A viaxe dunha idea | Miguel Ángel Díaz Camacho


Colexio Pinto acceso, esbozo de Miguel Ángel Díaz Camacho

O arquitecto, sentado ante o seu taboleiro e empuñando lapis brando, reflexionaba ante o seu silencioso caderno acerca do proxecto e as súas circunstancias. Buscaba unha idea dende había semanas e hoxe o papel en branco sería por fin grafiado a través da ‘faísca’ que percorre o camiño que vai do córtex1 á redondeada punta do grafito. ¡EUREKA!, exclamou. Neste preciso instante abandonaba o seu nihilismo conceptual e conseguía visualizar, aínda que fose na súa cabeza e por un instante, aquilo, que xa lle parecía tan só unha entelequia. Agora o importante era conseguir que a súa idea non desaparecese, plasmala canto antes no seu caderno sen mancha.

Pero aquilo non ía resultarlle tan doado. Pronto descubriu que o sistema operativo do seu propio cerebro non era compatible co software do seu caderno, fiel ata a data segundo el sempre crera. Actuou con rapidez e resolveu conectarse a Internet para descargar unha actualización do seu sistema e de paso, desfragmentarse o disco duro. A descarga era lenta. Tan só uns poucos bits se transferían ao seu cerebro por segundo. A espera fíxoo comprender o inevitable: a viaxe da súa idea cara ao papel chegaría demasiado tarde senón se poñía remedio de inmediato a este desafortunado contratempo. Por se isto fose pouco, o caderno contaba con anticuadas conexións -tipo USB- que atrasarían aínda máis os seus propósitos, así que con paso firme, se dispuxo a actualizar o software e instalar un novidoso chip Bluetooth2, rápido e sen cables segundo lera. Entusiasmado e ansioso por descubrir o resultado da súa próxima inmersión nos océanos da tecnoloxía, ‘agarrou’ o paraugas e a gabardina e navegou un par de mazás ata alcanzar as terras da tan esperada revolución informática.

De regreso todo estaba preparado, actualizado e instalado. Comezou a transmisión de datos, el estaba co corazón nun puño: 10% completado…15% completado…la idea aparecía lentamente no caderno, a tensión era a lóxica e habitual nestes e outros momentos de verdadeiro alumeamento. A progresión era constante, a compatibilidade total, a velocidade xenial, xa nada nin ninguén podía detelo… ou iso pensou.

A tormenta que xa case esquecera, interrompeu a subministración eléctrica durante uns segundos. Á volta o caderno estaba de novo en branco e o seu sistema operativo comezaba a andaina polos campos do insólito. A súa obstinación recalcitrante empeñouse no rescate e posta a salvo do arquivo coa súa idea, pero foi inútil: quedou inutilizado e afundiuse ás profundidades da súa memoria caché. Foron momentos difíciles, pero conseguiu resucitar como fixese o ‘Ave Fénix’ e levar a bo porto a ardua tarefa de recuperación da sempre escorregadiza copia de seguridade.

Ao día seguinte, pasado o temporal, arrancou de novo os motores da súa potente infraestrutura tecnolóxica e a idea completou a súa viaxe instalándose definitivamente no caderno inmaculado. “A verdade é que non sei como faría sen os múltiples recursos que nos brinda hoxe a tecnoloxía”, pensou nun ataque de alegría efervescente.

Miguel Ángel Díaz Camacho. Doctor Arquitecto

Madrid. 2004

Notas:

1 Segundo o profesor de neuroloxía Semir Zeki, os conceptos relacionados coa beleza se forman nos lóbulos frontais do córtex

2 Tecnoloxía inarámica que permite comunicar dous aparatos cun ancho de banda máximo de 1 megabit por segundo (mbps) a unha distancia de dez metros.

Publicado orixinalmente en Formas de Arquitectura y Arte, nº 9, 2004, páx. 48, Colegio Oficial de Arquitectos de Castilla la Mancha.

Miguel Ángel Díaz Camacho

Doctor en Arquitectura, Decano de la Facultad de Tecnología y Ciencia UCJC. Presidente de la Asociación Sostenibilidad y Arquitectura,  perteneciente al Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España. Director de MADC Arquitectos, estudio profesional con premios en concursos nacionales e internacionales, en la actualidad desarrolla proyectos en España y Noruega. Escritor y crítico de arquitectura, es autor de los libros “Párrafos de Arquitectura. Core(oh)grafías” (2016) y “Arquitectura y Cambio Climático” (2018).

follow me

Arquivado en: faro, Miguel Ángel Díaz Camacho

Tags: , , , , , , , ,