[:es]
El 18 de enero recordamos un aniversario más de la fundación ibérica de nuestra ciudad, evento oportuno para hacer una pausa y reflexionar sobre su proyección para el año que empezamos, y hacia dos eventos trascendentales, como son los Juegos Panamericanos y el Bicentenario de nuestra Independencia.
En los últimos dos años hemos vivido el enfrentamiento de dos visiones de ciudad: una que ve el futuro desde la mayor eficiencia de los flujos vehiculares particulares, incentivando la urbanización de la periferia como respuesta a la demanda de vivienda, y otra lo mira desde la densificación de la ciudad existente, fortalecimiento del transporte público e incremento de áreas verdes.
Importantes ciudades del mundo ya han vivido este proceso, en el que luego de la saturación vial y pérdida de valor ambiental producido por priorizar el desarrollo de la periferia sobre las áreas centrales, se han generado ambiciosos proyectos orientados a revertirlo. Podemos mencionar a Buenos Aires con el proyecto “Puerto Madero”, o a Barcelona con la “Villa Olímpica”, ambos trabajaron sobre la re-funcionalización de suelo industrial y logístico caduco para proyectar el desarrollo de la ciudad. El incremento del valor del suelo superó largamente el monto de inversión, generando un círculo virtuoso de bienestar económico y social. Esas acciones estuvieron enmarcadas en proyectos integrales de desarrollo urbano, equilibrando la densificación con la dotación de equipamientos y servicios, el fortalecimiento del transporte masivo, y el incremento de espacios públicos.

El caso de nuestra Lima no debiera ser distinto, lejos de pensar en seguir colonizando el desierto y los valles productivos, el gran reto debiera ser el de la re-funcionalización las zonas cuyos usos tradicionales no son más compatibles con las dinámicas urbanas contemporáneas, y el de generar nuevos espacios para esas actividades económicas. Me estoy refiriendo especialmente a la zona industrial del Cercado de Lima y el Callao, por la que pasan cerca de diez mil millones de dólares en proyectos de transporte público masivo, y en cuyo suelo se podría resolver la demanda de vivienda de los próximos veinte años. La forma como se viene desarrollando, con el cambio de uso de predios aislados, da como resultado esa imagen caótica que hoy vemos, con edificios amurallados al lado de depósitos y fábricas, sin áreas verdes y espacios públicos de escala peatonal, y con avenidas donde los camiones se cruzan con combis y taxis. Lima necesita una visión de futuro en la que esa antigua estructura industrial se reconfigure para transformarse en la Lima del siglo XXI, capitalizando la infraestructura existente y proyectada, y trasladando los usos industriales a zonas más adecuadas y funcionales, como el parque industrial de Ancón que viene desarrollando PRODUCE.
En este escenario, el Centro Histórico de ambos distritos juega un rol fundamental, pues se fortalece como centralidad cultural y de servicios. La planificación de su preservación debiera estar íntimamente ligada a su condición de patrimonio vivo, promoviendo actividades que permitan esa convivencia, lideradas por la presencia de las instituciones públicas, culturales y académicas. El Río Rímac, espacio histórico y natural de la ciudad, está llamado a ser el gran escenario de esta nueva ciudad, recuperando su condición de origen de la vida urbana, y proyectándola hacia el futuro.

Los Juegos Panamericanos 2019 y el Bicentenario de nuestra Independencia, son el mejor pretexto para que las diversas instituciones involucradas en el desarrollo de la ciudad se sienten a construir espacios de consenso, orientados bajo una visión integral y estratégica, que integre su valor patrimonial con su valor económico y social. El Ministro de Cultura ha dado un paso importante promulgando el Decreto Ministerial N°029-2017-MC mediante el cual asume su rol de gestor de la protección, conservación y promoción del patrimonio cultural de la nación, y convoca a diferentes instituciones y organismos a desarrollar en un plazo de seis meses acciones y propuestas viables para la intervención y recuperación del Centro Histórico. Este esfuerzo debiera contar con pleno apoyo, y ser aprovechado como catalizador para empezar a construir esa ciudad que la historia nos reclama.
Aldo G. Facho Dede · Arquitecto
Lima · Octubre 2017
Autor del Blog Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
[:gl]
O 18 de xaneiro lembramos un aniversario máis da fundación ibérica da nosa cidade, evento oportuno para facer unha pausa e reflexionar sobre a súa proxección para o ano que empezamos, e cara a dous eventos transcendentais, como son os Xogos Panamericanos e o Bicentenario da nosa Independencia.
Nos últimos dous anos vivimos o enfrontamento de dúas visións de cidade: unha que ve o futuro desde a maior eficiencia dos fluxos vehiculares particulares, incentivando a urbanización da periferia como resposta á demanda de vivenda, e outra o mira desde a densificación da cidade existente, fortalecemento do transporte público e incremento de áreas verdes.
Importantes cidades do mundo xa viviron este proceso, no que logo da saturación viaria e perda de valor ambiental producido por priorizar o desenvolvemento da periferia sobre as áreas centrais, xeráronse ambiciosos proxectos orientados a revertelo. Podemos mencionar a Buenos Aires co proxecto “Porto Madeiro”, ou a Barcelona coa “Vila Olímpica”, ambos traballaron sobre a re-funcionalización de chan industrial e loxístico caduco para proxectar o desenvolvemento da cidade. O incremento do valor do chan superou longamente o monto de investimento, xerando un círculo virtuoso de benestar económico e social. Esas accións estiveron enmarcadas en proxectos integrais de desenvolvemento urbano, equilibrando a densificación coa dotación de equipamentos e servizos, o fortalecemento do transporte masivo, e o incremento de espazos públicos.

O caso da nosa Lima non debese ser distinto, lonxe de pensar en seguir colonizando o deserto e os vales produtivos, o gran reto debese ser o da re-funcionalización as zonas cuxos usos tradicionais non son máis compatibles coas dinámicas urbanas contemporáneas, e o de xerar novos espazos para esas actividades económicas. Estou a referirme especialmente á zona industrial do Cercado de Lima e o Callao, pola que pasan preto de dez mil millóns de dólares en proxectos de transporte público masivo, e en cuxo chan se podería resolver a demanda de vivenda do próximos vinte anos. A forma como vén desenvolvendo, co cambio de uso de predios illados, dá como resultado esa imaxe caótica que hoxe vemos, con edificios amurallados á beira de depósitos e fábricas, sen áreas verdes e espazos públicos de escala peonil, e con avenidas onde os camións crúzanse con combis e taxis. Lima necesita unha visión de futuro na que esa antiga estrutura industrial se reconfigure para transformarse na Lima do século XXI, capitalizando a infraestrutura existente e proxectada, e trasladando os usos industriais a zonas máis adecuadas e funcionais, como o parque industrial de Ancón que vén desenvolvendo PRODUCE.
Neste escenario, o Centro Histórico de ambos os distritos xoga un rol fundamental, pois se fortalece como centralidade cultural e de servizos. A planificación da súa preservación debese estar intimamente ligada á súa condición de patrimonio vivo, promovendo actividades que permitan esa convivencia, lideradas pola presenza das institucións públicas, culturais e académicas. O Río Rímac, espazo histórico e natural da cidade, está chamado a ser o gran escenario desta nova cidade, recuperando a súa condición de orixe da vida urbana, e proxectándoa cara ao futuro.

Os Xogos Panamericanos 2019 e o Bicentenario da nosa Independencia, son o mellor pretexto para que as diversas institucións involucradas no desenvolvemento da cidade senten a construír espazos de consenso, orientados baixo unha visión integral e estratéxica, que integre o seu valor patrimonial co seu valor económico e social. O Ministro de Cultura deu un paso importante promulgando o Decreto Ministerial N°029-2017-MC mediante o cal asume o seu rol de xestor da protección, conservación e promoción do patrimonio cultural da nación, e convoca a diferentes institucións e organismos a desenvolver nun prazo de seis meses acciones e propostas viables para a intervención e recuperación do Centro Histórico. Este esforzo debese contar con pleno apoio, e ser aproveitado como catalizador para empezar a construír esa cidade que a historia nos reclama.
Aldo G. Facho Dede · Arquitecto
Lima · Outubro 2017
Autor do Blogue Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
[:en]
On January 18 we remember one more anniversary of the Iberian foundation of our city, opportune event to do a pause and to think about his projection for the year that we begin, and towards two transcendental events, since they are the Pan-American Games and the Bicentenary of our Independence.
In the last two years we have lived through the clash of two visions of city: one that sees the future from the major efficiency of the traffic particular flows, stimulating the urbanization of the periphery as response to the demand of housing, and other one looks at it from the densification of the existing city, strengthening of the public transport and increase of green areas.
Important cities of the world already have lived through this process, in which after the road saturation and loss of environmental value produced for prioritizing the development of the periphery on the central areas, ambitious projects have been generated orientated to reverting its. We can mention Buenos Aires with the project “Log Port”, or to Barcelona with the “Olympian Villa”, both worked on the re-funcionalización of industrial and logistic expired soil to project the development of the city. The increase of the value of the soil overcame for a long time the amount of investment, generating a virtuous circle of economic and social well-being. These actions were framed in integral projects of urban development, balancing the densification with the endowment of equipments and services, the strengthening of the massive transport, and the increase of public spaces.

The case of our Lima must not be different, far from thinking of continuing colonizing the desert and the productive valleys, the great challenge must be that of the re-funcionalización the zones which traditional uses are not more compatible with the urban contemporary dynamics, and of generating new spaces for these economic activities. I me am refiriendo specially to the industrial park of the Enclosure of Lima and the Callao, for that they happen near ten billion dollars in projects of public massive transport, and in whose soil might solve the demand of housing of next twenty years. The form like comes developing, with the change of use of isolated lands, it gives like proved this chaotic image that today we see, with buildings walled next to warehouses and factories, without green areas and public spaces on a large scale pedestrian, and with avenues where the trucks cross with combis and taxis.Lima needs a vision of future in which this former industrial structure is re-formed to transform in the Lima of the 21st century, capitalizing the existing and projected infrastructure, and moving the industrial uses to more suitable and functional zones, as the industrial park of Cove that comes developing PRODUCE.
In this scene, the Historical Center of both districts plays a fundamental role, since it fortifies like centralidad culturally and of services. The planning of his preservation must be intimately tied to his condition of alive heritage, promoting activities that allow these conviviality, led by the presence of the public, cultural and academic institutions. The Rio Rímac, historical and natural space of the city, is called to be the great scene of this new city, recovering his condition of origin of the urban life, and projecting it towards the future.

The Pan-American Games 2019 and the Bicentenary of our Independence, they are the best pretext in order that the diverse institutions involved in the development of the city feel to constructing spaces of consensus, orientated under an integral and strategic vision, which integrates his patrimonial value with his economic and social value. The Secretary of Culture has given an important step promulgating the Ministerial Decree N°029-2017-MC by means of which it assumes his role of manager of the protection, conservation and promotion of the cultural heritage of the nation, and it calls for different institutions and organisms to developing in the space of six months actions and viable offers for the intervention and recovery of the Historical Center. This effort must possess plenary session I rest, and to be taken advantage as catalyst to start constructing this city that the history us claims.
Aldo G. Facho Dede · Architect
Lima · October 2017
Author of the Blog Habitar: Ambiente+Arquitectura+Ciudad
[:]




