para todos aqueles que interpretamos a cidade como un artefacto consecuencia de actos e construcións voluntarias. Corresponde aos arquitectos e urbanistas unha cota de responsabilidade notable na tarefa colectiva de construír a cidade. O seu labor é o de dar “forma” a un contexto urbano funcionalmente eficiente e belo. A súa “arte” consiste en manexar e dominar os significados desta forma para que os cidadáns poidan recuperar e interpretar boa parte dos resortes e valores que verteron nos seus proxectos. Curso que pretende pois recuperar a tradición da arte cívico desde unha visión contemporánea da condición urbana, co obxectivo indisimulado de ensaiar o proxecto da forma urbana desde o entendemento e a concepción simultanea das arquitecturas, o espazo público colectivo e as actividades.
Todo iso sen ignorar que a cidade é hoxe en día un crebacabezas inconexo que se produce por fragmentos e a saltos tantas veces impredicibles, cun sentido de comunidade decreciente, pero así mesmo coa vontade de considerar que as grandes “forzas” económicas/históricas, aparentemente impersonales, sempre foron o resultado de eleccións efectuadas por individuos singulares (políticos, empresarios, enxeñeiros, arquitectos, urbanistas…)
Jerónimo Junquera, Arquitecto
Enric Serra, Arquitecto
Directores do Curso de Verán 2011
+ info
[:en]
The course approaches, by means of a series of experts’ magisterial lessons, exhibition of cases or experiences and exploration of materials, technologies and documentary and audio-visual records, the identification of the beginning on which it is founded, or there must be founded, the urban contemporary space. Empty space, container of public and generator of the transitions with the built-up thing. We will re-undertake the discussion of the processes of thought, design and project related to all that that is not strictly «a» «building», «architecture» or «urbanism» and, nevertheless, it constitutes the above mentioned space. Finally, we will value the situations that offer themselves the citizen when these spaces activate the conviviality and the manners of public qualified relation. Between the built-up thing and not built there persists a complex border that separates them. Places without name, traffic of the public thing to the private thing and vice versa, plenary sessions of shades, gradual, semipublic or of controlled access. I spread between the face and the mask, interval in the one that produces the collective life to himself.
How to find a place in the space? The subtle question formulated by Joseph Rykwert suggests a rich miscellany of indispensable matters for all those that we interpret the city as an appliance consequence of acts and voluntary constructions. There corresponds to the architects and town planners a quota of notable responsibility in the collective task of constructing the city. His assignment is of giving «form» to an urban functionally efficient and beautiful context. His «art» consists of handling and dominating the meanings of this form in order that the citizens could recover and interpret good part of the springs and values that they have spilt in his projects. Course that tries to recover so the tradition of the civic art from a contemporary vision of the urban condition, with the undisguised aim to test the project of the urban form from the understanding and the simultaneous conception of the architectures, the public collective space and the activities.
All this without ignoring that the city is nowadays an unconnected puzzle that takes place for fragments and skippingly so often unpredictable, with a sense of diminishing community, but likewise with the will to consider that the big economic / historical, seemingly impersonal «forces», always they have been the result of choices effected by singular individuals (politicians, businessmen, engineers, architects, town planners …)
Jerónimo Junquera, Architect
Enric Serra, Architect
Directores del Curso de Verano 2011
Date: Lun, 18/07/2011 – 00:00 – Vie, 22/07/2011 – 00:00
Direction: Street of the Royal Family, 39005 Santander, Spain
+ info
[:]





