En la serie de textos que he denominado Arquitectos y Cineastas, que relacionan las dos profesiones, he ido publicando algunos de directores, como Ingmar Bergman, Walerian Borowcyk, René Clair, John Ford, Amos Gitai y Raúl Ruiz, Dziga Vertov; de una actriz, Viola Dana y un investigador, Sigfried Giedion, así como publiqué en su momento uno escrito por Peter Greenaway.
Ahora estoy preparando una conferencia titulada Peter Greenaway, mente y vientre, para el Festival Internacional de Cine Gastronómico Ciudad de La Laguna (Tenerife), CineEsCena, y he encontrado las siguientes declaraciones de Greenaway sobre este mismo tema:
«Es un lugar común de este siglo, que fácilmente es posible evitar mirar una pintura o incluso leer literatura, pero es muy difícil evitar enfrentarse de alguna manera con la arquitectura. Me gusta pensar que, si se me permite ser tan arrogante, es posible comparar el trabajo de un director de cine con el de un arquitecto. Ambos tenemos que rendir cuentas a nuestros patrocinadores y al hombre de la calle, pero también tenemos que cumplir con nosotros mismos y nuestro concepto de la cultura. Estaría demasiado cerca de casa, obviamente, si hiciera una película sobre un director de cine, por lo que en el fondo de mi mente he estado buscando desde hace algún tiempo encontrar un paralelismo apropiado».
Greenaway además declaraba lo siguiente en cuanto a las relaciones entre la arquitectura y la filosofía:
«El arquitecto debe tener conocimientos y una fuerte conciencia de todo lo que le rodea. Un personaje dice en la película [El vientre de un arquitecto]: que él necesita saber sobre la literatura, arte y el precio del pan, pero por encima de todo lo que debe, como Le Corbusier, es ser consciente de las consecuencias de la suma de todas las cifras juntas».
Así sea o debiera ser.
Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, noviembre 2012
In the series of texts that I have named Architects and Filmmakers, who relate both professions, I have been publishing some of the directors, as Ingmar Bergman, Walerian Borowcyk, René Clair, John Ford, Amos Gitai and Raúl Ruiz, Dziga Vertov; of an actress, Viola Dana an investigator, Sigfried Giedion, as well as I published in his moment one writing by Peter Greenaway.
Now I am preparing a qualified conference Peter Greenaway, mind and abdomen, for the Festival Internacional de Cine Gastronómico Ciudad de La Laguna (Tenerife), CineEsCena, and have found Greenaway’s following declarations on the same topic:
«It is the common place of this century, which easily is possible to avoid to look at a painting or even to read literature, but it is very difficult to avoid to face somehow the architecture. I like to think that, if it allows me be so arrogant, it is possible to compare the work of the director of cinema with that of an architect. Both we have to produce accounts to our sponsors and to the man of the street, but also we have to expire with us themselves and our concept of the culture. It would be too much near house, obviously, if it was doing a movie on the director of cinema, for what at the back of my mind I have been seeking for some time to find an appropriate parallelism».
Greenaway besides was declaring the following thing as for the relations between the architecture and the philosophy:
«The architect must have knowledges and a strong conscience of everything what him makes a detour. A personage says in the movie [The abdomen of an architect]: that he needs to know on the literature, art and the price of the bread, but over everything what Corbusier owes, since Him, is to be conscious of the consequences of the sum of all the united numbers».
This way be or it must be.
Jorge Gorostiza, architect. Author delof the blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, november 2012
Na serie de textos que denominei Arquitectos e Cineastas, que relacionan as dúas profesións, fun publicando algúns de directores, como Ingmar Bergman, Walerian Borowcyk, René Clair, John Ford, Amos Gitai y Raúl Ruiz, Dziga Vertov; dunha actriz, Viola Dana e un investigador, Sigfried Giedion, así como publiquei no seu momento un escrito por Peter Greenaway.
Agora estou a preparar unha conferencia titulada Peter Greenaway, mente e ventre, para o Festival Internacional de Cine Gastronómico Cidade de La Laguna (Tenerife), CineEsCena, e atopei as seguintes declaracións de Greenaway sobre este mesmo tema:
«É un lugar común deste século, que doadamente é posible evitar mirar unha pintura ou mesmo ler literatura, pero é moi difícil evitar enfrontarse dalgún xeito coa arquitectura. Gústame pensar que, se se me permite ser tan arrogante, é posible comparar o traballo dun director de cine co dun arquitecto. Ambos os dous temos que render contas aos nosos patrocinadores e ao home da rúa, pero tamén temos que cumprir connosco mesmos e co noso concepto da cultura. Estaría demasiado preto de casa, obviamente, se fixese unha película sobre un director de cine, polo que no fondo da miña mente estiven a buscar dende hai algún tempo encontrar un paralelismo apropiado».
Greenaway ademais declaraba o seguinte en canto ás relacións entre a arquitectura e a filosofía:
«O arquitecto debe ter coñecementos e unha forte conciencia de todo o que o rodea. Un personaxe di na película [O ventre dun arquitecto]: que el necesita saber sobre a literatura, arte e o prezo do pan, pero por riba de todo o que debe, como Le Corbusier, é ser consciente das consecuencias da suma de todas as cifras xuntas».
Así sexa ou debera ser.
Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor do blogue Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, novembro 2012





