
El Guernica de Picasso representa un acontecimiento histórico que expresa la concluyente manifestación del arte contra la violencia representada por el devastador bombardeo de la fuerza aérea alemana sobre territorio vasco durante la guerra civil española. La obra hace explícita la desdicha de la guerra y el sufrimiento de los habitantes civiles de la ciudad de Guernika, víctimas inocentes de la agresión.
En abril de 1937, Picasso se encontraba trabajando en una obra mural, atendiendo un encargo del gobierno republicano español para exhibir en la Exposición de París a celebrarse a mediados de ese año. El día 26 de ese mes, aviones de guerra alemanes que prestaban apoyo material a las tropas nacionalistas, bombardearon durante dos horas la ciudad de Guernika. El hecho trasciende en París a través de los medios de prensa y las manifestaciones de repudio de los españoles residentes.

Conmovido por las imágenes de la destrucción, Picasso decide abandonar la idea original y el 1 de mayo inicia el Guernica. La obra pintada al óleo sobre un lienzo de 7,81 metros de ancho por 3,50 metros de alto, combina tonos de azul, blanco y negro. La escasez de colores hace más intenso el relato y lo asemeja a un drama fotográfico.
Las figuras dominantes en la obra simbolizan hechos antagónicos. El toro significa la brutalidad de las dictaduras vigentes, el caballo representa al pueblo de Guernika y la luz a la verdad. La obra se expuso en París y posteriormente viajó por varios países, cumpliendo el deseo de Picasso: que la obra no llegara a España hasta tanto no estuviera restablecida la democracia. En 1981 el Guernica llegó a España para alojarse definitivamente en el Museo Reina Sofía de Madrid.

Guernica es un manifiesto contra la irracionalidad y la violencia. Como declaró Picasso en 1937:
“En la pintura mural en la que estoy trabajando, y que titularé Guernica, y en todas mis últimas obras expreso claramente mi repulsión hacia la casta militar que ha sumido a España en un océano de dolor y muerte.”

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Octubre 2015
Picasso’s Guernica represents a historical event that expresses the conclusive manifestation of the art against the violence represented by the devastating bombardment of the air German force on Basque territory during the Spanish civil war. The work makes explicit the misery of the war and the suffering of the civil inhabitants of the city of Guernika, innocent victims of the aggression.
In April, 1937, Picasso was employed at a wall work, attending to an order of the republican Spanish government to exhibit in the Exhibition of Paris to be celebrating in the middle of this year. On the 26th of this month, German planes of war that were giving material support to the nationalistic troops, bombarded for two hours Guernika’s city. The fact comes out in Paris across the means of press and the manifestations of repudiation of the resident Spanish.

Affected by the images of the destruction, Picasso decides to leave the original idea and on May 1 initiates the Guernica. The work painted to the oil on a linen of 7,81 meters of width per 3,50 meters of high place, combines tones of blue, white and black. The shortage of colors makes the statement more intense and makes alike it to a photographic drama.
The dominant figures in the work symbolize antagonistic facts. The bull means the brutality of the in force dictatorships, the horse represents the people of Guernika and the light to the truth. The work was exposed in Paris and later it traveled for several countries, fulfilling Picasso’s desire: that the work was not coming to Spain up to so much the democracy was not restored. In 1981 the Guernica it came to Spain to lodge definitively at the Reina Sofía Museum in Madrid.

Guernica is a manifest against the irrationality and the violence. Since Picasso declared in 1937:
“In the wall painting at which I am employed, and that I will title Guernica, and in all my last works I express clearly my repulsion towards the military caste that has plunged Spain in an ocean of pain and death. .”

Marcelo Gardinetti. Architect
La Plata, Argentina. October 2015
O Guernica de Picasso representa un acontecemento histórico que expresa a concluínte manifestación da arte contra a violencia representada polo desvastador bombardeo da forza aérea alemá sobre territorio vasco durante a guerra civil española. A obra fai explícita a desdita da guerra e o sufrimento dos habitantes civís da cidade de Guernika, vítimas inocentes da agresión.
En abril de 1937, Picasso encontrábase traballando nunha obra mural, atendendo un encargo do goberno republicano español para exhibir na Exposición de París a celebrarse a mediados dese ano. O día 26 dese mes, avións de guerra alemáns, que prestaban apoio material ás tropas nacionalistas bombardearon durante dúas horas a cidade de Guernika. O feito transcende en París a través dos medios de prensa e as manifestacións de repudio dos españois residentes.

Conmovido polas imaxes da destrución, Picasso decide abandonar a idea orixinal e o 1 de maio inicia o Guernica. A obra pintada ao óleo sobre un lenzo de 7,81 metros de ancho por 3,50 metros de alto, combina tons de azul, branco e negro. A escaseza de cores fai máis intenso o relato e aseméllao a un drama fotográfico.
As figuras dominantes na obra simbolizan feitos antagónicos. O touro significa a brutalidade das ditaduras vixentes, o cabalo representa o pobo de Guernika e a luz á verdade. A obra expúxose en París e posteriormente viaxou por varios países, cumprindo o desexo de Picasso: que a obra non chegase a España ata tanto non estivese restablecida a democracia. En 1981 o Guernica chegou a España para aloxarse definitivamente no Museo Raiña Sofía de Madrid.

Guernica é un manifesto contra a irracionalidade e a violencia. Como declarou Picasso en 1937:
“Na pintura mural na que estou a traballar, e que titularei Guernica, e en todas as miñas últimas obras expreso claramente a miña repulsión cara á casta militar que sumiu a España nun océano de dor e morte.”

Marcelo Gardinetti. Arquitecto
La Plata, Argentina. Octubre 2015




