A ventá dos desexos | Miguel Ángel Díaz Camacho

SOM, Bank in NY, 1951-54

Existe na Quinta Avenida de Nova York unha ventá sobre a cal a xente se amontoa dende a rúa. Noite e día, sosegadamente, imaxinamos case en silencio. Unha ventá sedutora e hipnótica como unha posta de sol ou unha chuvia de estrelas. Ninguén podería imaxinar que en realidade, o que se admira coa emoción propia do corsario ante La Isla del Tesoro, é nada máis e nada menos que a poderosa caixa forte do banco para a Manufacturers Trust Company.

Deseñado por Gordon Bunshaft e Charles Evan Hughes, ambos os dous integrantes da firma norteamericana Skidmore, Owings & Merrill, o banco abre as súas portas en 1954 no cruzamento entre a Quinta Avenida e a rúa 43. E ábreas precisamente a través desta última, reservando a valiosa fronte da Avenida como un miradoiro panorámico cara ao interior do edificio1. A estratexia programática aposta pola exhibición da caixa forte da entidade, usualmente reservada nos proxectos bancarios ao búnker blindado, recóndito e protexido do subsolo. O retranqueo da planta principal superior xera un espazo a dobre altura visible dende o exterior, unha sorte de urna impúdica e monumental para a longa cortinaxe e pano dun escenario sobre o que ten lugar a presentación dunha banca renovada e transparente, un convite afiado do sistema optimista e hercúleo do país máis poderoso do mundo nos 50.

Proxectar é programar2. Interesa aquí o sentido da palabra programar como organización de accións e ideas, o proxecto como estratexia de apropiación do espazo fronte á súa simple distribución, palabra prohibida para nosotros3. O banco para a Manufacturers Trust Company supón a creación dunha nova tipoloxía dende o investimento do programa, ao tempo que resolve con suma elegancia a relación entre a rúa e a entidade financeira, agora desvalorizada ante as rechamantes cores corporativas, o pestanexo dos caixeiros automáticos e as ofertas de depósitos, seguros ou contas nómina. A ventá de Bunshaft e Hughes preséntase como un horizonte, unha promesa, unha desas fontes nas que tan só deslizando unha moeda puidérase alcanzar polo menos unha das nosas máis recónditas aspiracións. A ventá dos desexos.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doutor Arquitecto

Madrid. maio 2014

Notas:

1 La obra foi reformada non sen polémica e na actualidade constitúe a flag store da cadea de tendas de moda canadense Joe Fresh. A caixa forte foi desmontada e o interior foi completamente reformado, presentando novos accesos (oh!) dende a Quinta Avenida.

2 Programar: idear e ordenar as accións necesarias para realizar un proxecto. Definición segunda do Dicionario da Lingua Española, RAE.

3 La arquitectura non pode ser distribuída. Insistiremos sobre esta idea neste e outros escritos, ver tamén:: “Acción e borrado”, “Outros parques”, “O límite da arquitectura” o “A xestión do impredecible”.

Miguel Ángel Díaz Camacho

Doctor en Arquitectura, Decano de la Facultad de Tecnología y Ciencia UCJC. Presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura,  perteneciente al Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España. Director de MADC Arquitectos, estudio profesional con premios en concursos nacionales e internacionales, en la actualidad desarrolla proyectos en España y Noruega. Escritor y crítico de arquitectura, es autor de los libros “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (2016) y “Arquitectura y Cambio Climático” (2018).

follow me

Arquivado en: artigos, Miguel Ángel Díaz Camacho

Tags: , , , , , , , , , , , ,