Unha radiografía | Sergio de Miguel


Vila Mairea (1939) de Alvar Aalto

Cae nas miñas mans un elaborado debuxo de Juhani Pallasmaa.

Sobre a planta da vila Mairea (1939), de Alvar Aalto, se superponen unhas liñas de orde. Unhas trazas.

Aparece unha radiografía.

A que foi cualificada como “a planta máis bonita do mundo”1 móstrase desposuída do seu segredo. A partitura geometrica da súa harmónica figura queda desvelada.

E sorprendentemente, – non o parecía -, todo encaixa.

Ningunha liña queda ao arbitrio do libre e experimentado trazo manual do arquitecto. Cada forma, cada perímetro obedece, dalgún modo, a un estrito e ordenado guión numérico.

A parte e o todo correspóndense coma se dunha frase tratásese.

Non podemos por menos imaxinarnos o taboleiro do arquitecto cun papel, unha orixe, e unhas primeiras e sinxelas liñas. Cadrados, diagonales, cantidades….

E por encima a planta, a forma, a vida da casa. As decisións.

A verdade, recoñezo que o achado deixoume frio. Prefiro o desexo á pertenencia. A dúbida á certeza. O fame á saciedade.

Cantas veces gózase de mirar con admiración o que provoca a beleza oculta. A indescifrable e inexplicable grandeza das cousas.

A vila Mairea, e xunto a ela as máis importantes pezas da nosa cultura, non deberían ser mostradas mediante radiografías.

Supón unha obscenidade.

Sergio de Miguel, arquitecto
Madrid, marzo 2010

Nota:
1 Mítica clase de Gabriel Ruíz Cabrero na ETSAM.

Sergio de Miguel García

Ph.D. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 2016.
M.A. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 1990.
Profesor en la Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) desde 1995.

follow me

Arquivado en: faro, Sergio de Miguel

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,