[:es]
Está extendida la idea de que todo el esfuerzo creativo de tres décadas se invirtió en solucionar el acuciante problema de la vivienda, que supuso el levantamiento de barrios enteros a base de edificios de nulo interés arquitectónico, grises y desangelados: un paisaje que en el extranjero se identificó con la uniformidad que creaba el comunismo.
A este periodo se le llamó Modernismo soviético y fue inaugurado por Jruschov en un discurso de diciembre de 1954. Representó, a su vez, una tímida apertura estética. No obstante, pese a su mala prensa, no todo lo que se construyó es olvidable. En la periferia soviética, por ejemplo, los arquitectos pudieron respirar un aire menos viciado, expresiones de los rasgos nacionales e influencias que se filtraban desde el otro lado del Telón de Acero.

El resultado refleja el cúmulo de identidades que representó la Unión Soviética e incluye casos sorprendentes y originales de edificios sin parangón que, en su mayoría, siguen siendo desconocidos.
La idiosincrasia de este periodo hermético fue el tema central de una exposición titulada Soviet Modernism, Unknown History producida por el Architekturzentrum de Viena. De ella hablamos con Vladímir Belogolovsky, arquitecto y comisario ruso afincado en Nueva York, fundador de Intercontinental Curatorial Project.
[…]
Ferran Mateo
+ artículo publicado en rusiahoy
[:gl]
Está extendida a idea de que todo o esforzo creativo de tres décadas investiuse en solucionar o acuciante problema da vivenda, que supuxo o levantamiento de barrios enteiros a base de edificios de nulo interese arquitectónico, grises e desangelados: unha paisaxe que no estranxeiro identificouse coa uniformidade que creaba o comunismo.
A este periodo chamóuselle Modernismo soviético e foi inaugurado por Jruschov nun discurso de decembro de 1954. Representou, á súa vez, unha tímida apertura estética. No entanto, pese á súa mala prensa, non todo o que se construíu é olvidable. Na periferia soviética, por exemplo, os arquitectos puideron respirar un aire menos viciado, expresións dos trazos nacionais e influencias que se filtraban desde o outro lado do Telón de Aceiro.

O resultado reflicte o cúmulo de identidades que representou a Unión Soviética e inclúe casos sorprendentes e orixinais de edificios sen parangón que, na súa maioría, seguen sendo descoñecidos.
A idiosincrasia deste periodo hermético foi o tema central dunha exposición titulada Soviet Modernism, Unknown History producida polo Architekturzentrum de Viena. Dela falamos con Vladímir Belogolovsky, arquitecto e comisario ruso afincado en Nova York, fundador de Intercontinental Curatorial Project.
[…]
Ferran Mateo
+ artigo publicado en rusiahoy
[:en]
The idea is extended of that all the creative effort of three decades one invested in solving the pressing problem of the housing, which supposed the raising of entire neighborhoods based on buildings, gray of void architectural interest and desangelados: a landscape that abroad was identified by the uniformity that was creating the communism.
To this period there was called he a Soviet Modernism and was inaugurated by Jruschov in a speech of December, 1954. It represented, in turn, a shy aesthetic opening. Nevertheless, in spite of his bad press, not everything what was constructed is forgetful. In the Soviet periphery, for example, the architects could breathe a less stuffy air, expressions of the national features and influences that were filtering from another side of the Curtain of Steel.

The result reflects the heap of identities that represented the Soviet Union and includes surprising and original cases of buildings without paragon that, in the main, they continue being strangers.
The idiosyncrasy of this hermetic period was the central topic of a qualified exhibition Soviet Modernism, Unknown History produced by the Architekturzentrum of Vienna. About her we speak with Vladímir Belogolovsky, architect and Russian commissioner bought property in New York, founder of Intercontinental Curatorial Project.
[…]
Ferran Mateo
+ article is published in rusiahoy
[:]




